De US Open is het vierde Grand Slam-toernooi van het jaar. Veel tennissers schitterden in New York. Zo ook Kim Clijsters. Zij won het toernooi drie keer.
Met haar kenmerkende spagaat, verwoestende topspin en grote gunfactor groeit Kim Clijsters uit tot een van de populairste tennissters van haar generatie. Achter de sympathieke Belgische schuilt een van de meest instinctieve atleten die het vrouwencircuit heeft gekend.
Genen
Als dochter van voetballer Lei Clijsters en turnster Els Vandecaetsbeek krijgt Kim Clijsters de atletische genen mee van haar ouders. Ze breekt begin deze eeuw door op het hoogste niveau en vecht memorabele duels uit met landgenote Justine Henin en de gezusters Williams. In 2003 verovert ze als eerste Belgische ooit de nummer 1-positie op de WTA-ranglijst. Toch blijft de Grand Slam-bekroning lange tijd uit, tot ze in 2005 op Flushing Meadows haar eerste US Open-titel pakt
‘Mijn leven definieert zich niet alleen door winnen of verliezen op de baan. Je hoeft je tegenstanders niet te haten om van ze te kunnen winnen’
De Belgische is een enigszins vreemde eend in de bijt. Clijsters kan haar sport en successen goed relativeren, staat stevig met beide benen op de grond. Haar leven valt of staat niet met winnen, mentale druk verlamt haar geenszins. “Tennis is gewoon een spelletje dat ik speel waarover ik gepassioneerd ben,” verduidelijkt ze. “Mijn leven definieert zich niet alleen door winnen of verliezen op de baan. Je hoeft je tegenstanders niet te haten om van ze te kunnen winnen.”
Schok
Na aanhoudend blessureleed en het verlangen naar een rustiger gezinsleven met haar echtgenoot – profbasketballer Brian Lynch – zet Clijsters halverwege 2007 verrassend een punt achter haar carrière. De mededeling komt voor veel fans als een schok. Negen maanden later verwelkomt het paar een dochter. En wat niemand verwacht, gebeurt ruim een jaar later toch: Clijsters keert terug in het profcircuit.
Het duurt even voordat de Belgische haar oude ritme weer te pakken heeft. Clijsters straalt vooral veel spelplezier uit, elke speeldag is een bonus. Het hoogtepunt van haar rentree volgt in 2009 bij de US Open. Als ongeplaatste wildcardspeler verslaat ze zowel Serena als Venus Williams en wint de finale van Caroline Wozniacki. Daarmee is Clijsters de eerste moeder die een Grand Slam wint sinds Evonne Goolagong in 1980. De zege is voor haar het bewijs dat de combinatie van moederschap en topsport geen onmogelijk is.
Gezinsleven
“Het moeilijkste zijn de schuldgevoelens die je als moeder hebt,” meent Clijsters. “Ik besefte dat ik geen supervrouw kon zijn, dus het overkwam me wel eens dat ik Jada (haar dochter, red) een paar nachten niet naar bed kon brengen. Dat maakt me geen slechte moeder,” oordeelt de Belgische. “Je moet simpelweg leren schipperen.” Haar terugkeer wordt niet alleen gedreven door discipline, maar vooral door de liefde voor het spel. “Ik had nog steeds het gevoel dat ik echt goed tennis in me had. Als ik dat vertrouwen niet had gehad, was ik er nooit meer aan begonnen.”
Na haar triomf in 2009 prolongeert Clijsters haar titel in New York een jaar later en schrijft ze in 2011 ook de Australian Open op haar naam. Ze heeft de sportwereld en vrouwelijke collega’s laten zien dat er op het allerhoogste niveau een balans te vinden is tussen een topsportcarrière en gezinsleven.
