‘Kom, voetballen!’ De tweejarige Xavién Reijnders stormt op ons af bij binnenkomst en steekt zijn hand uit. Niet om zich voor te stellen, maar om ons mee te trekken naar het voetbalveldje in de tuin. Hij schiet de ene na de andere bal in het doel en schreeuwt: ‘Goaaaal!’
Xavién heeft het niet van een vreemde. Papa Tijjani Reijnders kijkt trots toe, samen met mama Marina. Ook hondje Messi komt af en toe kijken. Marina kijkt Tijjani aan: “Als jij weg bent voor een wedstrijd, dan wijst Xavién naar de tv en vraagt: ‘Man City kijken?’ Hij weet heel duidelijk: als er voetbal is, mag de tv aan. Hij herkent jou op het veld, roept: ‘Papa, papa!’ En even later: ‘Kijk, Haaland.’ Of: ‘Daar is trainer Pep!’ Bij thuiswedstrijden neem ik hem weleens mee naar het stadion, als de wedstrijd niet te laat is.”
Tijjani: “Het is zo mooi dat hij het al zo bewust meemaakt.”
Marina vult aan: “In de auto moeten we tijdens ieder ritje Hey Jude van The Beatles opzetten; het stadionlied. Dan horen we hem op de achterbank zingen: ‘Na, na, na, na, na, na, na…’” We blikken terug op Tijjani’s eerste seizoen bij Manchester City, na zijn overstap van AC Milan, waar hij twee jaar speelde. Arsenal ging er weliswaar met de landstitel vandoor, maar City won wel de FA Cup en eerder in het jaar de League Cup. Tijjani: “Ik heb veel minuten gemaakt en ben belangrijk gexweest met goals en assists. Maar uiteindelijk vind ik het belangrijker dat mijn gezin het goed heeft. Zoals je ziet, heeft onze kleine het hier erg naar zijn zin.”
Inmiddels heeft Tijjani ook de nare nasmaak van het teleurstellend verlopen WK een beetje weggespoeld. Als eerste van de groep plaatste het Nederlands elftal zich voor de knock- outfase. Marokko bleek na 1-1 en strafschoppen te sterk en bereikte ten koste van Oranje de achtste finales. Direct daarna vertrok Tijjani met Marina en Xavién naar de Turks- en Caicoseilanden.

Marina: “De eerste week op vakantie was jij niet bepaald vrolijk, daarna vond je het vooral heel fijn om tijd met mij en Xavién te kunnen doorbrengen.”
Tijjani: “Soms lig ik in bed en denk ik: sjongejonge. Het is dramatisch, de uitschakeling was zo onnodig. Maar het hielp dat we meteen op vakantie konden, eerst met zijn drietjes en toen met de hele familie. Dat was een fijne afleiding. Maar ik kan er nog steeds heel erg van balen.”
Marina: “Toen jullie uitgeschakeld waren, wilde jij geen enkele WK-wedstrijd meer zien. Toevallig zaten we tijdens de halve finale Frankrijk-Spanje met de hele familie in een sportbar. Je bent met ons meegegaan, maar je zat daar niet voor jouw plezier.”
Tijjani: “Die kleine zorgt er meestal voor dat ik weer ga lachen. Als ik hem zie en hij zegt ‘papa, bal’, dan maakt dat heel veel goed.”