In aanloop naar de laatste Dutch GP haalt voormalig autocoureur, presentator en F1-analist Allard Kalff herinneringen op aan de vroegere F1-races op Zandvoort. Door de jaren heen heeft de Nederlandse Grand Prix voor volop racespektakel gezorgd, tragische momenten gekend én grote helden voortgebracht. Vandaag blikt hij terug op de terugkeer in 2021. Over schatplichtig zijn aan het circuit, alom verbazing en meer.
Dit artikel is gemaakt in samenwerking met Formule1.nl
“Goedemorgen, dames en heren. Een heel hartelijk welkom op het circuit hier in Zandvoort. Vandaag is de dag waarvan we dachten dat-ie nooit meer zou komen, maar waarvan ik ó zo blij ben dat-ie toch nog is aangebroken. Welkom bij de Formule 1 Grand Prix van Nederland!“
Kalff lepelt ze nog moeiteloos op, zijn eerste woorden als spreker tijdens de Dutch GP van 2021. Een bijzondere editie, eindelijk was daar weer de koningsklasse van de autosport die voor een Grand Prix neerstreek in Zandvoort. Kalff werd in de aanloop naar het evenement gevraagd om spreker te zijn op het circuit. “Dus heb ik echt goed nagedacht over die eerste woorden. Want hoe moet je de dag beginnen, zo’n bijzonder moment, de dag waarop Formule 1 terugkeerde in Nederland? Het voelde voor mij precies zoals in die zin omschreven is.”
‘Alles kwam bij elkaar’
Het was hoe dan ook een bijzondere ervaring, die rentree van de Dutch GP in Zandvoort. “Alles kwam bij elkaar. Want voor mij is het circuit speciaal: ik heb er gewerkt, ik race er – nog steeds. Ik heb er mijn eerste meters ooit op een circuit gereden, heb er mijn eerste commentaar- en interview-activiteiten ontplooid. Ga zo maar door.” Erik Weijers, een van de topmannen van het circuit, sprak Kalff aan bij de bekendmaking van de terugkeer van F1 naar Nederland. “En hij vroeg: ‘Jij komt toch ook?’ Dus ik zei: ‘Ja, maar alléén als ik wat te doen heb.'” Het duo sprak meteen af dat Kalff spreker zou worden.
Dat deed hem deugd. Want Kalff wilde niet enkel maar rondlopen bij de Grand Prix, er ‘zijn om het zijn’; nee, hij wilde de handen uit de mouwen steken voor ‘zijn’ Zandvoort. Daar waar het allemaal begon voor hem. Daar waar hij iets terug kon doen voor alles wat het circuit hem had gebracht. Of zoals Kalff het zelf omschrijft: “Ik ben schatplichtig aan Zandvoort. En velen met mij.”
Schatplichtig aan Zandvoort
Zonder het circuit hadden zijn loopbaan en leven er anders uitgezien, wil hij er maar mee zeggen. “En dat geldt voor een heleboel mensen. Ik vind dat er een heel aantal mensen in Nederland zijn die het circuit links laten liggen, terwijl ze schatplichtig zijn aan het circuit. Ik vind dat als het circuit je soms vraagt of je iets wil doen, dat je dat dan gewoon moet doen. Punt.” Natuurlijk was het ook erg leuk, erkent hij. “En het allerleukste: tijdens het weekend kwam er ik meer en meer achter hoe goed het eigenlijk allemaal geregeld was en is, de hele organisatie van de Dutch GP.”
Hij geeft een voorbeeld. “Ik had voor mijn vriendin een kaart gekocht, die wilde op vrijdag komen kijken bij de Grand Prix. Ze stuurde op een gegeven moment, vlak na aankomst met de trein, een appje: ‘Zo leuk, ik hoor je al!’ Waarop ik dacht: ‘Hoe kan dat, ze is pas net op het station?’. Bijna tegelijkertijd kreeg ik een appje van iemand anders, die in Zandvoort woont. ‘Ik heb de tv aan, het raam open en ik hoor jou gewoon.’
Het was toen dat Kalff zich realiseerde dat de audio van het circuit dus op de hele route voor publiek vanaf het station al te horen was via luidsprekers. “Ik dacht: ‘Zo, daar is dus óók over nagedacht.’ En zo waren er steeds weer momenten waarop ik er tijdens het raceweekend achter kwam hoe goed eigenlijk alles in elkaar zat bij deze organisatie.” Praktische problemen, ja, die waren er heus. “Ik weet dat mensen nu misschien zullen zeggen dat ze in de rij stonden of eens lang moesten wachten. Snap ik, is allemaal waar. Maar in zijn algemeenheid: de mensen van de organisatie van de Dutch GP, die hadden echt wel overal over nagedacht. Dat viel me zó op. Ik moest ook wel lachen om mezelf zo nu en dan, omdat het me gedurende het weekend maar bleef verbazen.”
Daverend succes
En het allermooiste, terugdenkend aan de terugkeer van de Grand Prix? “Heel veel mensen dachten vooraf dat het qua verkeer moeilijk zou worden. ‘Het wordt een zooitje, dit en dat’. Maar om vijf voor zeven zondagavond reed ik weg van het circuit, en het was leeg op de weg. Daar heb ik letterlijk bij stil gestaan. En ik realiseerde me: ‘Zelfs het verkeersplan heeft gewerkt.’ Eenmaal thuis kwam het besef dat de terugkeer van de Dutch GP een geslaagde was. “Heel knap van de organisatie, van iedereen die er bij betrokken was en is. En ik ben blij dat ik er toen al een heel klein onderdeel ervan heb mogen zijn.”
