Luciano Valente (22) voetbalde anderhalf jaar geleden nog in de Keuken Kampioen Divisie. Afgelopen zomer maakte hij de overstap van FC Groningen naar Feyenoord en werd meteen publiekslieveling in de Kuip. Luciano debuteerde ook al in het Nederlands elftal. Kortom, het gaat razendsnel met de middenvelder. Een gesprek over zijn kapsel, tatoeages, Italiaanse roots en Frenkie de Jong.
Kapperszaak Vagabond in Rotterdam plaatste een video van hun kapsel ‘de Valente’ op TikTok. Inmiddels loopt zo’n beetje iedere jonge Rotterdammer met jouw coupe rond… “Ik zag het voorbijkomen. Sinds mijn transfer komt er veel op me af. Er gebeuren mooie dingen.”
Omschrijf jezelf eens in een paar woorden?
“Ik ben zelfverzekerd, ben een open en eerlijke jongen en een echte familieman. Ik hou van gezelligheid, van vrienden en familie om mij heen. En ik hou van een dolletje met de jongens in de kleedkamer. Ik heb ook een sterke eigen mening, maar ben zeker niet arrogant, ik heb een hekel aan arrogantie.”
Sta je lang voor de spiegel?
“Best wel, ook als ik gewoon naar de training ga. Ik neem overal graag de tijd voor. Soms denk ik al bij een simpel trainingspak: welke schoenen passen hier nou bij? Het duurt gewoon even bij mij.”
Je hebt aardig wat tatoeages. Welke is jouw favoriet?
“Poeh, even kijken. Ik weet soms niet eens waar ik ze allemaal heb staan… Op mijn linkerbeen staat: ‘Take the risk or lose the chance.’ Die betekent veel voor me, heb ik laten zetten vlak voordat ik vorige zomer van Groningen naar Feyenoord ging. Vanaf het moment dat Feyenoord interesse toonde, besloot ik: daar ga ik voor. Mensen riepen dat die stap te snel kwam voor me, dat ik het niveau van Feyenoord niet aan zou kunnen. Ik wilde iedereen laten zien dat ik er wél klaar voor was. Ik wilde het sowieso proberen, zou er wel achter komen of het goed zou uitpakken. Zo sta ik in het leven; take the risk or lose the chance.”
Wat betekende Feyenoord voor jou?
“Soms heb je een gevoel dat je niet eerder hebt gehad. Dat kreeg ik bij Feyenoord. Er waren meerdere clubs geïnteresseerd, in binnen- en buitenland. Maar van Feyenoord werd ik echt gelukkig. Mijn moeder – mijn hele familie eigenlijk – had altijd al een zwak voor Feyenoord, voor de achterban, het stadion, de hele cultuur rond de club. Toen ik een jaar of zeventien was, riep mijn moeder al: ‘Ooit ga jij bij Feyenoord spelen.’”
En als je met Groningen tegen Feyenoord speelde, dacht je dan: dit is dé wedstrijd van het seizoen?
Lachend: “Ja, alleen was dan het hele stadion tegen ons. Zo’n bruisende Kuip, dat voel je als tegenstander wel, hoor. Ik vond dat zo vet, ga ook wel goed op zo’n setting waarin iedereen tegen me is. Toen dacht ik al wel: moet je nagaan als ik deze supporters wél achter me heb staan…”
Tekst gaat verder onder de foto
Ronaldinho
Terug naar jouw tattoos. Wanneer liet jij de eerste zetten?
“Op mijn achttiende. Twee handjes op mijn rechterarm. Expres in het midden, want dan bleef er genoeg ruimte op mijn arm over voor andere tattoos. Mijn broer Lorenzo heeft dezelfde tatoeage. Het is een teken van verbondenheid. Ik heb er ook een met mijn ouders en broers samen gezet met de tekst: ‘Noi’. Dat betekent ‘ons’ in het Italiaans en staat voor ons gezin. Soms kijk ik er voor een wedstrijd even naar, het geeft me kracht.”
Je hebt een Italiaanse vader en Nederlandse moeder. Hoe hebben zij elkaar ontmoet?
“Mijn vader was met vrienden op vakantie in Groningen.” Lachend: “Wij hebben ons geregeld afgevraagd waarom een Italiaan op vakantie gaat naar Groningen… Tijdens die vakantie leerde hij mijn moeder kennen. Hij is nog even teruggegaan naar Rome, waar hij vandaan komt, maar vlak daarna keerde hij terug naar Groningen met al zijn spullen. Niet lang daarna is hij gaan samenwonen met mijn moeder. Mijn vader is als pizzabakker aan de slag gegaan. Ze zijn inmiddels al 34 jaar gelukkig samen. Mijn vader heeft zijn hele leven gewerkt, is niet van het klagen. Ik heb van hem nooit gehoord: ik heb vandaag even niet zo’n zin om te werken. Hij heeft wel een typisch Italiaans karakter. Hij is een familieman, heel bevlogen, vol passie. Mijn moeder is weer heel nuchter, een echte Groningse. Een heel mooie combi.”
Ben je ook opgegroeid met de Italiaanse taal en cultuur?
“Ik voel me net zoveel Italiaan als Nederlander. Vroeger gingen we altijd naar dezelfde camping in Italië. We hebben ook nog wat familie in Italië wonen, maar die zien we niet ieder jaar. Ik versta alles in het Italiaans, maar spreek het niet heel goed. Als mijn vader vroeger wat zei in het Italiaans, dan antwoordde ik altijd in het Nederlands. Mijn broers spreken wel vloeiend Italiaans, ik ben een beetje achtergebleven. Maar als ik mijn best zou doen om Italiaans te spreken, dan spreek ik het ook snel, denk ik.”
Helden Magazine nummer 80
Het eerste deel van het verhaal over Luciano Valente komt uit Helden Magazine nummer 80. Benieuwd naar het hele interview? Bestel het magazine nu met gratis verzending binnen Nederland via onze webshop. Nooit meer een verhaal missen? Word abonnee en bespaar maar liefst €15,- met een jaarabonnement op Helden Magazine. Benieuwd naar de nieuwsbrief? Schrijf je hier in.
Ben je al abonnee? Het interview en de complete editie zijn ook online te lezen in de app Mijn Magazines. Lekker lezen op je telefoon op tablet.

