Marrit Steenbergen heeft bij de Europese kampioenschappen langebaanzwemmen in Parijs opnieuw het goud veroverd op de 100 meter vrije slag. De Nederlandse wereldrecordhoudster was in de finale de snelste in 51,90 en voegde daarmee een nieuwe titel toe aan een inmiddels indrukwekkende erelijst. Ook Milou an Wijk maakte indruk. Zij won het zilver.
Marrit Steenbergen hoefde in Parijs niet meer te bewijzen dat ze tot de absolute wereldtop behoort. Sinds haar wereldtitel in Doha in 2024 is de Nederlandse uitgegroeid tot een van de bepalende namen op de 100 meter vrije slag. In Singapore verdedigde ze vorig jaar haar wereldtitel en in juni zette ze in Rome bovendien het wereldrecord op haar naam. In Parijs maakte ze die status opnieuw waar.
In de finale van de 100 meter vrije slag liet Steenbergen zien waarom ze vooraf de grote favoriete was. De pas 21-jarige Milou van Wijk startte sterk en nam brutaal de leiding, maar Marrit kwam verschroeiend terug en versloeg van Wijk alsnog. Met een tijd van 51,90 tikte ze als eerste aan, voor Milou van Wijk en de Italiaanse Sara Curtis.
Haar eerste Europese goud op het koningsnummer pakte ze al in 2022 in Rome. Sindsdien is er veel veranderd. De Friezin groeide uit van een groot talent dat jarenlang naar haar potentieel zocht tot een zwemster die inmiddels wereldrecords en wereldtitels achter haar naam heeft staan.
Toch is dat laatste niet vanzelfsprekend voor haar.
‘Ik vind altijd dat die andere meiden een heel ander niveau hebben dan ik’
In Helden 79 vertelde Steenbergen eerder over de twijfels die ondanks haar successen nog altijd in haar hoofd kunnen zitten. Nadat ze in Singapore haar wereldtitel had geprolongeerd, wilde ze niet zeggen dat daarmee definitief een einde was gekomen aan de onzekerheid.
“Dat zou je wel zeggen, maar helaas werkt mijn hoofd niet zo. Ik vind altijd dat die andere meiden een heel ander niveau hebben dan ik. Maar ik moet in mezelf geloven. Ik kan hier heel veel vertrouwen uit halen,” vertelde ze destijds aan de NOS.
“Apart dat ik zo denk, hè? Ik vind het nooit goed genoeg wat ik doe, vandaar die onzekerheid. Ik heb altijd wel iets aan te merken. Daarom denk ik vaak: die andere meiden zijn beter dan ik. Het is iets heel stoms, want die andere meiden hebben echt niet ingehouden zodat ik de titel kon pakken.”
Steenbergen is inmiddels de eerste Nederlandse zwemster die een wereldtitel op de langebaan op de 100 meter vrije slag wist te prolongeren. Ze werd daarmee bovendien pas de vierde zwemster in de geschiedenis die haar wereldtitel op dit nummer met succes verdedigde. Na haar tweede wereldtitel had ze er dus al twee op zak. In Doha won ze in 2024 haar eerste mondiale titel op de 100 vrij in 52,26, een jaar later was ze in Singapore opnieuw de beste, toen in 52,55.
Van underdog naar wereldrecordhoudster
“Door die dingen realiseer ik me steeds meer: ik hoor er dus bij,” vertelde ze over de aandacht die ze inmiddels krijgt. Kinderen die met haar op de foto willen, mensen die haar bewonderend nakijken en uitnodigingen die op haar afkomen. “Maar als ik aan het trainen ben, vergeet ik dat al heel snel weer. Dan ligt snel de onzekerheid weer op de loer.”
Die onzekerheid is volgens Steenbergen niet alleen maar negatief. “Die twijfels houden me ook scherp. Ik denk dat ik het stiekem ook wel heel fijn vind om mezelf in de rol van underdog te zien.”
En dat voor een zwemster die inmiddels de snelste vrouw ter wereld is op de 100 meter vrije slag. In juni zwom Steenbergen in Rome naar 51,68 seconden, waarmee ze het wereldrecord van Sarah Sjöström uit 2017 met drie honderdsten verbeterde.
Met haar nieuwe Europese titel bevestigt Steenbergen opnieuw haar bijzondere status. De wereldkampioene, wereldrecordhoudster en nu opnieuw Europees kampioene kan nauwelijks nog om de conclusie heen dat ze niet meer de underdog is die ze zichzelf soms nog zo graag voorhoudt. Al zal ze dat zelf waarschijnlijk nog altijd anders zien.
