Het WK-avontuur van Curaçao zit erop. De ploeg van Dick Advocaat verloor in Philadelphia met 2-0 van Ivoorkust en grijpt daardoor naast een historische plek in de zestiende finales. Toch overheerst trots na een toernooi dat de boeken ingaat als het mooiste hoofdstuk uit de voetbalgeschiedenis van het eiland.
Curaçao begon nog vol vertrouwen aan het beslissende groepsduel. Na het verrassende 0-0-gelijkspel tegen Ecuador leefde de droom van de knock-outfase volop. Een overwinning op Ivoorkust was noodzakelijk, maar al vroeg bleek dat de Afrikanen een maatje te groot waren.
Na een kans voor Tahith Chong sloeg Ivoorkust aan de andere kant direct toe. Nicolas Pépé opende al in de zevende minuut de score en gaf Curaçao daarmee een flinke tik. De ploeg van Advocaat probeerde daarna het initiatief te nemen, maar wist nauwelijks gevaar te stichten.
Ook na rust bleef Curaçao zoeken naar de gelijkmaker, terwijl Ivoorkust geduldig wachtte op de omschakeling. Die kwam er halverwege de tweede helft. Oud-PSV’er Ibrahim Sangaré stuurde opnieuw Pépé weg, die zijn tweede van de avond maakte en de wedstrijd definitief besliste: 2-0.
Hoewel de uitschakeling pijn doet, kan Curaçao met opgeheven hoofd terugkijken op een historisch WK. De ploeg plaatste zich voor het eerst voor het mondiale eindtoernooi, maakte tegen Duitsland het eerste WK-doelpunt uit de geschiedenis van het land en pakte tegen Ecuador ook nog het eerste WK-punt.
Voor Dick Advocaat betekent het duel vermoedelijk het einde van zijn trainersloopbaan. De 78-jarige bondscoach had vooraf uitgesproken dat een plek bij de laatste 32 het doel was, al besefte hij dat dit in een groep met Duitsland, Ecuador en Ivoorkust een enorme uitdaging zou worden.
Die droom kwam uiteindelijk net niet uit. Maar dat doet weinig af aan wat Curaçao de afgelopen weken heeft laten zien. Het kleine voetballand verliet het WK zonder stunt, maar mét een verhaal dat nog lang zal worden verteld.
