Een stiftje over Alisson Becker, de titel van Eredivisie Speler van het Jaar en nu een transfer van zo’n 55 miljoen euro naar Bayern München. Het zijn de ingrediënten van een droomjaar voor Ismael Saibari. De middenvelder van PSV groeide de afgelopen seizoenen uit van talent op De Herdgang tot een van de meest begeerde spelers van Europa. We duiken in zijn verhaal.
Saibari werd geboren in het Spaanse Terrassa, vlak bij Barcelona, als zoon van Marokkaanse ouders. Toen het gezin naar België verhuisde, begon een voetbalreis langs verschillende jeugdopleidingen. Hij speelde achtereenvolgens bij Beerschot, Anderlecht, KV Mechelen en Genk. Overal werd zijn talent herkend, maar nergens werd hij direct gezien als het wonderkind dat voorbestemd was om de absolute top te halen.
In 2020 besloot PSV hem naar Eindhoven te halen. Daar begon opnieuw een periode van geduld. Terwijl andere talenten sneller doorbraken, maakte Saibari minuten bij Jong PSV. Het bleek achteraf een cruciale fase. In de Keuken Kampioen Divisie leerde hij, in 55 wedstrijden waarin hij negen keer scoorde, omgaan met fysieke tegenstanders, het hogere tempo en de verantwoordelijkheden van het seniorenvoetbal.

Zijn echte doorbraak kwam onder Peter Bosz. Bosz gaf hem langzaam aan vertrouwen, vrijheid en verantwoordelijkheid. Zoals PSV de laastste jaren wel vaker heeft gedaan werd Saibari langzaam klaargestoomd om de kar te trekken. Afgelopen seizoen, na het vertrek van Malik Tillman naar Bayer Leverkusen, was het tijd. Saibari mocht zwerven tussen middenveld en aanval, ruimtes zoeken en risico’s nemen. Na de zoveelste blessure van sptis Ricardo Pepi werd de tandem Saibari-Til geboren. De twee waren een cruciale factor in het kampioenschap van PSV afgelopen seizoen en leverde Saibari uiteindelijk de titel Eredvisie-speler van het jaar op.
Marokko
Ook op interlandniveau moest Saibari een belangrijke keuze maken. Door zijn achtergrond had hij meerdere mogelijkheden. Hij werd geboren in Spanje, groeide op in België en heeft Marokkaanse roots. Uiteindelijk koos hij bewust voor Marokko. Een beslissing die niet alleen voortkwam uit sportieve overwegingen, maar ook uit zijn gevoel van verbondenheid met het land van zijn ouders.
Die keuze bleek succesvol. Bij de Atlas Leeuwen groeide hij uit tot een gewaardeerde international binnen een selectie die de afgelopen jaren wereldwijd indruk maakte.