Van zijn eerste wereldtitel als junior tot zijn recordaantal regenboogtruien bij de elite: Mathieu van der Poel heeft in ruim tien jaar tijd een indrukwekkend WK-palmares opgebouwd. Op de weg, in het veld én op de gravelbike wist de alleskunner de wereldtitel te veroveren.
In deze editie van Held in Beeld kijken we terug naar tien bijzondere WK-momenten uit de carrière van Van der Poel. Van zijn doorbraak in Florence tot historische zeges en iconische duels: foto’s die laten zien hoe de Nederlander uitgroeide tot een van de succesvolste WK-renners van zijn generatie.
2013 – Wereldkampioen bij de junioren op de weg
Op 18-jarige leeftijd pakt Van der Poel in Florence zijn eerste internationale wereldtitel op de weg. Hij valt aan op de steile Via Salviati, rijdt solo naar de finish en heeft zelfs nog tijd om een Nederlandse vlag van een toeschouwer aan te nemen.
2015 – Zijn eerste wereldtitel bij de elite
In Tábor schrijft de dan 20-jarige Van der Poel geschiedenis. Hij wordt voor het eerst wereldkampioen bij de elite en laat meteen zien dat hij jarenlang een hoofdrol kan gaan spelen in het veldrijden.
2019 – De terugkeer naar de wereldtop
Na drie jaar zonder wereldtitel slaat Van der Poel in Bogense opnieuw toe. Hij rijdt naar zijn tweede wereldtitel bij de elite en begint daarmee aan een reeks die zijn naam definitief aan de WK-geschiedenis verbindt.
2020 – Oppermachtig in Dübendorf
Een jaar later verdedigt Van der Poel zijn titel in Zwitserland. In Dübendorf rijdt hij iedereen uit het wiel en pakt hij zijn derde wereldtitel bij de elite.
2021 – De vierde regenboogtrui
In Oostende volgt opnieuw succes. Van der Poel rekent af met de concurrentie en verovert voor het tweede jaar op rij de wereldtitel, zijn vierde in totaal.
2023 – Het gevecht met Van Aert in Hoogerheide
Een van de mooiste beelden uit zijn WK-carrière: Van der Poel en Wout van Aert rijden vrijwel de hele wedstrijd samen en sprinten uiteindelijk om de wereldtitel. Van der Poel klopt zijn eeuwige rivaal op eigen bodem.
2023 – Wereldkampioen op de weg
Later dat jaar volgt misschien wel de grootste stap uit zijn carrière. In Glasgow wordt Van der Poel wereldkampioen op de weg na een indrukwekkende solo en trekt hij voor het eerst de regenboogtrui in een andere discipline aan.
2024 – Ook wereldkampioen gravel
Nog geen jaar later voegt Van der Poel een nieuwe discipline toe aan zijn WK-erelijst. In Leuven wordt hij wereldkampioen gravel na een lange en zware wedstrijd. Daarmee heeft hij wereldtitels op de weg, in het veld én op gravel.
2025 – Zeven keer wereldkampioen
In Liévin schrijft Van der Poel opnieuw geschiedenis. Hij verovert zijn zevende wereldtitel in het veld en evenaart daarmee het record van de legendarische Eric De Vlaeminck.
2026 – Achtste wereldtitel en een nieuw record
In Hulst maakt Van der Poel het verhaal compleet: voor eigen publiek pakt hij zijn achtste wereldtitel in het veld. Daarmee gaat hij voorbij aan het record van Eric De Vlaeminck en evenaart hij het aantal wereldtitels van Marianne Vos.
