Word abonnee

Voetbal

Verliefd op God

Roel Determeijer

Voetbal

Verliefd op God

door: Frits Barend & Marlies van Cleeff
22 juni 2017
13 tot 18 minuten lezen

Eric Botteghin (29) liet in 2007 zijn familie en vriendin achter in Brazilië om in Nederland zijn droom van profvoetballer waar te maken. Tien jaar later is de centrale verdediger een stuwende kracht bij Feyenoord. Helden ging op bezoek bij Eric, zijn vrouw Melina en zoontje Rafael en sprak met hen over voetbal, Bijbellessen, de liefde en Nederland.

Met een tasje zuurkool en een rookworst in de hand bellen we aan bij Eric Botteghin en zijn vrouw Melina. Dankbaar neemt Melina de stamppot aan. Het Nederlandse eten bevalt prima, want de afgelopen jaren raakte het Braziliaanse echtpaar uit São Paulo aardig ingeburgerd in ons land. Na Zwolle verhuisden ze via Groningen naar Breda, om in Rhoon te eindigen, een plaatsje onder Rotterdam. “Groningen was het gezelligst, maar Zwolle en Breda waren dat ook. Met overal terrassen op straat. Rotterdam is weer wat groter,” zegt de centrale verdediger van Feyenoord in goed Nederlands.
Melina vult in het Engels aan: “En we komen ook vaak in Amsterdam, bij de Braziliaanse kerk.” Ze zet zoontje Rafael van ruim een jaar op de grond, hij gee ons een high ve, en speelt met een balletje.
“Ik probeer hem nu al met beide benen te laten oefenen,” zegt Eric met een knipoog. “Maar meestal pakt hij de bal met z’n handen. ‘Kom op Rafa,’ roep ik dan, ‘je wordt toch geen keeper!’”
Melina kijkt lachend toe: “Gelukkig is Eric een heel geduldige vader. Wat hem zo goed maakt als voetballer is zijn persoonlijkheid. Eric is een vechter. Als hij ergens pijn heeft, bijt hij zich daar doorheen en speelt gewoon. Het woord blessure kent hij niet.” Lachend: “Dan gaat hij weer niet pijnvrij de deur uit. Oh my god, denk ik dan, als dat maar goed gaat. Je ziet ook weleens spelers met een pijntje rondlopen en zeuren. Dat zal Eric nooit doen. Of het regent, sneeuwt, of tien graden onder nul is: Eric staat er.”

Tekst gaat verder onder de foto

Dominee
Romário, Ronaldo, Vampeta, Marcio Santos, Leonardo; genoeg Brazilianen gingen Eric voor in de eredivisie. Maar van de typerende schoonheid van het Braziliaanse spel, acties en goals maken, is hij niet, want: “Ik ben nou eenmaal een centrale verdediger, moet de nul houden achterin.”
Hij is hard en meedogenloos. Maar op vuil spel zal je Eric niet snel betrappen. “Op het veld wil ik agressief zijn en altijd winnen, maar op mijn manier: zonder ellebogenwerk, duwen, trekken of bijten. Eigenlijk staat de voetbalwereld in groot contrast met onze levensstijl.” En daarmee doelt hij op het geloof, dat een grote rol speelt in het leven van Eric en Melina.
Eric: “We houden niet zo van het woord ‘geloof’. Dan denk ik aan iets radicaals, gelovigen die in oorlog met elkaar zijn, streng bepalen wat wel en niet mag. Zo denken wij er helemaal niet over. Wij zien het meer als een lifestyle, ons gedachtegoed.”
Melina: “We vinden dat het om je connectie met God gaat. Die maakt het verschil. We bidden iedere dag. Ik zeg altijd: we bidden niet langer dan tien minuten, maar er gaan geen tien minuten voorbij zonder dat we bidden.”
Eric: “Daar hebben we geen strikte regels en tijden voor. We bidden wel voor elke maaltijd.”
Melina: “Eric bidt graag stil onder de douche. Soms open ik de deur van de badkamer en zie ik hem serieus kijken, dan is hij aan het bidden.”

De liefde voor God en hun levensstijl delen ze met anderen. Op dinsdagavond om halfnegen, als Rafael in bed ligt, organiseren Eric en Melina een wekelijkse Bijbelles met een groepje Brazilianen, voornamelijk voetballers.
Eric legt uit: “Vroeger gebeurde dat in onze woonkamer, nu doen we het via Skype, want veel voetballers uit onze groep spelen in het buitenland. Ik begon daarmee met Je rey Sarpong toen we samen bij NAC speelden. We deelden onze gedachten over het christendom. Op een gegeven moment nodigden we ook andere spelers uit, zo is het begonnen.”
Melina: “Die gesprekken duren meestal een uur, maar vaak blijven we nog lang doorkletsen.”
Eric: “Wij leiden het gesprek, Melina is als het ware de dominee.”
Melina: “We pakken een verhaal uit de Bijbel en dat bereiden we iedere week voor. We bestuderen de achtergronden en lezen ons in via internet en boeken over de geschiedenis. We moeten wel de context snappen waarin het verhaal staat geschreven in de Bijbel.”
Eric: “Die verhalen proberen we toe te passen op ons leven. Jongere spelers komen vaak met problemen naar ons toe. We proberen altijd samen en met de Bijbel naar een oplossing te zoeken. Het leuke is dat je ze ziet veranderen tijdens de lessen. Zo zit er een jonge Braziliaan die nu in Polen voetbalt in onze groep. Hij was altijd een beetje aan het vechten, ruzie aan het maken met de trainer, had problemen met zijn vrouw en dacht te veel aan het geld. Door de lessen is hij rustiger geworden, hij weet nu dat alles een doel hee .”
Melina beaamt: “Het contrast tussen de voetbalwereld en ons geloof is groot. We zitten in de voetbalwereld, maar maken er geen onderdeel van uit, snappen jullie? Het is moeilijk te beschrijven wat het geloof voor ons betekent. Het is onze passie, we werden verliefd op God. Ik doe niks zonder het Hem te vragen, ben niks zonder Hem.”
Eric: “Met mijn gedrag kan ik nu ook het verschil maken in het voetbal. Een voorbeeld zijn. Maar het is niet dat ik ermee te koop loop in de kleedkamer van Feyenoord. Ik praat er weleens over met Jan-Arie van der Heijden, Jens Toornstra of Marko Vejinovic. En met Karim El Ahmadi die het moslimgeloof aanhoudt. We proberen elkaars geloof te begrijpen en hebben respect voor elkaar.”
Sinds januari speelt er nog een Braziliaan in de eredivisie. De twintigjarige David Neres, ook uit São Paulo, vertrok naar Ajax.
Eric: “Voor hem is het makkelijker dan in mijn tijd, ik kwam destijds als jeugdspeler naar Nederland. Hij is als prof naar Ajax gekomen, had al acht wedstrijden voor het eerste team van São Paulo gespeeld en krijgt veel steun. Ik heb hem nog niet gesproken, maar dat komt vast als we tegen Ajax spelen. Als hij hulp nodig heeft, zal ik hem dat absoluut bieden.”

 

Delen: