Tijjani Reijnders staat op de cover van Helden 83 en op een nieuw kruispunt in zijn carrière: na één seizoen bij Manchester City verkast hij voor zestig miljoen naar het Saudische Al-Qadsiah
Reijnders maakte vorige zomer de overstap van AC Milan naar Manchester City. Zijn eerste seizoen in Engeland leverde 47 wedstrijden, zeven doelpunten en zeven assists op. Hij veroverde nooit echt een basisplaats, maar met een FA cup winst en genoeg speeltijd was het desondanks een geslaagd seizoen.
Toch eindigt zijn verblijf in Manchester al na één jaar. Al-Qadsiah heeft een akkoord bereikt met Manchester City over een transfersom van ongeveer 60 miljoen euro. Een opvallende wending van zijn carrière lonkt.
Je zei in Helden twee jaar geleden dat als mensen jou de grond in boren, dat jou alleen maar extra motivatie geeft. Is dat nog steeds zo?
Tijjani: “Ja, dat houdt mij juist scherp. Ik wil nooit het gevoel hebben dat ik er met de pet naar gooi. Op school dacht ik dat vroeger misschien wel eens, maar bij voetbal niet. Die bewijsdrang blijf ik houden.”
Die bewijsdrang bracht hem in korte tijd van AZ naar AC Milan en vervolgens naar Manchester City. Bij Milan werd hij in 2025 uitgeroepen tot beste middenvelder van de Serie A, waarna City hem naar Engeland haalde.
Met jouw vader had jij een stappenplan, zei je twee jaar geleden in Helden. Is dat er nog steeds?
Tijjani: “Dat staat nu wat op een lager pitje, maar dat gaat nog steeds om persoonlijke doelen: prijzen winnen, veel spelen en altijd zo goed mogelijk voetballen.”
Zijn carrière heeft hem in korte tijd steeds verder van zijn geboorteplaats Zwolle gebracht. Toch was er in het gesprek voor Helden 83 ook aandacht voor een plan dat niets met voetbal te maken heeft.
Jullie hadden het eerder ook over het plan samen een koffietent te beginnen na jouw carrière.
Tijjani: “Dat is nog steeds de bedoeling.”
Marina knikt: “In Zwolle. Wij zijn pas op latere leeftijd naar het buitenland gegaan. De meeste jongens gaan al op hun achttiende weg en dan verwateren vriendschappen sneller. Bij ons is dat niet gebeurd. Voor ons voelt het logisch om uiteindelijk terug te gaan naar Nederland. Wij zijn echt familiemensen.”
