Twee grandslams winnen binnen vier maanden is weinigen weggelegd. Slechts drie tennissers wonnen hun eerste twee majors in een seizoen. Na zijn winst op de US Open schaart Alexander Zverev, veruit de oudste met zijn 29, zich bij dat selecte gezelschap en rekent hij eindelijk af met het etiket ‘the best of the rest’.
Eén meter en achtennegentig centimeter lang. Je kunt niet om hem heen – letterlijk, maar vooral figuurlijk.
Op 20 april 1997 wordt Zverev geboren in Hamburg. Of eigenlijk: hij valt met zijn neus in de boter. Moeder Irina en vader Alexander sr. hebben een bestaan als proftennissers voor de Sovjet-Unie achter de rug. Zijn bijna tien jaar oudere broer Mischa is dan al een tennistalentje en zou uiteindelijk zijn ouders achterna gaan.
Sascha – Russische verkleining voor Alexander – is amper een halfjaar oud wanneer hij een racket vindt en in het wilde weg een bal door het appartement slaat. Inderdaad: ook hij heeft de tennisgenen geërfd. Al gauw slaat hij een balletje met zijn broer. En nog een paar. Nog eentje dan.
De jonge Sascha is natuurlijk geen partij voor zijn volmaakte broer, maar van opgeven wil hij niet weten. Je weet hoe dat dan gaat tussen broers: het wordt verhit en bij de verliezer komt de stoom uit de oren. „Hij begreep en accepteerde niet waarom hij verloor”, zou Mischa later zeggen.
Opspraak
Alexander sr. neemt Mischa onder zijn hoede, Irina ontfermt zich over Alexander. Een mamaskindje bijna, beiden van dezelfde bloedgroep. Ook Zverev is technisch sterk. Een speler die tegenwoordig bekendstaat om zijn twee gevreesde wapens: een vernietigende service en een krachtige backhand.
Op de baan is Zverev een vat vol rituelen. Buiten de lijnen is hij de afgelopen jaren vooral onderwerp van een ander gesprek. In oktober 2020 beschuldigt zijn ex-vriendin Olga Sharypova hem van fysiek en emotioneel geweld tijdens hun relatie. In een interview vertelt ze over meerdere incidenten, waaronder een ruzie tijdens de Laver Cup van 2019 waarbij Zverev haar zou hebben geslagen. Een jaar later volgen nieuwe beschuldigingen. Zverev ontkent alles. „De beschuldigingen zijn simpelweg niet waar”, reageert hij.
In januari 2023 besluit de ATP Zverev niet te straffen voor de eerdere beschuldigingen, omdat er volgens het onderzoek onvoldoende bewijs is. Een halfjaar later volgt een nieuwe zaak. Zijn ex-vriendin Brenda Patea, de moeder van zijn dochter, beschuldigt hem van lichamelijk geweld.
Een Duitse rechtbank legt Zverev in oktober 2023 via een strafbevel een boete van 450.000 euro op, waartegen hij bezwaar maakt. Het daaropvolgende proces begint in mei 2024, maar wordt na drie dagen beëindigd. Zverev betaalt 200.000 euro, waarvan een deel naar goede doelen gaat. Van een schuldbekentenis of veroordeling is geen sprake.
Stuiterbal
Volgens een telling van Tennis TV, de zender die de ATP Tour uitzendt, liet Zverev in zijn eerste vijf wedstrijden ruim 12.000 keer de bal stuiteren voor hij serveerde. Zelf kan hij erom lachen. „Ik zag het, wel grappig. Waarom ik het doe? Ik doe het niet opzettelijk.”
Zijn tegenstanders lachen minder. Karen Chatsjanov ergert zich eraan: „Je staat er klaar voor en dan komen er weer twaalf stuitjes.”
Ook in de finale blijft het niet onopgemerkt. Het publiek laat zich luid horen bij ieder punt van Shelton en iedere misser van Zverev, maar boven alles klinkt het gestuiter. Twaalf keer, veertien keer. Soms nog vaker.
De scheidsrechter geeft hem er zelfs een waarschuwing voor. Of de terechtwijzing hem voedde en hem wat meer agressie gaf in de vierde set, is de grote vraag. Na het verlies van de derde set begint Zverev voortvarend aan de vierde en weet hij Shelton te breken.
Diabetes
In New York is hij de opvolger van Alcaraz. Hij en Jannik Sinner zouden de komende decennia wel eventjes uitvechten om de prijzen, maar intussen mag Alexander Zverev in één adem met hen worden genoemd.
Achter die lange gestalte en die indrukwekkende service schuilt echter ook een ander verhaal. Op vierjarige leeftijd krijgt Zverev de diagnose diabetes. Lange tijd houdt hij het geheim, maar inmiddels praat hij er openlijk over.
Na afloop dankt hij zijn moeder, die nooit bij wedstrijden aanwezig is, maar die Zverev de belangrijkste persoon op aarde noemt. Toen artsen vertelden dat haar zoon door de ziekte misschien een gelimiteerde toekomst tegemoetging, dacht zij daar anders over. “Dan heb je een heel sterke moeder nodig die zegt: mijn zoon wordt wat hij wil worden. Deze ziekte zal hem niet definiëren.”
