Word abonnee

Wielrennen

De Helden van Jetze

Maurits Giesen

Wielrennen

De Helden van Jetze

door: Jasper Boks
31 mei 2022
4 tot 9 minuten lezen

Jetze Plat (30) is al jarenlang de te kloppen man in het handbiken en op de paralympische triatlon. In Tokio pakte hij in vier dagen tijd drie keer goud. Hij is een inspiratiebron voor velen. Helden vroeg hem naar zijn helden.

Ernst van Dyk
“In 2008 mocht ik naar Beijing met een talententeam om naar de Paralympics te kijken. Ik was net zeventien, was een nationaal handbiketalent. De Zuid-Afrikaanse handbiker Ernst van Dyk, een beer van een vent, won goud in China. Ernst had toen al heel veel gewonnen, was een icoon in het handbiken. Door hem ging ik na 2008 veel professioneler met mijn sport om, maar ik ging niet blindelings kopiëren wat hij deed.

Ik ben van jongs af aan al eigenwijs, heb altijd graag mijn eigen weg uitgestippeld met hulp van mensen om me heen. Bovendien wist ik toen al dat de aanpak van een ander niet een blauwdruk voor succes bij mij zou zijn. Ik gebruikte Ernst eerder als een stip op de horizon, dacht: als het me lukt om hem op een dag het leven zuur te maken als handbiker, dan zou dat mooi zijn.”

Is dat gebeurd?
“Ja, ik heb hem meerdere keren verslagen. Ik heb hem ook le- ren kennen en daardoor werd hij toch een minder grote held voor me dan hij in 2008 nog was. Het is gebeurd dat hij na een wedstrijd die ik won protest tegen mij aantekende. Dat sloeg nergens op. Dat onderstreept mijn opvatting dat het misschien beter is om je held nooit te leren kennen, want dan valt het vaak tegen. Neemt niet weg dat het nog altijd heel knap is wat hij allemaal heeft gepresteerd.”

Jij won in Tokio als handbiker de tijdrit, de wegwedstrijd en je won de triatlon. Die drie gouden medailles op de Paralympische Spelen in vier dagen tijd waren ongekend.
“Ik ben in 2013 het handbiken en de triatlon op hoog niveau gaan combineren. In Rio won ik goud op de triatlon en brons in de wegwedstrijd handbiken. Het is een flink proces geweest om in beide onderdelen de beste te worden. Onwerkelijk dat het gelukt is.”

Misschien hangt een foto van jou op de koelkast bij veel jonge handbikers en triatleten, ben jij voor hen die stip op de horizon?
“Dat is toch een vette eer? Ernst van Dyk motiveerde mij om elke dag alles uit mezelf te halen. Alleen maar gaaf als jonge gasten in weer en wind aan het trainen zijn met in hun hoofd om op een dag mij te verslaan.”

Ben jij je ervan bewust dat mensen jou als een inspiratiebron zien?
“Stiekem wel steeds meer. Als mensen me maar niet zo op een voetstuk plaatsen dat ze niet meer op mij af durven te stappen. Ik ben altijd heel toegankelijk en bescheiden geweest en dat is niet veranderd door de prijzen die ik heb gewonnen. Ik jaag in eerste instantie gouden medailles na, maar ik zie het ook als mijn roeping om mijn sport bekender te maken. De achterliggende gedachte daarbij is dat ik mensen in revalidatiecentra wil laten zien dat met een beperking het leven niet voorbij is.”

Vragen talenten je vaak om tips?
“Ja, ik ontmoet geregeld mensen die net zijn begonnen met handbiken en hen probeer ik te helpen. Via sociale media krijg ik ook vaak vragen. Of ze vertellen me hun verhaal en laten me weten dat ze voor hun gevoel weer vrijheid hebben sinds ze de handbike hebben ontdekt. Daar word ik dan weer heel blij van. Tijdens wedstrijden moedig ik jonge talenten ook vaak aan. Ik ben iemand die mensen graag motiveert.”

Het volledige verhaal lezen? Dat kan via Blendle en Tijdschrift.nl. Je kunt het magazine ook in de winkel halen óf online bestellen!

Delen: