Er was ooit een tijd dat een WK voetbal best overzichtelijk was. Brazilië deed mee. Duitsland deed mee. Argentinië deed mee. Italië meestal ook. Nederland soms wel, soms niet, afhankelijk van de grillen van het lot en de vorm van een generatie. Af en toe dook er ergens een verrassende outsider op die de voetbalwereld een paar weken bezighield. En daarna ging iedereen weer over tot de orde van de dag. Maar het WK van 2026 is anders.
Op de speeldag waarop Portugal tegenover Democratische Republiek Congo staat en Colombia het opneemt tegen Oezbekistan, wordt maar weer eens duidelijk hoe groot de voetbalwereld inmiddels is geworden. Met 48 deelnemende landen moet een nationaal voetbalelftal tegenwoordig wel heel slecht zijn (sorry, Italië) om niet van de partij te zijn op het belangrijkste voetbalfeest dat er is.
Er valt veel aan te merken op het nieuwe format, de drinkpauzes (en de bijbehorende reclameblokken van de NOS) zijn afschuwelijk en ook ik loop niet per definitie warm voor potjes van Haïti, Oezbekistan en Jordanië, maar tegelijkertijd heeft het ook iets verfrissends. Denk maar aan de stunt van Kaapverdië tegen Spanje of het hoge knuffelgehalte van de selectie van Curaçao en Dick Advocaat.
Lees ook: WK-column: PSV-er Bajraktarevic is de Georges Grün van Bosnië en Herzegovina
Toen voorzitter Infantino en zijn FIFA in al hun wijsheid (en voor geldzucht) besloten het deelnemersveld uit te breiden naar 48 landen, werd voorspeld dat de groepsfase zou veranderen in een reeks ongelijke oefenwedstrijden met monsterscores tot gevolg. Maar dat laatste valt alleszins mee. Alleen Curaçao kwam wat dat betreft niet echt lekker uit de verf tegen Duitsland (7-1). En dus is de conclusie gerechtvaardigd dat het niveau in de breedte is genivelleerd en het steeds moeilijker is geworden om echt te verrassen.
Een van de oorzaken is natuurlijk dat voetbal een sport is waarin alles wordt gemeten en alle spelers in databanken worden opgeslagen. Bijna alle spelers.
Want ondanks alle data en algoritmes heeft dit WK nu al enkele nieuwe helden opgeleverd. Zoals Vozinha, voluit Josimar José Évora Dias, de 40-jarige keeper van Kaapverdië die uitblonk in de 0-0 tegen Spanje. Hij speelt nu nog bij GD Chaves in Portugal. Benieuwd in welke databanken zijn profiel was opgeslagen en vooral, welke transfer Vozinha (foto) na dit WK gaat maken. Want zijn data zijn na de wedstrijd tegen Spanje in ieder geval ongeëvenaard.
Dit grootste WK ooit is een toernooi om je kapot te ergeren (denk aan Gianni Infantino, Donald Trump, de reclameblokken van de NOS en de wissels van Ronald Koeman), maar de overvloed aan wedstrijden brengt ons tegelijkertijd ook nieuwe verhalen. Vozinha bewijst dat de romantiek van de onbekende speler nog bestaat. Gelukkig maar.
