Pieter van den Hoogenband zwaait af als chef de mission van TeamNL. De oud-zwemmer, drievoudig olympisch kampioen bovendien, heeft van sportkoepel NOC*NSF te horen gekregen dat voor een ‘andere richting’ wordt gekozen.
“De functie van chef de mission betekent: jezelf wegcijferen zodat sporters kunnen schitteren.” Met die woorden vatte Pieter van den Hoogenband de functie samen die hij sinds eind 2018 bekleedde. Pieter, 48 inmiddels, was chef de mission tijdens de Zomerspelen van 2021 in Tokio en die van 2024 in Parijs. De laatste editie was de succesvolste ooit voor Nederland met vijftien goud, zeven zilver en twaalf brons.
Maar deze week werd duidelijk dat Pieter niet naar de Spelen van 2028 in Los Angeles gaat als chef de mission. NOC*NSF kiest voor een andere invulling van die rol.
“In een recente bespreking is mij verteld dat TeamNL voor de komende olympische cyclus een andere richting kiest voor de invulling van de rol van chef de mission”, meldt Pieter, in 2000 winnaar van de 100 en 200 meter vrije slag op de Spelen en vier jaar later winnaar van olympisch goud en zilver op dezelfde afstanden. “Dat betekent dat er wordt gezocht naar een opvolger.”
Ik stond in een veel te strak zwembroekje op het startblok, terwijl de hele wereld toekeek. Als je dat hebt gedaan, waar maak je je dan nog druk om?
Maar denk nou niet dat Pieter verloren is voor de topsport. In 2018 gaf hij tijdens een interview in het AD aan dat hij nog een keer ‘een deuk in het heelal’ wilde slaan. In Helden zei hij in 2021 over zijn ambities: “Lachend: “Misschien blaas ik soms een beetje te hoog van de toren. Maar het zit in mij dat ik op wat voor manier ook een verschil wil blijven maken. Het is slim om op gepaste momenten voor jezelf na te gaan waar je nog energie in wil steken. De vervolgvragen zijn dan: waar word ik blij van en waarmee kan ik een verschil maken?
Voor mij geldt: ik wil niet voor mezelf een verschil maken. Dat heb ik als zwemmer al kunnen doen. Het draait niet meer om mij, mijn tijd in de schijnwerpers heb ik ruimschoots gehad. De microgeluksmomenten die ik heb, haal ik niet meer uit iets wat ik zelf presteer. Wat ik nu bedoel met die deuk in het heelal slaan, is: proberen met een groep mensen de sporters te laten gloriëren, met als gevolg dat heel veel mensen daar plezier aan beleven.”
De kans dat hij nu ineens als ongelukkig mens door het leven gaat, is ook klein. In hetzelfde interview zei hij over zichzelf: “Ik stond in een veel te strak zwembroekje op het startblok, terwijl de hele wereld toekeek. Als je dat hebt gedaan, waar maak je je dan nog druk om? Doordat ik het zo kon beredeneren, werd en word ik niet zo snel zenuwachtig. Ik ben aanhanger van de stoïcijnse filosofie, daarbij hoort ook dat je fouten mag maken. Omdat je ze maakt in een poging iets te verbeteren. Het is belangrijk dat je kijkt naar wat op jouw inner circle van invloed is. Waar je geen invloed op hebt, daar moet je je ook niet druk over maken. Maar goed, dat is een denkwijze die voor mij werkt, het is niet zo dat dat automatisch voor iedereen geldt.”
