Als je in Madrid vraagt waar de echte voetballers vandaan komen, noemen veel mensen eerst Real Madrid. Daarna Atlético. Maar de romantici wijzen naar Vallecas. De arbeiderswijk in het zuidoosten van de Spaanse hoofdstad. De wijk van de arbeiders, de markten en voetbalclub Rayo Vallecano. De plek waar Miguel Ángel Sánchez Muñoz – kortweg Míchel – opgroeide. De man die Ajax weer haar op de tanden moet geven.
De aanstelling van Míchel als trainer van Ajax is de eerste echte voetbalkeuze van technisch directeur Jordi Cruijff. De zoon van Johan kreeg de opdracht Ajax weer Ajax te maken. Zijn antwoord luistert naar de naam Míchel. Een coach zonder Ajax-verleden, zonder Barça-verleden, maar met een voetbalvisie die verrassend dicht tegen het gedachtegoed van de familie Cruijff aanschurkt.
Míchel doorliep de jeugdopleiding van Rayo Vallecano en maakte op 17-jarige leeftijd zijn debuut in het eerste elftal. Opvallend genoeg gebeurde dat tegen het FC Barcelona van Johan Cruijff, met spelers als Pep Guardiola, Ronald Koeman en Michael Laudrup. Een ploeg die gold als het toonbeeld van aantrekkelijk en dominant voetbal. Precies de weg die Ajax zo graag weer wil inslaan.
Local hero
Bij Rayo groeide Míchel uit tot een local hero. Een speler van de club, voor de club. Uiteindelijk kwam hij tot 336 officiële wedstrijden voor de Madrilenen. Tussendoor speelde hij voor UD Almería, Málaga en Real Murcia, maar Rayo bleef altijd zijn thuis. In 2012 zette hij een punt achter zijn spelersloopbaan.
Na zijn carrière bleef hij hangen bij zijn jeugdliefde. Eerst had hij een rol in de jeugdopleiding en in 2017 kreeg hij de leiding over het eerste elftal. In zijn tweede seizoen werd hij kampioen van de Segunda División en promoveerde hij met Rayo naar La Liga. Het avontuur op het hoogste niveau duurde niet lang. Toch bleek één ding duidelijk: Míchel had het trainersvak in de vingers.
Dat bewees hij later opnieuw bij SD Huesca en Girona. Met beide clubs promoveerde hij naar La Liga. Bij Girona schreef hij zelfs geschiedenis. In 2024 loodste hij de club voor het eerst naar de Champions League. Een prestatie die in Spanje werd gezien als een klein wonder. Girona beschikte immers niet over de middelen van Real Madrid, FC Barcelona of Atlético Madrid, maar speelde onder Míchel wel voetbal dat bewondering afdwong.
Afgelopen seizoen was het beeld minder rooskleurig. Girona zakte weg op de ranglijst en degradeerde zelfs. Toch veranderde dat weinig aan de reputatie die Míchel in Spanje heeft opgebouwd: die van een trainer die clubs beter maakt dan ze op papier zijn.
Mentale druk
De druk van het trainersvak heeft ook zijn sporen nagelaten. In een openhartig gesprek met Universo Valdano vertelde Míchel hoe hij na de promotie met Rayo Vallecano werd getroffen door een hevige paniekaanval.
“Na de promotie, met al die druk… We promoveerden en ik kreeg een complete ineenstorting. Ik was met vakantie en zei tegen mijn vrouw: breng me naar het ziekenhuis, ik ga dood.”
Het moment veranderde zijn kijk op het leven en op zijn vak. Sindsdien werkt hij bewust aan zijn mentale gezondheid. “Ik heb drie jaar lang een psycholoog en een psychiater bezocht. Beetje bij beetje leer ik mijn gedachten beter te visualiseren en verwerken. Nu heb ik de middelen om ervoor te zorgen dat het niet meer gebeurt.”
Daley Blind
Bij Girona werkte hij de afgelopen jaren samen met Daley Blind en Donny van de Beek. Vooral Blind werd de laatste twee jaar geregeld in verband gebracht met een terugkeer naar Ajax. Met Míchel aan het roer in Amsterdam ligt die link opnieuw voor de hand. Eén en één is niet altijd twee in het voetbal, maar in Amsterdam zullen ongetwijfeld wat mensen alvast voorzichtig beginnen te rekenen.
