De US Open is het vierde Grand Slam-toernooi van het jaar. Veel tennissers schitterden in New York. Zo ook Rafael Nadal. Hij won het toernooi vier keer.
Hij belichaamt een ongeëvenaarde strijdlust en arbeidsethos. Met zijn duizelingwekkende topspin, snoeiharde forehand en obsessieve fysieke én mentale toewijding groeit Rafael Nadal uit tot icoon van het moderne tennis. En niet alleen op gravel, zijn favoriete ondergrond.
De naam van Rafael Nadal is voor eeuwig verbonden met het gravel van Roland Garros, zijn favoriete gravelspeeltuin. Maar zijn staat van dienst op de hardcourtbanen van Flushing Meadows verduidelijken hoe compleet hij als tennisser werkelijk is geweest.
Wanneer Nadal in 2005 doorbreekt met zijn eerste grandslamzege in Parijs, zien velen in hem de zoveelste Spaanse gravelspecialist. De linkshandige speler uit Mallorca (op verzoek van trainer en oom Tony) weigert zich echter in te laten kaderen. Door zijn servicetechniek te verfijnen, korter op de lijn te spelen en zijn atletische vermogen aan te passen aan een hardere ondergrond, wordt hij een universele winnaar. En die aanpassingen worden op de US Open ook beloond.
In 2010 beleeft de Spanjaard zijn finest hour in New York. Door Novak Djokovic te verslaan in de finale pakt hij niet alleen zijn eerste US Open-titel, maar voltooit hij al op 24-jarige leeftijd ook de zogenaamde Career Grand Slam: het winnen van alle vier de grandslamtoernooien. Nadal verwoordt die historische mijlpaal destijds vol kenmerkende bescheidenheid. “Het is een droom en een ongelofelijk gevoel om de Career Grand Slam te voltooien, want ik heb erg hard gewerkt mijn spel op alle ondergronden te verbeteren.”
Zijn overwinning in New York onderstreept zijn aanpassingsvermogen. De US Open is een fysieke uitputtingsslag door de late avondsessies, extreme luchtvochtigheid en het snelle beton. Toch voelt Nadal zich mateloos aangetrokken tot de elektrische sfeer in het Arthur Ashe Stadium. “Spelen in New York is altijd speciaal voor mij”, bekent hij. “De energie die de mensen hier meebrengen vind je nergens anders ter wereld. Het geeft me de extra kracht die ik nodig heb op moeilijke momenten.”
Uiteindelijk houdt Nadal de winnaarstrofee van de US Open vier keer in de lucht: in 2010, 2013, 2017 en 2019. Vooral de finale van 2019 tegen Daniil Medvedev staat te boek als een van de meest meeslepende gevechten uit de moderne tennisgeschiedenis. In een titanenstrijd van bijna vijf uur trekt Nadal de winst over de streep. Het is het ultieme bewijs van zijn mentale weerbaarheid en de filosofie die zijn hele carrière heeft getypeerd: opgeven is geen optie. “Ik speel elk punt alsof mijn leven ervan afhangt. Dat is wat ik mijn hele carrière heb gedaan, en dat is de enige manier waarop ik weet hoe ik moet tennissen”, verzekert de Spanjaard.
Naast zijn 22 grandslamtitels laat Nadal een erfenis achter die verder gaat dan alleen kille statistieken. Hij staat bekend om zijn sportiviteit en respect voor tegenstanders en fans. Zijn legendarische rivaliteiten met Roger Federer, al lang een vriend van hem, en Novak Djokovic tillen het tennis naar een ongekend niveau.
Als de blessures door de jaren heen hun tol beginnen te eisen, blijft de essentie van zijn loopbaan onveranderd: de liefde voor het spel en het gevecht op de baan. “Succes is niet de overwinning, maar de toewijding die je erin steekt om je doel te bereiken”, meent Nadal. “Als je alles hebt gegeven, kun je met een gerust hart de baan afstappen.”
