De Vuelta a España gaat zaterdag van start in prinsdom Monaco. Zeven jaar na zijn debuut is Tadej Pogačar terug voor zijn tweede deelname. Met maar één doel: zijn trilogie in de grote ronden compleet maken.
Tot dit seizoen was het acht jaar geleden dat Chris Froome als laatste renner erin slaagde alle drie de grote ronden op zijn naam te schrijven. Daarmee was hij de zevende coureur in een illuster rijtje bestaande uit louter grote namen als Jacques Anquetil, Felice Gimondi, Eddy Merckx, Bernard Hinault, Alberto Contador en Vincenzo Nibali.
Gebeuren er onderweg geen gekke dingen, dan gaat Tadej Pogačar als tweede coureur dit kalenderjaar die historische prestatie behalen en het eliteclubje uitbreiden naar negen kampioenen. Zijn grote rivaal Jonas Vingegaard maakte afgelopen mei de trilogie Giro-Tour-Vuelta al compleet door de voor hem nog ontbrekende Ronde van Italië te winnen.
Bij Pogačar is de Vuelta wat betreft het drieweekse werk het laatste hiaat op zijn indrukwekkende palmares. Na zijn debuut in 2019, waarin hij drie etappes won en derde werd in het eindklassement, keerde hij niet meer terug in de Spaanse rittenkoers. De daaropvolgende jaren kreeg de Tour de France logischerwijs de voorkeur. In 2025 stond de Vuelta wel met potlood in de agenda van de Sloveen, maar kwam hij dusdanig vermoeid – en met een knieblessure – uit de Tour dat er alsnog een streep door het beoogde plan ging.
Gebrek aan tegenstand
Hoe anders was het deze zomer; Pogačar veroverde afgelopen juli met overmacht zijn vijfde Franse titel en kon, zeker na het uitvallen van de onfortuinlijke Vingegaard, in de laatste week freewheelend naar Parijs rijden. Na zijn memorabele winst op Alpe d’Huez, waarbij hij het klimrecord van Marco Pantani verpulverde, arriveerde hij kwiek in de Franse hoofdstad en werd zijn Vuelta-deelname een week later al bevestigd.
In navolging van de Giro en de Tour zal ook de laatste grote ronde van het jaar weinig spanning kennen als het om de eindzege gaat. Vingegaard heeft een punt achter zijn seizoen gezet en Remco Evenepoel richt zijn pijlen volledig op de WK in Canada. Viervoudig Vueltakampioen Primož Roglič is wel van de partij, maar zijn hoogtijdagen zijn verleden tijd en na een toch al wisselvallig 2026 kende hij ook nog eens een verstoorde voorbereiding doordat hij op training door een auto werd aangereden.
De grootste kandidaten voor de ereplaatsen op het eindpodium naast de verwachte winnaar zijn Toursmaakmaker Richard Carapaz (in 2020 al eens tweede in de Vuelta), Felix Gall (tweede in de Giro dit jaar), Mattias Skjelmose (zesde in de laatste Tour) en Oscar Onley (vierde in de Tour van 2025). Kortom, geen coureurs die een Pogačar in normale doen het vuur na aan de schenen kunnen leggen.
Zwaar klimparcours
De kopman van UAE Team Emirates-XRG zal zich in een Spaanse speeltuin wanen, waarin hij bijna iedere dag kan kiezen of hij voor de ritzege wil gaan. In de laatste drie Tours won Pogačar vijftien etappes. Gemiddeld vijf per ronde. Kijk er niet van op als dat nu weer gebeurt. Tegelijkertijd kan de Sloveen als hij wil af en toe met de handrem erop rijden. Twee weken na de Vuelta wil hij in het Canadese Montréal namelijk ook zijn abonnement op de regenboogtrui verlengen door voor de derde keer op rij wereldkampioen te worden.
Organisator ASO heeft ook nog eens een loodzwaar klimparcours uitgetekend dat de Sloveense veelvraat op het lijf is geschreven. Met acht bergetappes waarvan zeven aankomsten bergop plus tal van andere lastige ritten. Na de start in Monaco gaat de route via Andorra langs de oostkust van het Iberisch Schiereiland naar het warme zuiden, waar de gehele tweede helft van de Vuelta zal plaatsvinden.
Voor het eerst in vijf jaar tijd finisht de ronde niet in Madrid maar in Granada. Het heeft alles te maken met de gebeurtenissen en ongeregeldheden van vorig jaar toen Pro Palestina-betogers – na ook al eerdere protesten in het Baskenland – bezitnamen van het parcours en ervoor zorgden dat de slotetappe in de Spaanse hoofdstad voortijdig moest worden afgebroken.
Identieke smaakmakers
De grootste blikvangers naast Pogačar zijn ontegenzeggelijk de sterke allrounders Wout van Aert en Mads Pedersen. Ook zij vinden tal van etappes die perfect bij hun kwaliteiten passen. Daarmee zijn ze niet alleen kansrijk voor het winnen van meerdere ritten, maar ook de belangrijkste kandidaten voor het veroveren van de groene puntentrui. Niet in de laatste plaats omdat werkelijk alle topsprinters de Vuelta links laten liggen. Het heeft alles te maken met de zwaarte van het parcours en de weinige vlakke finales.
Traditiegetrouw is de Vuelta ook de koers waarin toppers in de dop voor het eerst aan het grote rondewerk mogen ruiken. Dat is ditmaal niet anders. De meest veelbelovende coureurs om naar uit te kijken zijn de Britse sprinter Matthew Brennan en de Noorse klimmer Jørgen Nordhagen van Visma | Lease a Bike en de Belgische klimmer Jarno Widar van Lotto-Intermarché.
Weinig Hollanders
Met slechts negen landgenoten is de Nederlandse inbreng behoorlijk beperkt. De meest aansprekende namen zijn Steven Kruijswijk, Koen Bouwman en Milan Vader. De 39-jarige Kruijswijk rijdt de 24ste en laatste grote ronde van zijn carrière en gaat na de finish in Granada met wielerpensioen. Bouwman won in de Giro van 2022 twee etappes plus het bergklassement en mag als vrijbuiter van Jayco-AlUla op jacht naar ritwinst. Datzelfde geldt voor Vader, die uitkomt voor Pinarello Q36.5 Pro Cycling.
Tot slot nog een speciale vermelding voor Sepp Kuss. De Visma-klimmer staat na de Giro en de Tour ook in de Vuelta aan het vertrek. De vorige keer dat de Amerikaan alle drie de grote ronden in één seizoen reed – dat was in 2023 – won hij de Spaanse koers en beleefde hij het absolute hoogtepunt uit zijn loopbaan. Kuss zal die prestatie niet gaan herhalen, maar kijk er niet van op als hij net als in Italië eerder dit jaar opnieuw een mooie bergrit naar zijn hand zet.
