Twee jaar geleden stond Veerle Buurman nog achter de bar van SC Bemmel. In de weekenden verkocht ze tosti’s in de kantine van haar club, terwijl ze zelf speelde in de Onder 17. Inmiddels is de 19-jarige verdediger speelster van Chelsea en werd ze in haar eerste seizoen in Engeland uitgeroepen tot Talent van het Jaar.
Het zijn ontwikkelingen die elkaar in razend tempo opvolgden. Eerst brak Veerle door bij PSV, waarna een transfer naar het Engelse topvoetbal volgde. Wat onveranderd bleef, is de mentaliteit die ze al op jonge leeftijd ontwikkelde. Een belangrijke rol daarin speelde het feit dat ze jarenlang tussen de jongens voetbalde.
‘Ik was echt one of the guys’
“Dat verschilt per persoon, denk ik”, zegt Buurman over de vraag of meisjes beter met jongens of meisjes kunnen voetballen in de jeugd. “Om met jongens te voetballen moet je wel stevig in je schoenen staan.” Voor haar pakte die keuze uitstekend uit. “Ik ben op mijn vijfde begonnen met voetballen en heb tot twee jaar geleden altijd met dezelfde jongens gespeeld. Ik was daar echt one of the guys.”
Hoewel ze bij de KNVB-jeugdteams al regelmatig met meisjes speelde, bleef ze bij haar club actief tussen de jongens. Sterker nog: haar prestaties vielen zo op dat ze zelfs doorschoof naar een KNVB-selectie voor jongens.
“Op een bepaalde leeftijd mocht dat niet meer. Toen ik daarna weer bij de meiden ging voetballen, merkte ik dat ik een fysiek voordeel had. Ik had altijd tegen grotere en sterkere jongens gespeeld. Daardoor ontwikkel je bepaalde slimmigheden. Daar heb ik nog steeds profijt van.”
Teamgenoten kwamen voor haar op
De overstap weg van het jongensvoetbal viel haar zwaar. Niet alleen omdat ze zich prettig voelde in het team, maar ook vanwege de band die ze met haar ploeggenoten had opgebouwd. “De jongens met wie ik speelde hebben veel voor me betekend.” Toen duidelijk werd dat ze vanwege de regels niet langer bij het team kon blijven, lieten haar ploeggenoten merken hoe belangrijk ze voor hen was.
“Toen ik van onder 15 naar onder 17 ging, kreeg ik te horen dat ik niet bij de jongens verder kon. Mijn teamgenoten kwamen voor me op. Eén jongen zei zelfs: ‘Als Veerle volgend seizoen niet met ons mee mag doen, dan doe ik ook niet meer mee.’ Daar ben ik ze nog altijd dankbaar voor.”
Bewijzen dat je erbij hoort
Voetballen als meisje tussen jongens bracht niet alleen voordelen met zich mee. Regelmatig kreeg Buurman te maken met vervelende opmerkingen vanaf de zijlijn. “Op het veld kreeg ik vaak nare opmerkingen van tegenstanders of hun ouders. Soms kreeg ik ook extra schoppen.” Toch liet ze zich daardoor nooit uit het veld slaan. “De jongens uit mijn team stonden altijd voor me klaar.”
En uiteindelijk sprak haar spel voor zich. “Meestal hadden die tegenstanders aan het eind van de wedstrijd niet gescoord en had ik bewezen dat ik mijn mannetje stond.”
