Het wielrennen kent vele dynastieën, maar weinigen spreken zo tot de verbeelding als de lijn die loopt van het Franse platteland naar de Vlaamse kasseien. Het is het verhaal van Raymond Poulidor en zijn kleinzoon Mathieu van der Poel. Twee generaties, gescheiden door tijd en nationaliteit, maar onlosmakelijk verbonden door bloed, genialiteit op de fiets en een diepe, wederzijdse liefde.
Raymond Poulidor, liefkozend Poupou genoemd door het Franse volk, is de grote volksheld. Hij wint monumenten zoals Milaan-San Remo en de Vuelta, maar zijn legende wordt voornamelijk gebouwd op wat hij niet wint. Acht keer staat hij op het podium van de Tour de France, maar nooit draagt hij één dag de gele trui. Hij stuit telkens op giganten als Jacques Anquetil en Eddy Merckx. Juist die strijd en zijn menselijke kwetsbaarheid hebben hem onsterfelijk gemaakt.
Decennia later verschijnt zijn kleinzoon Mathieu ten tonele, zoon van Adrie van der Poel en Poulidors dochter Corinne. Waar opa grossiert in ereplaatsen, verandert Mathieu alles wat hij aanraakt in goud. Cyclocross, mountainbike, wegwielrennen; Van der Poel wint niet alleen, hij domineert met een zeldzame panache.
Betere genen
Poulidor ziet al vroeg dat zijn kleinzoon uit ander hout is gesneden dan hijzelf en zijn vader. Met trotse, fonkelende ogen doet de oude meester ooit een legendarische uitspraak over Mathieu. “Hij heeft betere genen dan ik. Mathieu is nog veelzijdiger dan ik was, hij is een fenomeen en sterker dan zijn vader en zijn grootvader.”
Voor Van der Poel is Poulidor nooit alleen die mythische wielerheld uit de geschiedenisboeken. Hij is simpelweg opa: een warme, zachte grootvader die trouw meereist naar de modderige crossen in België en Nederland om zijn oogappel te zien schitteren. De erfenis van zijn grootvader weegt nooit als een last op de schouders van de Nederlander. Integendeel, het is nog altijd een bron van inspiratie.
Als Van der Poel in 2019 in de slotmeters op spectaculaire wijze de Amstel Gold Race wint, is een van de emotioneelste toeschouwers zijn grootvader. Het blijkt een van de laatste grote kunststukjes die Poulidor live zal meemaken; hij overlijdt later dat jaar op 83-jarige leeftijd. “Opa was er altijd. Zijn trots was voelbaar bij elke overwinning die ik boekte. Hij miste bijna nooit een cross. Dat hij mijn grote doorbraak op de weg nog heeft meegekregen, betekent alles voor me”, zo omschrijft Van der Poel de liefde voor zijn grootvader.
De overtreffende emotionele ontlading volgt in de Tour de France van 2021. In de tweede etappe, op de steile Mûr-de-Bretagne, demarreert Van der Poel zoals alleen hij dat kan. Hij pakte de ritwinst én de gele trui, het heilige tricot dat zijn grootvader in veertien jaar profwielrennen nooit heeft mogen dragen. Bij de finish wijst Van der Poel naar de hemel, alvorens in tranen uit te barsten. Hij heeft het ultieme eerbetoon volbracht. “Ik denk dat opa supertrots zou zijn geweest. Helaas is hij er niet meer, maar ik weet hoe graag hij dit had willen zien. Dit is voor hem”, aldus de Nederlander.
Identiek in hun liefde
Waar Poulidor de Franse harten veroverde met zijn veerkracht na verlies, verovert Van der Poel de wielerwereld met zijn onstuitbare drang naar de overwinning. Twee uitersten in resultaat, maar identiek in hun liefde voor de fiets en status als publiekslieveling. De erfenis van Pou-Pou leeft voort in elke rake pedaalslag van zijn kleinzoon.
Lees ook:
- Miguel Indurain, een ‘koninklijk’, fysiologisch wonder
- Lucho Herrera, kleine tuinman met grote motor
- Jan Janssen, een veelzijdige wereldtopper
- Alberto Contador, geboren met onverzadigbare aanvalslust
- Michael Boogerd, de hoop van de natie in donkere tijden
- Chris Froome, van knecht naar onbetwiste kopman
- Joop Zoetemelk, de Tour win je in bed
- Mark Cavendish, met vallen en opstaan naar nieuw record
- Marcel Kittel, familie en rust boven alles
- Hennie Kuiper, sieraard van het vaderlandse cyclisme
- Wout van Aert, kameleon op twee wielen
- Bartali en Coppi, strijd om de ziel van een verscheurde natie
- Eddy Merckx, de beste coureur aller tijden?
- Jonas Vingegaard, van visafslag naar eeuwige roem
