De US Open is het vierde Grand Slam-toernooi van het jaar. Veel tennissers schitterden in New York. Zo ook Maria Sjarapova. Zij won het toernooi één keer.
Als een van de herkenbaarste gezichten in het vrouwentennis verpersoonlijkt Maria Sjarapova een zeldzame combinatie van ijzeren discipline, commercieel vernuft en een onvermoeibare winnaarsmentaliteit. ‘Mooie Maria’, zoals haar bijnaam luidt, wordt vooral geprezen om haar zakelijke instinct.
Maria Sjarapova wordt in 1987 geboren in West-Siberië, destijds onderdeel van de Sovjet-Unie. Haar ouders zijn een jaar eerder hun woonplaats nabij Tsjernobyl ontvlucht, waar in 1986 een kernreactor is ontploft. De kernramp speelt sindsdien een belangrijke rol in het leven van de gepensioneerde tennisster.
Via haar stichting ondersteunt Sjarapova nog steeds allerlei (sport)projecten voor kinderen in de regio.
In 2004 wordt de Russische, nog steeds woonachtig in Amerika, in één klap wereldberoemd. Ze beleeft haar internationale doorbraak als ze op zeventienjarige leeftijd Wimbledon wint door Serena Williams in de finale te verslaan. Met haar krachtige slagen, onophoudelijke gekreun op de baan en nimmer-aflatende strijdlust verovert ze de tenniswereld. Sjarapova behaalt uiteindelijk een zogenaamde Career Grand Slam door alle vier de grote toernooien (Australian Open, Roland Garros, Wimbledon en US Open) minstens één keer te winnen en klimt ook op tot de nummer één van de wereldranglijst.
Haar houding ten opzichte van de concurrentie en succes weerspiegelt haar compromisloze geldingsdrang. Ze bewaart volgens eigen zeggen ‘altijd een scherpe focus’, los van externe verwachtingen. “Ik ben niet de volgende van iemand; ik ben de eerste Maria Sjarapova. De goede spelers winnen wanneer alles werkt”, gelooft de Russin. “De geweldige spelers winnen zelfs wanneer niets werkt, zelfs wanneer de wedstrijd lelijk is. Kun je het voor elkaar krijgen op de lelijke dagen, wanneer je je slecht voelt en de tank leeg is?”
In de Verenigde Staten ontwikkelt Sjarapova zich tot een cultureel en commercieel fenomeen. Amerika omarmt haar als een schoolvoorbeeld van het immigratieverhaal: een jong meisje dat vanuit het niets de absolute top heeft bereikt dankzij opoffering en doorzettingsvermogen. Hoewel ze altijd onder de Russische vlag blijft spelen, wordt ze gevormd door de Amerikaanse sportinfrastructuur van de beroemde Nick Bollettieri Academy.
Naast haar sportieve successen herdefinieert ze wat het betekent een vrouwelijke topsporter te zijn op commercieel vlak. Elf jaar lang is ze de bestbetaalde sportvrouw ter wereld. Merken zoals Nike, Tag Heuer, Porsche en Evian bouwen wereldwijde campagnes om haar heen. Sjarapova bewijst dat sportieve roem omgezet kan worden in een duurzaam zakelijk imperium.
Haar positie in de Amerikaanse media blijft niet zonder dynamiek. De rivaliteit tussen haar en de Amerikaanse ster Serena Williams wordt breed uitgemeten in de sportpers. Waar Williams de fysieke dominantie en passie vertegenwoordigt, staat Sjarapova voor een meer gereserveerde, ijskoude en elegante precisie. Als ze in 2016 positief test op meldonium, reageert het Amerikaanse publiek verdeeld. Toch dwingt de manier waarop ze verantwoording neemt in een persconferentie en haar weg terugvecht in het profcircuit respect af.
Als Sjarapova in februari 2020 haar pensioen aankondigt, laat ze een erfenis achter die veel verder reikt dan haar vijf Grand Slam-titels. In de Amerikaanse sportcultuur staat ze te boek als de vrouw die het vrouwentennis naar een nieuw financieel en zakelijk tijdperk heeft gebracht.
