Op 9 oktober 2005, precies twintig jaar geleden, veroverde de pas 16-jarige Michaëlla Krajicek in Tasjkent haar eerste WTA-titel ten koste van de Oezbeekse thuisspeelster Akgul Amanmuradova. Nog geen jaar later beleefde ze het hoogtepunt van haar carrière: op het gras van Rosmalen won ze de sterk bezette Ordina Open. Die bijzondere triomf, met Wimbledon bovenaan haar verlanglijstje, leverde haar haar derde WTA-titel op en zou tevens haar laatste prestigieuze zege blijken te zijn.
Krajicek is tot op de dag van vandaag de enige Nederlandse winnares in het enkelspel op het Brabantse gras. Miriam Oremans was er in 1997 en 1998 dichtbij, maar verloor de finale. Kiki Bertens speelde in 2019 een thriller tegen Alison Riske. Ze wist jammer genoeg geen van haar vijf wedstrijdpunten in de eindstrijd te benutten.
De route van de halfzus van Richard Krajicek naar de finale in 2006 liep via Flavia Pennetta, Klara Koukalova, Jelena Jankovic, topseed Elena Dementieva en de als tweede geplaatste Dinara Safina. Als mondiale nummer 55 versloeg Krajicek in haar vijf partijen uitsluitend speelsters die hoger op de WTA-ranking stonden, onder wie maar liefst drie top 20-speelsters. Op zaterdag 24 juni 2006, tijdens de allesbeslissende wedstrijd, oogde Krajicek gretig en scherp en speelde ze onbevangen tegen haar Russische tegenstander.
‘Die is uit’
Ze won de eerste set met 6-3 en kwam in de tweede set op matchpoint. Tegen Safina serveerde Krajicek voor de titel. Op haar vijfde wedstrijdpunt, tegenover vier voor Safina, kreeg haar tegenstander de uitstekende tweede opslag niet onder controle. Krajicek zag de bal van haar concurrente over de lijn gaan. Een inschatting die goed uitpakte. Na een korte stilte volgde een luid applaus van het publiek, min of meer tegelijk met de verlossende woorden van de commentator van dienst: “Die is uit. Ja, die is uit. Ze doet het, ze doet het. Michaëlla Krajicek wint haar Ordina Open. En dat is dik en dik verdiend. Prachtig.”
In de prille loopbaan van het Nederlandse tennistalent was de triomf op het gras in Rosmalen alweer haar derde WTA-titel, maar haar eerste op die ondergrond. Eind 2005 won ze in drie sets op hardcourt het WTA-toernooi van Tasjkent van de Oezbeekse Akgul Amanmuradova. Begin 2006 versloeg ze in twee sets de Tsjechische Iveta Benesova en zegevierde ze op het WTA-toernooi van Hobart, opnieuw op hardcourt. “Het winnen van Wimbledon en Rosmalen staat bovenaan mijn lijstje. Dat het nu is gelukt om hier te winnen, is schitterend”, vertelde de kersverse kampioene direct na haar overwinning,
Onder toeziend oog van grote broer Richard, die in 1994 en 1997 de beste was, hief Kleine Kraai haar armen naar de hemel. “In de finale voelde ik eigenlijk geen druk en wilde ik proberen te genieten. Tijdens de laatste game werd ik misschien wat nerveus, maar dat was natuurlijk te verwachten”, analyseerde Krajicek haar finale na afloop.
