Word abonnee

Atletiek

Lieke Klaver & Terrence Agard: ‘Wij zijn Ying & Yang’

Ferdi Damman

Atletiek

Lieke Klaver & Terrence Agard: ‘Wij zijn Ying & Yang’

door: Jasper Boks
8 augustus 2023
10 tot 15 minuten lezen

Lieke Klaver (24) en Terrence Agard (33) zijn succesvolle atleten. Ze hebben allebei als specialiteit de 400 meter, trainen dagelijks samen en hebben al zeven jaar een relatie. In aanloop naar het WK atletiek spraken we het razendsnelle duo.

Ze komen allebei nog nahijgend binnen bij Foodhall Arnhem. Lieke Klaver en Terrence Agard hebben er net een zware training opzitten op Papendal. Je kunt letterlijk zeggen dat ze dagelijks met elkaar opstaan en met elkaar naar bed gaan. Lieke en Terrence hebben allebei als specialiteit de 400 meter en kunnen ook goed uit de voeten op de 200 meter, maken deel uit van dezelfde trainingsgroep, die van succescoaches Laurent Meuwly en Bram Peters. Daarnaast hebben ze sinds 2016 een relatie.

Hoe sloeg de vlam over tussen jullie?

Lieke: “Dat was in het restaurant op Papendal. Ik trainde daar nog maar net destijds, zat net op kamers.”
Terrence: “Jij was een film aan het uitzoeken op de site van Pathé toen ik langs kwam lopen, toch?”
Lieke: “Klopt. Ik zat daar na trainingen vaak in mijn eentje te studeren. Precies toen jij voorbijliep, had ik even geen concentratie meer. Jij vroeg wat ik aan het doen was. Toen vertelde ik dat ik aan het kijken was of er nog een leuke film was.”
Terrence: “Ik vroeg meteen: welke film gaan we samen kijken?”
Lieke: “Ik zag een film die me wel leuk leek en toen zei jij inderdaad meteen: ‘Oké, dan gaan we daar naartoe.’ Zo is het begonnen.”

Naar welke film gingen jullie?

Lieke: “We hebben er laatst nog onderzoek naar gedaan, maar we weten het niet meer…”

Jullie hadden alleen maar oog voor elkaar natuurlijk.

Terrence, lachend: “We hadden vanaf het eerste moment zeker een klik, maar we deden het rustig aan in het begin, hoor.”
Lieke, met stemverheffing: “Ik was echt nog heel jong, hoor! Ik was ook nog heel verlegen. Als ik met iemand sprak, keek ik vaak naar de grond. Ik vond het ook best eng om samen naar de film te gaan. Ik was achttien en jij al 26… Dat was voor mij echt een big step. Na de film zijn we nog even Arnhem ingegaan om wat te drinken en dat was het. Het was gewoon heel gezellig.”
Terrence: “Jij verklapte al snel dat je me op het eerste gezicht best eng en ontoegankelijk vond. Ik hoor vaker van mensen: ‘Je mag wel lachen.’ Of: ‘Wat kijk je serieus.’ Dat is gewoon mijn gezicht of uitstraling, want ik ben helemaal niet snel boos.” Lieke: “In het echt bleek je juist heel rustig en chill.”

Wat vonden jullie zo leuk aan elkaar?

Terrence: “Haar mooie, schattige gezicht. Die kuiltjes in haar wangen als ze lacht. En dan nog haar postuur; Lieke is lang en elegant.”
Lieke, lachend: “En je viel op m’n billen.”
Terrence knikt: “Je was toen nog een beetje chubby.”
Lieke: “Dat is nu allemaal veel minder door het harde trainen. Je hebt pech.”
Terrence: “Maar ik viel bovenal voor jouw persoonlijkheid. En ik vond de toewijding die jij op je achttiende al had voor je sport heel mooi. We begrepen vanaf dag één elkaars passie.”
Lieke: “Ik dacht meteen: wat een knappe jongen. Ik voelde me nog een klein meisje toen we elkaar leerden kennen, was nog heel erg op zoek naar mensen tegen wie ik aan kon praten en merkte dat ik dat kon doen bij jou en voelde meteen dat ik mezelf kon zijn, voelde me veilig bij jou. Ik ben van nature een beetje meer een stresskip, ben sneller gespannen. Jij bent altijd juist heel erg relaxed, daardoor word ik ook rustiger.”
Terrence: “Wij zijn gewoon yin & yang, houden elkaar in balans. Jij weet mij juist scherp te houden op momenten dat ik te laks ben en ik kan jou geruststellen als jij gestrest bent.”
Lieke: “We hebben onze relatie nog best lang geheimgehouden. Niemand van de trainingsgroep wist van ons. Eigenlijk hadden we een tijdje een soort dubbelleven, we deden alles heel sneaky. Als ik dingen tegen jou vertelde, merkte ik dat jij dat ook echt voor je hield. Ik voelde daardoor al snel: hij is echt te vertrouwen.”
Terrence: “Als mensen weten dat je aan het daten bent, gaat iedereen zich er meteen mee bemoeien. Het was niet zozeer om dingen stiekem te doen, maar vooral om elkaar in alle rust beter te leren kennen.”

Jullie wonen al een paar jaar samen. Letten jullie extra op elkaar als jullie aan het trainen zijn?

Lieke: “Juist niet. Na een training moeten we altijd aan elkaar vragen hoe het ging. Vind ik alleen maar goed. Laten we sport en privé maar een beetje gescheiden houden.”
Terrence: “Nou, jij let misschien niet op mij, maar ik krijg wel veel mee van jouw trainingen, hoor. Ik zie gewoon wat je doet. Vanuit interesse. Ik ga daarna niet meteen allemaal tips aan je geven, daar heb je je coaches voor.”
Lieke: “Thuis hebben we het weleens over de training, maar niet te veel. Dan hebben we het eerder over wat we gaan eten, over vakanties die we op het oog hebben of over familiezaken.”

Terrence greep op 7 augustus 2021 olympisch zilver met de Nederlandse 4×400 meter estafetteploeg. In het als gevolg van de coronapandemie lege stadion was alleen de Verenigde Staten sneller en Terrence liep de een na snelste tijd van iedereen. Lieke en de andere vrouwen van de 4×400 meter estafetteploeg hadden net hun olympische finale gelopen, waarin ze zesde werden, en schreeuwden hun kelen schor toen de mannen hun finale liepen. Na de sensationele zilveren plak omhelsden Lieke, die eerder op de gemengde 4×400 meter vierde was geworden op een fractie van het brons, en Terrence elkaar op de baan.

Terrence: “Het was zo bijzonder dat jij de eerste was die me feliciteerde. Tijdens de finale was ik zo gefocust, ik had geen flauw idee dat wij zo werden aangemoedigd door jullie. Toen jullie ineens op de baan stonden toen we zilver wonnen, dat maakte het nog mooier. Ik wilde jou zo graag knuffelen en even vasthouden.”
Lieke: “We waren zo blij voor elkaar. Het was echt zo’n we-did- it-moment. Het waren mijn eerste Olympische Spelen. Van de races die ik zelf heb gelopen in Tokio kan ik me niets meer herinneren. Dat heb ik altijd, het is alsof ik voor en tijdens een wedstrijd in een andere dimensie leef. Het enige wat ik nog precies weet van de Spelen is jullie finale. Zo mooi. We hebben thuis ook een mok met daarop de foto van het moment dat we elkaar omhelsden na de finale.”
Terrence: “Het was het mooiste moment van m’n leven. Wat dat moment extra bijzonder maakte, was dat jij van heel dichtbij hebt meegekregen wat ik allemaal heb meegemaakt.”
Lieke knikt: “We leerden elkaar kennen toen jij niet zo lang ervoor het auto-ongeluk had gehad.”
Terrence: “Na het ongeluk ben ik naar Curaçao gegaan, naar mijn familie, en daar ben ik lange tijd gebleven tijdens mijn herstel. Ik was net weer terug toen ik jou ontmoette.”

Terrence raakte in de vroege ochtend van 11 september 2015 ernstig gewond bij een auto-ongeluk op de A50. Hij was met collega-atleten Churandy Martina, Hensley Paulina en de toenmalige vriendin van Churandy naar Breda geweest om haar verjaardag te vieren. Op de terugweg haalde Churandy, die reed, een vrachtwagen in. Hij stuurde te snel terug, waardoor de vrachtwagen de auto raakte, precies op de plek waar Terrence op de achterbank zat. De anderen raakten niet gewond, maar Terrence brak bij het ongeluk zijn nek. Nekwervel C7 bleek gebroken. Het was logischer geweest als hij als gevolg van de breuk een dwarslaesie had opgelopen of het zelfs niet overleefd had, hoorde hij van de artsen.

Lieke: “Ik had meegekregen dat Churandy een ongeluk had gehad en dat er nog twee atleten bij hem in de auto zaten, maar ik wist niet dat jij een van hen was. Toen wij elkaar leerden kennen, heb ik veel vragen gesteld over het ongeluk. Jij sprak er heel open over. Van nabij heb ik meegemaakt dat je het vooral op mentaal vlak af en toe lastig had. Je familie zat ook nog eens ver weg.

Voor m’n gevoel heb ik jou geregeld op moeten beuren. Ik weet nog goed dat je, het was in 2019 meen ik, op de rand van het bed zat en zei: ‘Ik kap er gewoon mee, wil niet meer.’ Ik wist niet zo goed wat ik moest doen, maar wist wel dat je niet moest stoppen. Daarna ging je ook wel weer door, omdat je gewoon megasterk bent. Al die momenten kwamen voorbij nadat je zilver had gewonnen. Ik heb nog een post op Instagram gezet nadat jullie zilver wonnen om aan te geven welke weg je had afgelegd.”
Terrence: “Jij hebt zo’n belangrijke rol gespeeld, ik heb de neiging om elke keer weer dankjewel tegen je te zeggen. Dat jij er was voor mij op de slechte momenten, daarvoor ben ik je voor altijd dankbaar.”

Helden Magazine 68

Het eerste gedeelte van het verhaal van Lieke Klaver en Terrence Agard komt voort uit Helden Magazine nummer 68. Max Verstappen kleurt de wereld oranje. Max Verstappen is hard op weg om voor het derde jaar op rij de wereldtitel Formule 1 te pakken. In aanloop naar de Grand Prix van Zandvoort, die hij afgelopen twee jaar won, siert hij de cover van Helden. We volgden de coureur vanuit de paddock en zagen hoe moeilijk het is voor ploeggenoot Sergio Perez om staande te blijven in zijn schaduw.

In de 68ste editie van Helden ook volop aandacht voor het nieuwe voetbalseizoen. Een gesprek met Mats Wieffer, dé ontdekking van vorig seizoen, over zijn doorbraak bij Feyenoord en Oranje. Maurice Steijn werd tot veler verrassing de nieuwe trainer van Ajax. Een groot interview met de man die na een teleurstellend seizoen voor nieuwe successen moet zorgen. Luuk de Jong is spits en aanvoerder van PSV, hij vertelt over bondscoach Ronald Koeman, oud-trainer Ruud van Nistelrooij, nieuwe trainer Peter Bosz, oud-ploeggenoot Xavi Simons en nieuwe teamgenoot Noa Lang. Ryan Gravenberch kende een lastig eerste seizoen bij Bayern München. Hij wil er dit seizoen staan en weer een vaste waarde voor Oranje worden.

Verder in de nieuwe Helden. Turners Loran de Munck en Casimir Schmidt zijn maatjes en tegenpolen. Laura Dijkema en Nika Daalderop over de hectiek van het leven als volleybalsters in den vreemde. Anne van Dam is de beste golfster van Nederland, ze vertelt over anger management, wonen in Amerika en de Big Green Egg Open. Hockeyster Laurien Leurink won met Oranje alles wat er te winnen viel. Mede door de ongeneeslijke ziekte van zus Marije zwaaide ze af. Ook is er veel aandacht voor de European Para Championships in Rotterdam. Een gesprek met rolstoelbasketbalster Bo Kramer, bij wie op jonge leeftijd botkanker in haar been werd geconstateerd.

Wil je het hele nummer lezen? Bestel Helden Magazine editie 68! Wil je geen inspirerende sportverhalen missen van onze Nederlandse sporthelden? Abonneer je nu snel en ontvang de Helden Magazine op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Blijf daarnaast op de hoogte van het recentste sportnieuws en leuke winacties door je aan te melden op onze nieuwsbrief en volg ons op onze social mediakanalen.

Delen: