Voor Calvin Stengs is de cirkel rond. De aanvallende middenvelder verruilt Feyenoord voor AZ, de club waar hij als kind binnenstapte en uitgroeide tot prof. De plek waar jarenlang in hem werd geïnvesteerd. Ook toen dat allerminst vanzelfsprekend was.
In Helden 70 vertelde Stengs samen met zijn vriendin Beau de Boer uitgebreid over zijn jeugd, waarin zijn leven vrijwel volledig draaide om de jeugdopleiding van AZ.
Calvin: “Ik werd iedere ochtend om kwart over zes opgehaald met een busje. Om tien voor half negen kwamen we aan op school. Om zeven uur ’s avonds kwamen we pas weer thuis. Tot mijn achttiende heb ik dat zo gedaan. Ik groeide eigenlijk meer op in Alkmaar. Ik heb nog één goede vriend uit Nieuw- Vennep, de rest van die vriendschappen zijn verwaterd.”
Het was niet altijd vanzelfsprekend dat Calvin het zou maken als profvoetballer. “Toen ik vijftien was, stroomden mijn leeftijdsgenoten door naar onder 17, maar ik niet. Mijn biologische leeftijd was lager dan die van mijn teamgenoten, mijn lichaam was nog niet zo ver ontwikkeld. AZ kon mij wegsturen of mij een jaar laten zitten. Ik wilde dat eigenlijk niet, dacht eraan om te stoppen bij AZ. Mensen om mij heen zeiden juist: ‘Geef het nog een kans.’
Uiteindelijk heb ik dat jaar zoveel gespeeld dat ik in één keer de stap naar onder 19 kon maken en onder 17 helemaal kon overslaan. Het werd een mooi verhaal, ook voor de mensen van AZ. Zij keken al heel vroeg naar de biologische ontwikkeling van spelers en bleven in mij geloven. AZ bewees: ook al ben je als speler nog niet zo ver ontwikkeld, clubs moeten je niet meteen afschrijven.”
Stengs brak uiteindelijk door in het eerste elftal, verdiende een transfer naar OGC Nice en speelde later ook voor Royal Antwerp en Feyenoord. Nu keert hij terug naar de club waar zijn loopbaan vorm kreeg. En vooral naar de club die hem, op een cruciaal moment in zijn ontwikkeling, niet liet vallen.
