Brandon McNulty is in Montréal verrassend wereldkampioen wielrennen op de weg geworden. Na een slijtageslag en knotsgekke finale boekt de 28-jarige Amerikaan, vorig jaar nog winnaar van de GP Montréal, met de regenboogtrui de mooiste overwinning uit zijn carrière. Het zilver ging naar Michael Matthews en het brons naar Mathieu van der Poel.
Slijtageslag
De Fransen breken de koers open op 100 kilometer van de meet. Aurélien Paret-Peintre geeft er een lap op en dunt het peloton uit. Nog geen 5 kilometer later ontstaat een eerste kopgroep met grote namen als Mathieu van der Poel, Oscar Onley, Brandon McNulty, Primož Roglič, Wout van Aert en Maxim van Gils. Topfavorieten Remco Evenepoel, Paul Seixas, Isaac del Toro en Tom Pidcock missen de slag.
Al vroeg wordt duidelijk dat het een typische beloftenkoers wordt. In de tussentijd maken sommige renners de oversteek, terwijl anderen terugvallen naar het peloton. Lange tijd lijkt het erop dat de kopgroep met Van der Poel, Roglič, Ben Healy en Quinn Simmons vooruit blijft, maar op een kleine 40 kilometer van de meet wordt het viertal ingerekend en vormt zich een grotere kopgroep.
Lange solo
Met nog drie ronden en zo’n 35 kilometer te gaan is de vogel die Brandon McNulty heet gaan vliegen. De Amerikaan, met een geweldige tijdrit in de benen, bouwt in amper 10 kilometer een voorsprong van 30 seconden op de groep achtervolgers.
Met alle risico’s van dien – hij stuurt een bocht te vroeg in en ontloopt met een knap staaltje stuurmanskunsten een val in de dranghekken – gaat hij met een voorsprong van 1 minuut en 8 seconden de laatste twee rondes in. Bij het klinken van de bel heeft hij nog altijd een kleine minuut voorsprong, maar op een van de laatste hellingen, op 10 kilometer van de finish, komt de groep achtervolgers tot op 10 seconden.
Dan volgt een surplace. Niemand wil de eerste zijn die de achtervolging volledig op gang brengt. McNulty profiteert en ziet zijn voorsprong opnieuw oplopen tot een comfortabele 30 seconden.
Knotsgekke finale
Het is een knotsgekke finale. In de slotfase krijgt Seixas het zwaar te verduren en zakt hij er na hevige krampen doorheen. Mads Pedersen, die nagenoeg de volledige 273,2 kilometer een anonieme wedstrijd reed, maakt plots aanspraak op een medaille.
Uiteindelijk komt McNulty solo over de streep en heeft Amerika, 33 jaar na Lance Armstrong, een nieuwe wereldkampioen. In de sprint daarachter is het beste er bij iedereen vanaf. Michael Matthews is uiteindelijk de snelste, gevolgd door Mathieu van der Poel.
De Nederlander mag met trots terugkijken op een fenomenale wedstrijd, waarin hij geen moment achter de feiten aanliep en zo’n 60 kilometer lang op kop reed. De Belgen, met Remco Evenepoel en Wout van Aert in de gelederen, kwamen er op het moment dat het er echt toe deed niet aan te pas.
Oranje boven
Met de bronzen plak geeft Van der Poel het toch al geslaagde WK wielrennen extra glans voor de Nederlandse ploeg. Maandag nog verraste de 21-jarige Nederlander Ryan Gal vriend en vijand door het goud te veroveren bij het WK tijdrijden voor beloften. Zaterdag bekroonde Demi Vollering haar topseizoen met de eerste regenboogtrui uit haar loopbaan.
