Ze schreeuwt nauwelijks, maakt zelden grote gebaren en lijkt zelfs op de spannendste momenten nauwelijks van haar stuk te brengen. Elena Rybakina is niet het type tennisster dat zichzelf voortdurend op de voorgrond plaatst. Haar racket doet het werk. Met een verwoestende service, ijzersterke groundstrokes en een opvallende rust heeft de 27-jarige Kazachse zich inmiddels naar de absolute top van het vrouwentennis geslagen.
Na haar overwinning op Aryna Sabalenka in de US Open-finale mag ze zich vanaf maandag bovendien de nummer één van de wereld noemen. De kroon op een bijzondere opmars.
Geboren in Rusland
Rybakina werd op 17 juni 1999 geboren in Moskou. Ze begon op zesjarige leeftijd met tennis en groeide op in Rusland, waar ze haar eerste stappen in de sport zette. In 2018 maakte ze echter een opvallende keuze: ze ging Kazachstan vertegenwoordigen.
Die overstap bleek bepalend voor haar carrière. Kazachstan bood haar volgens haar eigen eerdere uitleg meer mogelijkheden om haar tenniscarrière uit te bouwen. Sindsdien draagt Rybakina de Kazachse vlag op het internationale podium.
Rybakina is een van de grootste serveersters op de WTA Tour. Met haar lengte van 1,84 meter kan ze enorme snelheid genereren en tegelijkertijd opvallend gemakkelijk bewegen vanaf de baseline.
De doorbraak op Wimbledon
De grote doorbraak kwam in 2022. Op Wimbledon, haar eerste Grand Slam-finale, versloeg Rybakina Ons Jabeur in drie sets. Daarmee werd ze de eerste Kazachse speelster die een Grand Slam-titel in het enkelspel won. Voorafgaand aan dat toernooi was ze nog geen gevestigde superster. Wimbledon veranderde dat in één klap.
Toch volgde daarna geen rechtlijnige klim naar de nummer één-positie. Blessures, wisselende resultaten en een soms moeizame relatie met haar eigen verwachtingen zorgden ervoor dat Rybakina langer dan verwacht in de schaduw van de grootste namen bleef.
De stille tegenpool van Sabalenka
Een van de interessantste rivaliteiten in het huidige vrouwentennis is die tussen Rybakina en Aryna Sabalenka. De twee kennen elkaar inmiddels door en door en hebben elkaar tientallen keren getroffen.
Hun speelstijlen lijken in bepaalde opzichten op elkaar: beiden beschikken over enorme power en een ijzersterke service. Maar hun persoonlijkheden op de baan verschillen sterk.
Waar Sabalenka regelmatig haar emoties de vrije loop laat, blijft Rybakina meestal stoïcijns. In 2026 groeide de rivaliteit verder. Rybakina versloeg Sabalenka in de finale van de Australian Open en was haar eerder ook de baas tijdens de WTA Finals van 2025. Sabalenka sloeg terug in Indian Wells en Miami. In New York kregen de twee hun nieuwste hoofdstuk. Dit keer stond er nog meer op het spel.
Van blessurezorgen naar US Open-kampioene
Nog vlak voor de US Open was haar deelname onzeker. Rybakina kampte met een enkelblessure en trok zich terug uit Cincinnati. Er waren meerdere medische onderzoeken nodig en ze werkte intensief aan haar herstel.
Ze groeide gedurende het toernooi naar haar beste niveau. In de halve finale moest ze tegen de Amerikaanse publiekslieveling Coco Gauff terugkomen van een set achterstand. Rybakina won uiteindelijk met 3-6, 6-4, 6-4 en plaatste zich voor haar eerste US Open-finale.
Daar wachtte Sabalenka. De Wit-Russische was op jacht naar haar derde US Open-titel op rij en had het publiek achter zich. Rybakina trok zich er weinig van aan. Ze won de eerste set met 6-4, verloor de tweede met 5-7, maar nam in de beslissende derde set opnieuw het initiatief.
Met 6-2 maakte ze het af. Voor het eerst stond Rybakina vannacht met de US Open-trofee in haar handen.
