Thierry Henry, Nicolas Anelka, William Gallas en Franck Ribéry zijn slechts enkele namen uit het sterrenensemble dat Frankrijk meenam naar het WK van 2010. In een poule met Uruguay, Mexico en gastland Zuid-Afrika gold Les Bleus als een van de favorieten voor de eindzege. Van die verwachtingen bleef weinig over. Frankrijk pakte slechts één punt, eindigde als laatste in de groep en al snel werden de sportieve prestaties bijzaak.
Wat volgde groeide uit tot een van de meest besproken implosies uit de moderne sportgeschiedenis. Vijftien jaar later zijn nog altijd niet alle vragen beantwoord. Wat gebeurde er precies binnen de selectie? Hoe kon een ploeg vol ervaren internationals zo snel ontsporen? En wie droeg uiteindelijk de verantwoordelijkheid?
In The Bus: A French Football Mutiny krijgen verschillende hoofdrolspelers de kans om terug te blikken op die weken in Zuid-Afrika. Spelers als Patrice Evra, William Gallas en Bacary Sagna vertellen hun kant van het verhaal, terwijl ook de andere zijde van het kamp aan het woord komt. Met name voormalig bondscoach Raymond Domenech speelt daarbij opnieuw een prominente rol. Net als tijdens het toernooi zelf weet hij geregeld alle aandacht naar zich toe te trekken. Vooral zijn dagboek aantekeningen, die hij zonder probleem voorleest zijn op zijn zachtst gezegd opmerkelijk: “Thierry Henry is geboren op 17 augustus. Een echte Leeuw: kijkt alleen naar zijn navel. Yoann Gourcuff, wat is hij toch dom. Eerst licht autistisch en daarna gewoon dom. William Gallas trekt altijd een zuur gezicht. Ik houd dat niet lang vol. Nicolas Anelka liep voorbij zonder me aan te kijken. Die grote idioot!”
De documentaire neemt de kijker mee langs kleedkamerruzies, onderlinge spanningen, lekken naar de pers en een mediastorm die met de dag heviger werd. Centraal staat natuurlijk het beeld dat uiteindelijk symbool werd voor het complete debacle: de spelersbus die stilstond op een trainingscomplex in Zuid-Afrika. Binnen weigerden internationals uit te stappen, buiten probeerden journalisten en fotografen vast te leggen wat zich achter de ramen afspeelde. Het was een surrealistisch tafereel dat het WK van Frankrijk definitief zou definiëren.
