Ireen Wüst (40) is de nieuwe chef de mission van TeamNL. Zij zal die rol op zich nemen tijdens de Zomerspelen van Los Angeles in 2028 en – waarschijnlijk – ook tijdens de Winterspelen van 2030 in de Franse Alpen. De zesvoudig olympisch kampioene is de eerste vrouw die is benoemd tot chef de mission van de Nederlandse ploeg en volgt Pieter van den Hoogenband en Carl Verheijen op.
Ireen beëindigde na de Spelen van 2022 haar indrukwekkende schaatscarrière. Dat deed ze nadat ze in Peking olympisch kampioen was geworden op de 1500 meter. Het waren haar vijfde Spelen en bij alle vier eerdere edities wist ze ook minimaal één keer goud te winnen. De olympische teller bleef staan op zes gouden, vijf zilveren en twee bronzen medailles. Daarmee is ze nog altijd de succesvolste olympiër uit de Nederlandse sportgeschiedenis. Ireen won ook zeven wereldtitels allround en pakte vijf keer goud bij de EK allround. Bij de WK afstanden won ze liefst vijftien keer goud.
Na haar afscheid als schaatsster keek ze uitgebreid terug op haar loopbaan in Helden en poseerde met al haar dertien olympische ‘kindjes’. Ze liet in 2022 al weten: “Waar ik nu nog van droom, is mensen helpen, motiveren, inspireren. Als ik iemand kan helpen, kan raken, dan ben ik blij.” En ze voegde toe: “Ik ga dus niet in een hutje op de hei zitten.”
Wonderkind
Ireen zat inderdaad niet stil de afgelopen jaren. Ze was te zien als analist namens de NOS bij schaatswedstrijden. Op 17 juni 2025 werden Ireen en haar vrouw en oud-schaatsster Letitia de Jong moeder van dochter Pip. In 2023 trad ze in dienst bij NOC*NSF als expert prestatiegedrag en mentale gezondheid, hielp in die rol tal van topsporters en -sportsters.
“Ondanks de mooie route die ik heb bewandeld, was het ook niet altijd makkelijk Ireen Wüst te zijn,” verklapte ze in Helden. “Ik vond het soms lastig als mensen veel van me verwachtten. Het schaatsen heb ik altijd heel leuk gevonden, dat is altijd mijn passie geweest en soms ook mijn uitlaatklep als ik het moeilijk had. In die perioden was schaatsen een soort therapie.
Ik ging soms echt gebukt onder de druk die er altijd op zat bij mij, dat ik altijd moest presteren. Bij mij was het vaak zo: als ik tweede werd, dan had ik al gefaald. Dat vond ik af en toe heel zwaar en moeilijk. Op het moment dat ik overtraind raakte, was ik pas 21. Toen ik daarmee worstelde, stond er met koeienletters in de krant: ‘Wonderkind Wüst faalt, Wüst redt het niet.’ Stond ik bij de bakker en kreeg ik zelfs daar goedbedoelde adviezen. Ik kreeg pillen thuisgestuurd en zelfhulpboeken.”
Burn-out
“Ik heb ook hulp gezocht toen ik overtraind raakte, want ik kwam er zelf echt niet meer uit. Het was niet alleen fysiek, er zat natuurlijk ook die grote mentale component aan vast. Wat mij – en meer topsporters – is overkomen, is eigenlijk hetzelfde als een burn-out. Ik ben daar ook open over geweest, maar daar rustte toen toch nog wel een flink taboe op. Je kunt fysiek wel keihard trainen, maar uiteindelijk win je de wedstrijden in je hoofd. Dat zal elke topsporter beamen.
‘Bij mij was het vaak zo: als ik tweede werd, dan had ik al gefaald. Dat vond ik af en toe heel zwaar en moeilijk’
Uiteindelijk heb ik zelf een soort methode ontwikkeld waardoor ik ook wist hoe ik mentaal zo scherp als een mes was op de momenten dat ik er moest staan. Mijn methode? Als je één procentje vertrouwen hebt, probeer je daar twee van te maken door je vast te klampen aan die ene bocht die goed ging. Van die twee maak je vervolgens vier procent door te kijken wat de volgende keer ook goed gaat. En zo bouw je het stap voor stap uit totdat je met vertrouwen aan de start staat met de overtuiging dat je gaat winnen. Dat is een mooi proces. Ik heb dat mezelf aangeleerd, dat had ik vroeger niet, toen was ik te zenuwachtig en te veel bezig met het resultaat. Ik verknalde de eerste afstand en op de tweede ging het dan wel weer goed. Bij Jong Oranje hadden we een soort sportpsycholoog die destijds zei: ‘Je moet niet resultaat-, maar taakgericht bezig zijn. Dus geef jezelf een bepaalde taak.’ Dat is wat ik ben gaan doen.”
