23 september 1956. Terwijl het Nederlandse vrouwenvoetbal nog nauwelijks serieus werd genomen, stonden in het Duitse Essen elf Nederlandse vrouwen klaar voor een historische wedstrijd. Het was de allereerste wedstrijd van het Nederlands vrouwenelftal. Officieel was het duel geen interland, maar er werd wel degelijk geschiedenis geschreven.
De KNVB erkende vrouwenvoetbal in die tijd niet en had dan ook niets met de wedstrijd te maken. De Nederlandse ploeg reisde op eigen initiatief naar Duitsland, waar in het Mathias Stinnes Stadion tegen West-Duitsland werd gespeeld.
Een 14-jarige pionier
Het werd een wedstrijd die Nederland met 2-1 verloor, maar vooral om een andere reden de geschiedenisboeken in ging. De veertienjarige Lenie van der Jagt maakte het Nederlandse doelpunt. Daarmee werd zij de eerste doelpuntenmaker van het Nederlands vrouwenelftal én de jongste speelster die ooit voor Oranje uitkwam.
Van der Jagt was als meisje al gek op voetbal. Ze speelde bij VVV Rotterdam en kreeg uiteindelijk de kans om mee te gaan naar Duitsland. Veel stelde het vrouwenvoetbal op dat moment nog niet voor. Zo had Van der Jagt voor de reis niet eens goede voetbalschoenen. Ze droeg de schoenen van haar vader, die eigenlijk veel te groot waren. Met kranten in de schoenen probeerde ze ze passend te maken.
Op het veld trok ze zich daar weinig van aan. Nederland kwam met 2-0 achter, maar in de slotfase maakte Van der Jagt de 2-1. Haar doelpunt bleek het enige Nederlandse doelpunt van de wedstrijd.
Voetballen tegen de stroom in
Dat Van der Jagt en haar ploeggenoten überhaupt konden spelen, was in die tijd allesbehalve vanzelfsprekend. De KNVB erkende vrouwenvoetbal niet en maakte het vrouwenclubs moeilijk om te trainen en wedstrijden te spelen. Volgens Van der Jagt mochten vrouwen bijvoorbeeld pas uren na een mannenwedstrijd het veld betreden. Clubs die vrouwenvoetbal faciliteerden, konden bovendien worden bestraft.
De wedstrijd in Essen werd daardoor een soort protest. En hoewel de KNVB de wedstrijd niet erkende, geldt 23 september 1956 tegenwoordig wel als het beginpunt van de geschiedenis van het Nederlandse vrouwenelftal. Pas 17 jaar later, op 9 november 1973, speelde Oranje voor het eerst een wedstrijd onder de vlag van de KNVB. Engeland was toen met 1-0 te sterk.
