Wielrennen

Van de fiets naar het theater. De liefde voert oud-profwielrenner en Eurosport-commentator Karsten Kroon naar de bühne. Samen met zijn vriendin Alice Rientjes werkt hij aan een voorstelling over zijn leven als wielrenner. Op basis van popsongs. Een gesprek over zowel zijn spirituele toekomst als over zijn dopingverleden. Een mooie zomeravond in het Vondelpark. Oud-wielrenner Karsten Kroon en zijn vriendin schuiven aan op een overvol terras. Karsten oogt relaxed. De storm in zijn hoofd is gaan liggen en hij vindt zijn weg in de spirituele wereld. Geen ADHD-gedrag meer, maar een focus op liefde en muziek. Een nieuwe toekomst zonder de beruchte rennersstress. Bij Karsten ging de knop om toen hij de Amsterdamse zangeres Alice Rientjes leerde kennen. Twee jaar geleden alweer, na de finish van zijn wielercarrière en zijn echtscheiding. Alice leerde hem de weg naar spiritualiteit en innerlijke rust vinden en samen gaan ze dit najaar op tournee langs kleine theaters met de favoriete muziek van Karsten en eigen songs van Alice over het leven van de oud-wielrenner. Alice: ‘Ik denk soms: Karsten wat heb je jezelf aangedaan? In totaal veertig botbreuken. Iedere keer ontdekte ik weer nieuwe littekens’ TINDER Karsten: “Alice is behalve een superzangeres een heel bijzondere vrouw. Ze is heel gevoelig, spiritueel. Met haar ben ik veel gaan mediteren. Ik ben blij dat we een match waren op Tinder. Ik vind die app een mooi fenomeen. Het is een beetje gek als je veertig bent en in de kroeg tegen een vrouw aan gaat lopen hangen, want op een gegeven moment zeggen ze ‘u’ tegen je en dan is het echt klaar. Ik was druk met van alles. Met mijn werk, m’n twee dochters waar ik heel veel tijd in wilde steken, de pijn van een echtscheiding. Met Tinder kun je de eerste grove selectie doorvoeren: dat zou weleens wat kunnen zijn. Ik vind het een mooi iets, maar het is ook iets waar je je volledig in kunt verliezen. Toen ik Alice ontmoette, hebben we onafhankelijk van elkaar meteen Tinder verwijderd. Als je dat niet doet, kun je je ook niet met elkaar verbinden, denk ik.” Alice: “Ik was vooral blij dat ik hem tegenkwam, omdat ik meteen voelde dat het heel echt was wat er tussen ons gebeurde. En wat ik leuk vond, is dat we twee belangrijke gemeenschappelijke grote pijlers in ons leven hebben: sport en muziek.” Karsten: “De chemie is heel mooi. Onze levens vertonen ook grote parallellen. We hebben allebei heel hard gewerkt om op een podium te mogen staan en dat komt natuurlijk ergens vandaan, zowel bij haar als bij mij. Op het moment dat wij elkaar ontmoetten, was ik net gestopt met fietsen en Alice was klaar met optredens en had een sabbatical ingebouwd, had dus veel tijd. Dat had ik ook. Dus we hebben in die begintijd veel lol gehad. Flink lopen feesten ook. En op een gegeven moment merkten we dat we ook een beetje die spirituele richting op wilden gaan.” Alice: “Het voordeel was dat we daar de liefde bij konden gebruiken. Toen Karsten moest huilen bij een liedje in de auto vroeg ik alleen maar: waarom dan? Toen zei hij: ‘Je doet wel echt wat met me.’ Dus Karsten brak ook een beetje open door de liefde, waardoor het muurtje om hem heen af kon brokkelen. En ook de hardheid. Ik heb hem in twee jaar tijd zoveel zachter zien worden. Dat vind ik echt prachtig om te zien. Hij vindt dat ik daar een behoorlijk aandeel in heb gehad. Het is wel iets waar ik zelf ook heel erg aan werk en heb gewerkt. Ik heb wel gedacht: ik kan het hem door de strot duwen, maar ik kan ook doen wat voor belangrijk is en daar is hij langzaam in mee gaan bewegen.” Helden Magazine 43 Het eerste gedeelte van het verhaal van Karsten Kroon komt voort uit Helden Magazine 43 waar Max Verstappen de cover siert. Verstappen is nog maar twintig en overal waar hij komt, heerst gekte. Wat als hij wereldkampioen wordt? Verder in de 43ste editie van Helden, alleskunner Mathieu van der Poel over vader Arie, Peter Sagan en meer, de Amsterdamse Kroonjuwelen Donny van de Beek, Frenkie de Jong en Matthijs de Ligt, turner Epke Zonderland, Sepp Blatter, volleybalvrouwen Anne Buijs & Robin de Kruijf, golfer Joost Luiten, voetballer Neymar, hockeyers Rizwan Muhammad, Rashid Mehmood en schaatsster Heather Bergsma-Richardson, golfsurfster Eveline Hooft, jong talent Alida van Daalen, de Nederlandse 3x3 basketballers, wielrenster Ellen van Dijk, oud-voetballer John van ’t Schip over PEC Zwolle, Marco van Basten en Johan Cruijff en Barbara Barend ontmoet Sherida Spitse en haar vrouw, Jolien. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

De weg - in de meest letterlijke zin - kwijtraken tijdens de olympische tijdrit; die nachtmerrie overkwam Ellen van Dijk twee jaar geleden in Rio de Janeiro. De stuurfout resulteerde in een tijdrovend oponthoud in de berm waardoor de gedroomde medaille een illusie bleef. In het resterende deel vocht ze zich nog wel naar een vierde plek. Maar best of the rest is de meest ondankbare positie op de ranglijst. Ellen blikt terug op Rio. ‘Ik dacht alleen maar: fuck; wat is er in hemelsnaam gebeurd? Hoeveel tijd gaat me dit kosten? Een lawine aan gedachten en allemaal mega-negatief!’ “In 2014 heb ik ploegleider Merijn Zeeman opgezocht, een jaar nadat ik wereldkampioene tijdrijden was geworden. Een geweldig succes natuurlijk, maar het maakte me ook onzeker en ik ging mezelf een druk opleggen die ten koste ging van mijn prestaties en m’n plezier in de sport. Merijn bleek inderdaad de coach die ik - meer nog op mentaal dan fysiek gebied - nodig had. Olympisch kampioen worden was de resterende droom na mijn wereldtitel. Helaas was het parcours van Rio, met meerdere klimmetjes, me niet bepaald op het lijf geschreven. Maar dat ik vrij kort voor de Spelen nog de tijdrit van een etappewedstrijd in Duitsland - met daarin ook een aantal klimmetjes - overtuigend won, gaf vertrouwen richting Rio. Al zag ik mezelf zeker niet als medaillekandidaat." Helden Magazine 43 Het eerste gedeelte van het verhaal van Ellen van Dijk komt voort uit Helden Magazine 43 waar Max Verstappen de cover siert. Verstappen is nog maar twintig en overal waar hij komt, heerst gekte. Wat als hij wereldkampioen wordt? Verder in de 43ste editie van Helden, alleskunner Mathieu van der Poel over vader Arie, Peter Sagan en meer, de Amsterdamse Kroonjuwelen Donny van de Beek, Frenkie de Jong en Matthijs de Ligt, turner Epke Zonderland, Sepp Blatter, volleybalvrouwen Anne Buijs & Robin de Kruijf, golfer Joost Luiten, voetballer Neymar, Karsten Kroon wil het theater in met zijn vriendin, hockeyers Rizwan Muhammad, Rashid Mehmood en schaatsster Heather Bergsma-Richardson, golfsurfster Eveline Hooft, jong talent Alida van Daalen, de Nederlandse 3x3 basketballers, oud-voetballer John van ’t Schip over PEC Zwolle, Marco van Basten en Johan Cruijff en Barbara Barend ontmoet Sherida Spitse en haar vrouw, Jolien. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

Er zit geen rem op Mathieu van der Poel (23). De alleskunner op de fiets werd dit jaar Nederlands kampioen veldrijden, mountainbiken en op de weg. Wij legden hem een lijstje namen voor. Van Peter Sagan tot opa Raymond Poulidor en van Dylan Groenewegen tot broer David. Peter Sagan “Peter Sagan is enorm belangrijk voor de sport. Ook buiten het wielrennen is hij heel populair. Hij was de eerste wielrenner die meer dan een miljoen volgers op Instagram had, heb ik gelezen. Ik heb nog nooit tegen hem gekoerst, maar als je kijkt naar wat hij de afgelopen jaren heeft gedaan, is dat indrukwekkend. Er wordt weleens geroepen dat ik de nieuwe Peter Sagan zou zijn. Mooi om te horen, natuurlijk. Maar om mij nu al met Sagan te vergelijken is wat kort door de bocht. Ik hoop dat ik dat ooit kan waarmaken, dat ik in de toekomst op de weg internationaal ook zulke mooie prestaties neer weet te zetten. Hij heeft net als ik dat speelse. En hij is heel technisch, heel behendig op de ets. Dat ben ik ook wel. Hij doet vaak even een wheelie, een beetje spelen om wat lol te maken. Ik zie hem totaal niet als een showmannetje. Hij doet dat soort dingen om plezier te maken. Net als ik. Sagan heeft vroeger ook aan veldrijden gedaan en gemountainbiket. Speciaal voor de Olympische Spelen in 2016 in Rio heeft hij zijn mountainbike weer even uit de kast gehaald. Als je na al die successen op de weg toch even de mountainbike pakt om mee te doen aan de Spelen, is dat toch veelzeggend? Sagan is echt van alle markten thuis. Ik las dat Laurens ten Dam hem vroeg of hij Mathieu van der Poel kende. Hij reageerde in de trant van: ‘Swimming pool?’ Hij dacht dat het over een zwembad ging. Grappig. Ik heb hem nooit ontmoet, dus het kan goed dat hij niet weet wie ik ben.” Adrie van der Poel “Of mijn vader had voorspeld dat ik in één jaar Nederlands kampioen veldrijden, mountainbiken en op de weg zou worden? Dat denk ik niet. In het veldrijden was het bijna vanzelfsprekend dat ik Nederlands kampioen zou worden. Met mountainbiken ben ik later begonnen, ik doe dat nog geen drie jaar, maar het is wel snel gegaan. Op de weg was de titel wat minder vanzelfsprekend. Het is speciaal dat het alle drie in hetzelfde jaar is gelukt. Het is niet dat mijn vader vroeger een pad voor mij heeft uitgestippeld. Ik voetbalde en tenniste ook. Vooral voetbal ging goed, ik mocht zelfs even stage lopen bij Willem II, maar ben bij de laatste tien afgevallen. Maar de keuze was makkelijk hoor, het individuele in het fietsen sprak mij sowieso meer aan. Ik heb het liefst alles in eigen hand. Toen ik begon met fietsen was het om het plezier. Dat is nog steeds mijn grootste doel, lol hebben. ‘M’n vader had de weg voor mij in gedachten. Maar ik vind mezelf jong genoeg om na de Spelen in Tokio die overstap te maken’ Van mijn vaders carrière heb ik eigenlijk niks meegemaakt. Toen mijn broer David en ik begonnen met veldrijden, kregen we wel handige tips van hem. Maar vanaf het moment dat ik in de beloften reed, stippelde ik mijn eigen plan uit. Ik ben ook wel een beetje eigenwijs, doe graag wat ik zelf denk dat goed is. Als ik naar mijn vader had geluisterd, dan had ik nu ook niet op de mountainbike gezeten. Ik wil op de mountainbike naar de Olympische Spelen in Tokio. M’n vader had de weg voor mij in gedachten. Maar ik vind mezelf jong genoeg om daarna die overstap te maken. Mijn vader heeft bij mijn broer en mij wel voor het geduld gezorgd. Ik was negentien toen ik tussen de profs ging veldrijden, ik wilde dat al eerder. Dat heeft hij tegengehouden, hij dacht dat het te veel zou zijn. Als jonge renner zit er nog geen rem op. M’n vader zei tegen me dat ik het rustig moest opbouwen, wilde me ook behoeden voor zijn eigen fouten. Hij is zelf een paar keer overtraind geweest. Ik heb dat ook wel een beetje in me, altijd maar doorgaan. Maar inmiddels begin ik wel aan te voelen wanneer ik rust moet nemen. Mijn vader heeft altijd al gezegd dat ik een grotere renner word dan hij is geweest. Hij heeft wel veel verstand van wielrennen, ziet mij fietsen, hoe makkelijk het me afgaat en dat ik mentaal sterk ben. Ik hoop dat hij gelijk heeft, want zijn palmares is indrukwekkend. Hij heeft alle grote klassiekers op de weg gewonnen, de Ronde van Vlaanderen, de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik, behalve Parijs-Roubaix. Hij is wereldkampioen veldrijden geworden en tweede geworden op het WK op de weg. Een mooie lijst. In zijn tijd specialiseerden wielrenners zich wat minder snel dan nu. Iedereen heeft nu zijn eigen discipline. Daarom is het ook wel uitzonderlijk wat ik doe. Tegelijkertijd vind ik dat het leukst: de afwisseling. Iedere keer weer op een andere fiets.” Helden Magazine 43 Het eerste gedeelte van het verhaal van Mathieu van der Poel komt voort uit Helden Magazine 43 waar Max Verstappen de cover siert. Verstappen is nog maar twintig en overal waar hij komt, heerst gekte. Wat als hij wereldkampioen wordt? Verder in de 43ste editie van Helden, de Amsterdamse Kroonjuwelen Donny van de Beek, Frenkie de Jong en Matthijs de Ligt, turner Epke Zonderland, Sepp Blatter, volleybalvrouwen Anne Buijs & Robin de Kruijf, golfer Joost Luiten, voetballer Neymar, Karsten Kroon wil het theater in met zijn vriendin, hockeyers Rizwan Muhammad, Rashid Mehmood en schaatsster Heather Bergsma-Richardson, golfsurfster Eveline Hooft, jong talent Alida van Daalen, de Nederlandse 3x3 basketballers, wielrenster Ellen van Dijk, oud-voetballer John van ’t Schip over PEC Zwolle, Marco van Basten en Johan Cruijff en Barbara Barend ontmoet Sherida Spitse en haar vrouw, Jolien. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

Jan Janssen (78) is een halve eeuw Tourwinnaar. Op 21 juli is het exact vijftig jaar geleden dat hij geschiedenis schreef door als eerste Nederlander de Ronde van Frankrijk te winnen. Helden zocht de jubilerende kampioen op voor een goed gesprek over dat hoogtepunt, maar ook over zijn overwonnen ziekte, de dood en zijn liefde voor het wielrennen. “Fietsen is een soort doping voor me.” ‘Meneer Janssen, ik weet nog de dag dat u de Tour won...’ Het mag dan vijftig jaar geleden zijn, nog altijd wordt Jan Janssen dagelijks aangeschoten door mensen die hem vertellen waar ze waren en wat er door hen heenging toen hij het hele land in extase bracht met het winnen van de Ronde van Frankrijk in 1968. “Vaak zijn het twee momenten die mensen van tussen de zestig en tachtig jaar nog helder voor de geest staan: de moord op John F. Kennedy en de Tourzege van Jan Janssen. Maar het is niet alleen dat ik eraan word herinnerd. Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik aan die legendarische tijdrit en mijn Tourwinst denk. Dat zijn vaak subtiele momentjes. Soms door mijn vrouw en kinderen, maar ook door telefoontjes met oude fietsmakkers en het zien van brieven en door kinderen gemaakte tekeningen die ik toen kreeg toegestuurd en heb bewaard. En in Frankrijk hoef ik maar een plaatsnaam te zien waar ik heb gefietst en de herinneringen komen weer naar boven.” Gekkenhuis Er mag sinds de mooiste dag uit zijn sportleven dan een halve eeuw zijn verstreken, Jan heeft alle gebeurtenissen nog haarscherp op zijn netvlies staan. Hij neemt een slok van zijn koffie en gaat er aan de hoge tafel middenin de showroom van het familiefietsbedrijf in Hoogerheide eens goed voor zitten. Soms staat hij op en loopt naar de muur die volhangt met ingelijste zwart-witfoto’s uit die historische Tour van ’68. Ook het meest beklijvende beeld, van een geëmotioneerde Jan met zijn bekende bril die op de wielerbaan van het Bois des Vincennes in Parijs op de schouders wordt genomen, ontbreekt uiteraard niet. “Op dat moment zag ik twintig meter verderop mijn zwangere vrouw Cora staan met onze driejarige dochter Karin, die een bosje bloemen in haar hand had. Het was alleen zo’n gekkenhuis dat ze niet bij me konden komen. Toen knakte er iets in me. Cora had achter de schermen heel veel voor me gedaan. Ik kon mijn emoties niet meer bedwingen en dat hoefde ook niet. Het was het mooiste moment uit mijn carrière.” Jan Janssen droeg de gele trui die ronde geen dag, tot de afsluitende ceremonie. Het tricot was lange tijd in handen van de Belg Herman Van Springel. Na een korte ochtendetappe moest een afsluitende tijdrit over 55 kilometer in de middag bepalen wie de Tour zou winnen. Jan begon met een achterstand van zestien seconden op Van Springel. “Ik had nog nooit zo’n lange tijdrit gewonnen, maar aan het einde van de Tour kwam het aan op frisheid. En die had ik. Maar wat heb ik die ronde afgezien. Als een hoopje vuil lag ik in de Pyreneeën onder de douche. Helemaal kapot. Maar toen ik daarna een etappe won in Canet-Plage ging het in stijgende lijn. Ik had talent, maar was geen Eddy Merckx of Jacques Anquetil. Wel had ik een geweldige inzet. Ik legde de lat hoog voor mezelf. Dat kwam door de strenge opvoeding die ik thuis had gekregen. Mijn vader was eerlijk en oprecht, maar ook een harde man. Kort na de Tweede Wereldoorlog was het armoe troef, we hadden het thuis niet breed en moesten helpen op het land. Met de schop de hele dag sleuven graven. Het was aanpakken en niet zeuren. Onbewust heeft mijn vader me wielrenner gemaakt. Hij gaf me nooit een compliment, maar was zo trots. Dan ging hij op zijn fietsje door het dorp om de mensen te vragen of ze me hadden zien winnen. Naast het nodige talent, was ik ook slim. In de dagen voor de tijdrit was ik al begonnen met psychologische oorlogsvoering. Jezus Herman, je rijdt als een oude vent. Je zit helemaal verkeerd op je fiets, zei ik tegen Van Springel.” ‘Vaak zijn het twee momenten die mensen nog helder voor de geest staan: de moord op John F. Kennedy en de Tourzege van Jan Janssen’ Naast de foto’s aan de muur hangt de lichtrode Lejeune-fiets waarmee hij die 21ste juli geschiedenis schreef door als eerste Nederlander de Tour op zijn naam te schrijven met een voorsprong van 38 tellen op zijn Belgische rivaal. “Als ik nu naar die fiets kijk, denk ik: hoe is het toch mogelijk dat ik daar de Tour op heb gewonnen? Wat een bakfiets! Maar toen was-ie best revolutionair. Licht en met superbanden eronder. Ik heb enorme risico’s genomen in die tijdrit, de adrenaline spoot uit mijn oren. De vent die ik op de motor bij me moest blijven, kende ik goed. Ik zei tegen hem: niet te ver voor me uit rijden. Aan zijn lichten kon ik zien of ik in de bochten moest remmen en ik had elke keer een punt om naartoe te rijden. Toen ik dichter bij Parijs kwam, riepen de mensen langs de weg: ‘Janssen maillot jaune!’ Ze stonden met radiootjes aan hun oor en waren met hun horloge aan het klokken. Ik was helemaal kapot na de finish en moest wachten op Van Springel. Iemand van de organisatie kwam naar me toe en zei: ‘Jan, je hebt de Tour gewonnen!’ Toen Van Springel binnenkwam en de tijden op het bord verschenen, deed ik een snelle rekensom. Tien seconden later brak de gekte los.” Helden Magazine 42 Het eerste gedeelte van het verhaal van Jan Janssen komt voort uit Helden Magazine 42 waar Dafne Schippers de cover siert. Schippers leeft onder een vergrootglas sinds dat ze in 2015 voor de sprint koos. En dat is wennen. ‘’Ik ben er wel achter dat ik geen robot ben’’ Verder in de 42ste editie van Helden, is er veel aandacht voor de Tour de France. Topsprinter Dylan Groenewegen, superster Peter Sagan en Servais Knaven, ploegleider van Chris Froome komen allemaal voorbij in het Tourgedeelte. Dirk Kuyt blikt terug op zijn carrière, Ranomi Kromowidjojo over goud, het geloof en nog meer, hockeysters Lidewij Welten en Frédérique Matla over het WK Hockey, motorcrosser Jeffrey Herlings, oud-voetballer Glenn Helder en Barbara Barend ontmoet Hans van Breukelen. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

Met Dylan Groenewegen heeft Nederland weer een sprinter van wereldklasse. Vorig jaar won hij op de Champs-Élysées en ook dit jaar is hij razendsnel. Veel ogen zijn daarom tijdens deze Tour de France gericht op de rappe Amsterdammer van Team LottoNL-Jumbo. Helden legt hem zeven dilemma’s voor. Champs-Élysées of Kalverstraat “Oei! De Champs-Élysées kan ik al afstrepen, dus doe maar de Kalverstraat.” Veel wielrenners vestigen zich tijdens hun carrière in Monaco... “Ik heb er ook over nagedacht om daarheen te gaan, maar ja, ik kom uit Amsterdam en ben erg gehecht aan mijn omgeving. Ik stel een vertrek nog even uit, blijf voorlopig nog lekker in Nederland. Ik ben er nog niet aan toe.” Kun jij als ras-Amsterdammer de verleiding van de stad weerstaan? “Ik weet wat ik ervoor moet doen om straks weer te kunnen winnen in de Tour, daarvoor moet ik alle verleidingen naast me neerleggen. In de winter mag ik weer even Amsterdam in, maar tot die tijd moet ik heel serieus met m’n sport bezig zijn. Het is natuurlijk ook wel lekker dat ik voor dat keiharde werken word beloond met mooie successen. Ik weet waar ik de verleidingen voor weersta.” Winnen in Parijs is voor een sprinter het summum. Jij deed het vorig jaar in de Tour de France, wat heeft die overwinning met je gedaan? “Het is de bevestiging dat ik ook kan winnen op het allerhoogste podium, dat heeft m’n zelfvertrouwen een flinke boost gegeven.” Volgens de planning van jouw ploegleider Merijn Zeeman stond winnen in de Tour pas in de planning voor 2018, toch? “Klopt, maar het is lekker om hem alvast maar binnen te hebben, hè. Tegen dingen die sneller gaan dan verwacht, zeg ik als sprinter natuurlijk altijd ja.” Merk je ook dat die overwinning op de Champs-Élysées wat met jouw populariteit heeft gedaan? “Er is duidelijk een verschil in aandacht te merken met voordat ik won in Parijs. Ik vind dat alleen maar leuk.” Podium of jodium “Dat is mijn lijfspreuk. Sprinten is niet zonder gevaar, na een valpartij heb je vaak jodium nodig. Laat ik het afkloppen, maar ik heb minder jodium nodig en ik sta steeds vaker op het podium.” Komt die Amsterdamse bluf goed van pas bij jou als sprinter? “Dat zeggen ze, hè, dat ik door mijn afkomst die Amsterdamse bluf heb meegekregen. Maar alle sprinters hebben wel een bepaalde arrogantie en bluf.” Vind je jezelf ook een mannetje dan? “Nou, mensen om me heen zeggen dat ik het ben, dus dan zal het wel zo zijn.” Moet een sprinter ook een klootzak zijn? “Zeker. Ik kan niet over me heen laten lopen. Veel mensen vinden dat juist wel mooi aan mij, dat ik af en toe een klootzak kan zijn.” ‘Ik dacht toen ik Nine zag meteen: wat een leuk meisje, die is voor mij. Maar ze liet zich niet snel vangen, hoor. Ik moest hard aan het werk’ Helden Magazine 42 Het eerste gedeelte van het verhaal van Dylan Groenewegen komt voort uit Helden Magazine 42 waar Dafne Schippers de cover siert. Schippers leeft onder een vergrootglas sinds dat ze in 2015 voor de sprint koos. En dat is wennen. ‘’Ik ben er wel achter dat ik geen robot ben’’ Verder in de 42ste editie van Helden, is er veel aandacht voor de Tour de France. Eerste Nederlandse Tourwinnaar Jan Janssen, superster Peter Sagan en Servais Knaven, ploegleider van Chris Froome komen allemaal voorbij in het Tourgedeelte. Dirk Kuyt blikt terug op zijn carrière, Ranomi Kromowidjojo over goud, het geloof en nog meer, hockeysters Lidewij Welten en Frédérique Matla over het WK Hockey, motorcrosser Jeffrey Herlings, oud-voetballer Glenn Helder en Barbara Barend ontmoet Hans van Breukelen. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

Servais Knaven is vanaf het allereerste succes van Chris Froome zijn ploegleider en mentor. Na de zege in de Giro draait nu alles om het binnenhalen van de vijfde eindzege in de Tour de France. Een gesprek met de ploegleider van Team Sky over de dopingaffaire rond Froome. Maar ook over de pogingen om Tom Dumoulin binnen te halen. Met de kritische ogen van de hele wereld op zich gericht vierde Chris Froome zijn spectaculaire zege in de Giro. De Brit schreef wielergeschie­denis in Rome door de drie grote rondes – Tour, Vuelta en Giro – op rij te winnen. Twee keer viel hij in de eerste week van de Giro, herstelde snel van wat malheur aan zijn knie en verbijsterde iedereen door na een imposante solo van tachtig kilometer de koninginnenrit naar Bardonecchia te winnen. Alleen is het nog maar de vraag of deze roze trui in de boeken blijft staan. Nog steeds is het onduidelijk of de internationale wielerfederatie UCI hem zal schorsen voor de aanklacht van salbutamol­gebruik in de Vuelta van vorig jaar. Het leidde rond de Giro tot verhitte discussies over de vraag of Froome überhaupt had mogen starten en of Sky de Brit niet van de deel­ nemerslijst had moeten halen. Het publiek reageerde met fluimen en scheldpartijen op de aanwezigheid van de viervoudig Tourwinnaar. Ploegleider Servais Knaven haalt de schouders op. Hij is al vanaf 2011 ploegleider bij Team Sky en was nauw betrokken bij de Tourzeges van Bradley Wiggins en Froome. “Het onderzoek loopt nog en ik heb alle vertrouwen in een goede afloop. Die kritiek van publiek en media raakt ons bij Sky niet meer. Er wordt intern medisch en juridisch gewerkt aan een goed verweer, waarmee we de onschuld kunnen aantonen van Chris. Iedereen wil nu dat we trans­parant zijn en met alle gegevens de straat op gaan, maar dat kan niet. Er zitten veel juridische en medische gegevens bij die niet zomaar openbaar gemaakt kunnen worden. De hele zaak zou nog vertrou­welijk moeten zijn. Iedereen heeft recht op een eerlijk proces. Daarom hebben wij ervoor gekozen Chris in bescherming te nemen. Wat iedereen ook vergeet is dat in het verleden in andere zaken salbutamol­beschuldigingen nooit naar buiten zijn gebracht. In dat geval was er nu ook geen discussie geweest. Wij doen zorgvuldig onderzoek en als dat afgerond is, zullen we de informatie delen met de buitenwereld.” ‘Als je weet wat er allemaal geroepen wordt naar froome... En die fluimen! Niet normaal’ Alle ontkenningen ten spijt is er toch rond Team Sky en Chris Froome het beeld ontstaan dat waar rook is, er ook wel vuur zal zijn. “Het roept iets op bij mensen. Ze krijgen een bepaalde mening door wat anderen roepen en schrijven en je hebt veel mensen die klakkeloos de meningen van anderen overnemen, zonder daar zelf verder over na te denken. Dat is wat je nu steeds meer ziet met alle social media. Vroeger moest iedereen de krant le­zen en dan waren ze op de hoogte. Toen werden er goede verhalen geschreven. Nu kan iedereen maar zijn mening geven en anderen nemen die meningen heel makkelijk over zonder de feiten te controleren. Natuurlijk kijken ze naar het verleden en zeggen dan dat het wel hetzelfde zal zijn. Het zijn allemaal aannames. Er worden echt geen verboden producten meer gebruikt of met motortjes in frames gereden. Daar ben ik honderd procent zeker van.” Raken de beschuldigingen je persoonlijk? “Ja, ook ik steek al m’n tijd en energie in de ploeg. Ik doe alles voor die man­ nen. Wij weten dat we goed bezig zijn. Wij moeten ons vooral richten op al die mensen die wel achter ons staan en die vertrouwen in ons hebben, ons niet laten leiden door het groepje mensen dat ons veroordeelt, dat anoniem een grote mond heeft op social media.” Helden Magazine 42 Het eerste gedeelte van het verhaal van Servais Knaven komt voort uit Helden Magazine 42 waar Dafne Schippers de cover siert. Schippers leeft onder een vergrootglas sinds dat ze in 2015 voor de sprint koos. En dat is wennen. ‘’Ik ben er wel achter dat ik geen robot ben’’ Verder in de 42ste editie van Helden, is er veel aandacht voor de Tour de France. Topsprinter Dylan Groenewegen, eerste Nederlandse Tourwinnaar Jan Janssen en superster Peter Sagan komen allemaal voorbij in het Tourgedeelte. Dirk Kuyt blikt terug op zijn carrière, Ranomi Kromowidjojo over goud, het geloof en nog meer, hockeysters Lidewij Welten en Frédérique Matla over het WK Hockey, motorcrosser Jeffrey Herlings, oud-voetballer Glenn Helder en Barbara Barend ontmoet Hans van Breukelen. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

Peter Sagan (26 JANUARI 1990) Peter Sagan was in de jeugd al een klasse apart. Mountainbiken, veld­ rijden of gewoon op de weg, het maakte hem niet uit. Samen met zijn Poolse generatiegenoot Michal Kwiatkowski, tegenwoordig fietsend voor Sky, verdeelde hij de prijzen. Toen hij in 2010 bij de profs ging rijden, bleef hij winnen. Over de kasseien, bergjes of een wedstrijd die eindigt in een massasprint? Peter Sagan bleek een alleskunner. Helden Magazine 42 Het eerste gedeelte van het verhaal van Peter Sagan komt voort uit Helden Magazine 42 waar Dafne Schippers de cover siert. Schippers leeft onder een vergrootglas sinds dat ze in 2015 voor de sprint koos. En dat is wennen. ‘’Ik ben er wel achter dat ik geen robot ben’’ Verder in de 42ste editie van Helden, is er veel aandacht voor de Tour de France. Topsprinter Dylan Groenewegen, eerste Nederlandse Tourwinnaar Jan Janssen, en Servais Knaven, ploegleider van Chris Froome komen allemaal voorbij in het Tourgedeelte. Dirk Kuyt blikt terug op zijn carrière, Ranomi Kromowidjojo over goud, het geloof en nog meer, hockeysters Lidewij Welten en Frédérique Matla over het WK Hockey, motorcrosser Jeffrey Herlings, oud-voetballer Glenn Helder en Barbara Barend ontmoet Hans van Breukelen. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

Johan van der Velde was altijd goed tijdens de Giro d’Italia. Hij won drie keer het puntenklassement en drie etappes. Samen met Frits Barend ging de oud-wielrenner naar Israël, daar waar dit jaar de eerste drie etappes van de Giro (4-27 mei) worden gereden. Niet alleen om het parcours en land te verkennen, maar ook voor een gesprek over zijn bijzondere leven. “Ik kon eigenlijk alles, goed berg op rijden, redelijk sprinten, maar ik miste een goede tijdrit. Daarom heb ik nooit een grote ronde gewonnen,” zegt Johan van der Velde. Desondanks stond hij in 1982 in Parijs op het podium van de Ronde van Frankrijk, naast winnaar Bernard Hinault en Joop Zoetemelk. In de Giro van 1984 werd hij vijfde. En in 1980 was hij de meesterknecht van Zoetemelk die de Tour won en kreeg hij als beloning de witte trui voor de beste jongeling. Het levensverhaal van de 62-jarige Van der Velde leest als een boek, dat dan ook over hem is geschreven onder de titel Langs het ravijn. Van der Velde raakte na zijn carrière verslaafd aan amfetamine. Tja, en als de inkomsten als wielrenner ineens stoppen, hoe kom je dan aan je drugs? Om een lang verhaal kort te maken: Johan stopte met fietsen in 1990 en werd in 1995 opgepakt en veroordeeld tot anderhalf jaar gevangenisstraf waarvan hij tien maanden uitzat. In die tijd kwam hij tot bezinning, las de Bijbel, dacht bij het lezen van het Nieuwe Testament: dat verhaal ben ík en vond steun en troost in het geloof. Dus toen we hem vroegen of hij met ons mee wilde reizen naar Israël waar 4 mei de Giro, ‘zijn’ Ronde van Italië start, hoefde hij niet lang na te denken. “Geweldig, ik heb altijd al naar Israël gewild, het is toch het land van de Bijbel. Net als het hele leven is het wielrennen deze eeuw veranderd. Prachtig dat onze sport veel mondialer is geworden. Reken maar dat ik het in mijn tijd geweldig had gevonden als ik een paar dagen door Israël had mogen rijden. Ik zie geen enkel bezwaar, zeker politiek niet. Israël lijkt me juist een inspirerend land. Mag een Ronde van Frankrijk, Italië of Spanje niet een paar dagen door een ander land rijden? Alsof wielrenners vandaag nog hetzelfde eten als in mijn tijd of op hetzelfde materiaal fietsen.” Johan is terug in de wielersport als chauffeur van de rennersbus van Team Roompot, zeg maar het team van Erik Breukink, Michael Boogerd, Jean-Paul van Poppel en Michael Zijlaard. Roompot leidt vooral Nederlandse renners op. Jongens als de tegenwoordig voor Lotto-Jumbo rijdende sprinter Dylan Groenewegen. “Ik kreeg meteen vrij van de ploegleiding voor de trip naar Israël. En ik heb een verrassing voor je. Ik kreeg van de ploeg twee roze truien, een voor jou en een voor mij. Want ik heb dan wel de gele trui gedragen in de Tour, maar nooit de roze leiderstrui in Italië.” Mede door Steven Kruijswijk die in 2016 de eerste Nederlander leek die de Giro zou gaan winnen maar door een tragische valpartij vierde werd, maar zeker door Tom Dumoulin die vorig jaar de Giro won, verloor Johan dan wel de titel ‘meest succesvolle Nederlandse Giro-renner’, maar is de Giro tegelijk populairder dan ooit. “Prachtig die successen, ik gunde het Kruijswijk twee jaar geleden en vind het geweldig dat Dumoulin mij heeft overtroffen. Tom is in alles een fijn mens. En heb je gelezen hoe hij reageerde op de start in Jeruzalem? ‘Prima,’ zei hij, ‘als het maar goed is geregeld.’ Leek hem ook geweldig om op zo’n historische plek te rijden.” Klaagmuur Terwijl Nederland kreunt onder een koufront, landen we op vrijdag 16 maart op luchthaven Ben Gurion. Als we tegen vijf uur aankomen in Jeruzalem, vraagt Johan: “Is het hier altijd zo stil op straat?” De sabbat begint zo dadelijk en dan wordt het zeker in Jeruzalem stil op straat. Onze gids denkt meer aan de wielrenner dan aan de (gelovige) mens Van der Velde, dus stelt een uurtje rust voor. Johan is immers al meer dan twaalf uur onderweg. “Rusten? Ik wil naar de Klaagmuur! Of kan dat niet op sabbat?” ‘Nu ik gelovig ben geworden, is een bezoek aan de Klaagmuur een hoogtepunt in mijn leven’ Sabbat begint na zonsondergang, dus op deze vrijdag tegen halfzes. Rond vijf uur lopen we door de Jaffapoort de oude stad binnen. Na een half uur bereiken we via een wirwar van kleine steegjes en langs tientallen Arabische souvenir- en snoepwinkeltjes in het oude Jeruzalem de Klaagmuur, maar niet nadat we voor Johan een keppeltje - het joodse hoofddeksel - hebben gekocht. Bij de muur staat het stampvol zeer orthodoxe Joden in hun zwarte gewaden en opvallende hoeden. We dringen ons een weg naar voren tussen al die luidruchtig biddende mannen zodat Johan een briefje met een (geheime) wens in de muur kan achterlaten. Vrouwen mogen daar niet komen, dus fotograaf Iris probeert van afstand een foto te maken, maar wordt meteen door een onopvallende bewaker op de schouder getikt. “No pictures on sabbat.” Gelukkig biedt de mobiele telefoon uitkomst. Zichtbaar geraakt blijft Johan een tijdlang bij de Klaagmuur staan. We zien de zon ondergaan. “Hier heb ik zo vaak van gedroomd. Prachtig dat ik hier sta, op deze historische plek. Nu ik gelovig ben geworden, is een bezoek aan de Klaagmuur een hoogtepunt in mijn leven. Helden Magazine 41 Het eerste gedeelte van het verhaal van Johan van der Velde komt voort uit Helden Magazine 41 waar Wesley Sneijder de cover siert. Sneijder is niet langer international. In een exclusief interview doet hij zijn verhaal vanuit Qatar. ‘’Ik ben nog hetzelfde straatschoffie’’. Verder in de 41ste editie van Helden, voetbaltrainer Phillip Cocu over zijn indrukwekkende carrière, wielrenner Laurens ten Dam over de Giro en Tom Dumoulin, paralympisch triatleet Jetze Plat, voetbalster Jackie Groenen over haar studie en nog meer, de zusjes Smulders over de wereldtop van de BMX, voetballer Kevin de Bruyne, koning van de marathon Eliud Kipchoge, voetballer Lasse Schöne, oud-tenniser Raemon Sluiter, de paravolleyballers over hun droom de paralympische Spelen in Tokio en oud-voetballer Khalid Boulahrouz ontmoet Barbara Barend en spreekt over hun innige band, ons land en het Marokkaanse WK-elftal. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

Rode lopers zijn voor Jetze Plat tegenwoordig bekend terrein. “Ik had altijd een simpel pak, maar dat paste eigenlijk niet goed. Ik zei tegen mezelf: als ik ooit word genomineerd voor het Sportgala, dan laat ik een mooi pak op maat maken. In 2016 was dat het geval. Sindsdien moet m’n pak geregeld naar de stomerij, ze kennen me daar onderhand wel.” Eind februari werd Jetze verwacht in Monaco, waar hij kans maakte op de prestigieuze Laureus Award, zeg maar de Oscar op sportgebied. Hij was, net als Bibian Mentel, genomineerd in de categorie gehandicapte sporter van het jaar. Wereldwijd welteverstaan. “Zo vet! Die nominatie was voor mij het toetje van een geweldig sportjaar 2017. Alles was super-de-luxe geregeld. Mijn zusje, die ik had gevraagd met me mee te gaan, en ik vlogen businessclass. Schitterend om grootheden als Fabian Cancellara en Roger Federer te spreken. Ik ben niet zo van op de foto gaan met bekende mensen, maar met Cancellara wilde ik dat wel graag. Federer kwam ik bij het ontbijt tegen, ben ik ook nog mee op de foto gegaan. Dat móést, hij is gewoon een held. Twee dagen lang maakte ik deel uit van de jetset, ja.” Waar Federer werd gekozen als mondiaal sportman van het jaar, Serena Williams die eer kreeg bij de vrouwen, was het de Zwitser Marcel Hug die de prijs voor de neus van Jetze wegkaapte. Het leven van Jetze heeft de afgelopen jaren een vlucht genomen. Dat begon bij de Paralympische Spelen in Rio, waar hij goud won op de triatlon en brons pakte bij het handbiken. “Net als Jorien ter Mors op de afgelopen Winterspelen won ik ook goud en brons in twee verschillende sporten. Ik was destijds nog niet goed genoeg voor goud als handbiker, maar sinds Rio heb ik weer een stap gezet. Ik win bijna alles, als triatleet én handbiker. In 2017 won ik negentien van de 22 wedstrijden waaraan ik meedeed. Alles waar ik zo lang voor heb gewerkt, lukte in een jaar tijd.” Jetze pakte twee wereldtitels op de handbike, was ’s werelds beste op de paralympische triatlon en eind oktober won hij ook de Iron Man, de legendarische triatlon op Hawaï, in een recordtijd voor paralympische sporters. Na 3,86 kilometer zwemmen, 180,2 kilometer handbiken en 42,195 kilometer wheelen in 8 uur, 41 minuten en 47 seconden liet hij zich languit op het asfalt vallen. Van alle 2200 deelnemers, valide en mindervalide, kwam hij als 26ste over de streep. “Zo mooi om het tegen valide professionals als Jan Frodeno op te nemen, al is het niet helemaal te vergelijken. Zij fietsen, ik zit op de handbike en waar zij afsluiten met hardlopen, doe ik dat al wheelend. Mijn prestatie leeft, merk ik. De Iron Man ging boven verwachting goed, maar die is nu van mijn bucketlist. Daar ga ik me voorlopig niet meer aan branden, het is niet te combineren met het handbiken en de gewone paralympische triatlon van 750 meter zwemmen, 20 kilometer handbiken en 5 kilometer wheelen.” Wereldtitels, Europees goud, winst in de Iron Man, gekozen als paralympisch sportman van het jaar; het kan niet op. “Winnen went nog niet, hoor. Ik sta ook nog niet zo lang aan de top als een Roger Federer. Met zo’n grootheid ga ik me ook niet vergelijken, maar ik heb de standaard wel hoog gelegd in mijn sporten. Fysiek was ik altijd al heel goed, maar ik ben nu mentaal ook verder en heb meer ervaring. Het plaatje is nu compleet.” Jetze heeft een goed begeleidingsteam om zich heen, traint niet alleen knetterhard, maar is ook voortdurend bezig met innovaties. Niet alleen op trainingsgebied, maar ook wat betreft zijn materiaal. “Mijn hele leven draait om de sport. Tot ’s avonds laat zit ik nog achter de laptop om dingen uit te zoeken en te regelen. Of ik maniakaal bezig ben? Nou, ik heb niemand om echt rekening mee te hoeven houden. Toch heb ik een goeie balans gevonden, eerder was ik juist een beetje te veel gefocust. Ik was bijna tot het autistische toe met mijn sport bezig. Ook daarin heb ik m’n weg gevonden, ik weet nu wat goed voor me is. Ik neem de tijd om af en toe te ontspannen en te genieten van de dingen die ik meemaak. Maar dat heb ik wel moeten leren.” Tijdens de zwangerschap wisten Hans en Maria Plat niet dat hun derde kindje met een handicap ter wereld zou komen. Jetze lag in een stuit, werd met een keizersnee gehaald. Eenmaal uit de buik bleek dat er iets mis was. Hij had een verkort linker bovenbeen, waarvan bovendien de kniebanden ontbraken en zijn rechteronderbeen zat vast aan zijn romp met een soort van heupstructuur. Jetze zag menig ziekenhuis van binnen, er waren operaties nodig en de medici vonden hem een bezienswaardigheid. Elke keer werden er foto’s gemaakt in het ziekenhuis, studenten eromheen. En dan was er nog het probleem met zijn rechtervoet die in een spitse stand stond wat het bijna onmogelijk maakte een passende prothese te ontwikkelen. Het was beter de voet te amputeren, maar vader en moeder Plat wilden dat hij dat besluit zelf kon nemen op zijn achttiende. In 2008 liet Jetze de voet amputeren, die zat alleen maar in de weg tijdens het sporten. ‘De eerste die ik bel als ik over de finish kom, is m’n moeder. Ja, er komt een moment dat we verder moeten zonder haar...’ Helden Magazine 41 Het eerste gedeelte van het verhaal van Jetze Plat komt voort uit Helden Magazine 41 waar Wesley Sneijder de cover siert. Sneijder is niet langer international. In een exclusief interview doet hij zijn verhaal vanuit Qatar. ‘’Ik ben nog hetzelfde straatschoffie’’. Verder in de 41ste editie van Helden, voetbaltrainer Phillip Cocu over zijn indrukwekkende carrière, wielrenner Laurens ten Dam over de Giro en Tom Dumoulin, voetbalster Jackie Groenen over haar studie en nog meer, de zusjes Smulders over de wereldtop van de BMX, voetballer Kevin de Bruyne, koning van de marathon Eliud Kipchoge, voetballer Lasse Schöne, oud-wielrenner Johan van der Velde, oud-tenniser Raemon Sluiter, de paravolleyballers over hun droom de paralympische Spelen in Tokio en oud-voetballer Khalid Boulahrouz ontmoet Barbara Barend en spreekt over hun innige band, ons land en het Marokkaanse WK-elftal. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

Door zijn liefde voor kamperen, barbecueën en speciaalbiertjes wordt Laurens ten Dam al jarenlang gezien als een bijzondere verschijning in het peloton. In aanloop naar de Giro d’Italia zocht Helden hem op voor een goed gesprek over zijn carrière, het vaderschap, Tom Dumoulin en zijn leefstijl. Zijn handen heeft hij achter zijn hoofd gevouwen. Met een goedkeurende blik kijkt hij toe hoe masseur Raul soepel de spieren van zijn vermoeide benen kneedt. Op zijn rechterknie zitten een paar butsen, souvenirs van een recente valpartij. Een kleine 24 uur eerder lag Laurens ten Dam ook op de massagetafel van de kleine Portugees. Hij had net Strade Bianche gereden. Totaal uitgeput en grijs van de modder was hij over de finish gekomen op het Piazza del Campo in Siena. Door de hevige regenval van de voorgaande dagen waren de witte gravelwegen van de Toscaan­se wielerwedstrijd veranderd in blubber ­paden. Net als veel van zijn collega’s moest Laurens halverwege de race lossen uit het peloton. Maar in plaats van de kortste route naar de teambus te pakken, wilde hij de koers koste wat kost uitrijden. “Deze wed­strijd stond op mijn bucketlist. Vorig jaar reed ik ’m voor het eerst, maar toen kwam ik vroeg ten val en moest ik bij de bevoorrading meteen naar Siena. Ik had veel moraal. Mijn benen waren niet echt goed, maar ik dacht: fuck it, ik rijd gewoon naar de finish. Er stonden veel Nederlanders langs het parcours die me af en toe een duwtje gaven. Het was gaaf om op dat plein aan te komen. Alleen wel jammer dat we buiten de tijd zijn geklokt. Ik moet dus nog maar een keer terugkomen.” Na afloop werd Laurens opgehaald door de Italiaanse oud­renner Eros Poli en met de auto naar Lecchi in Chianti gebracht. In het door wijnvelden omringde heuveldorpje stond er een stevige maaltijd voor hem klaar in Borgolecchi. Vanuit deze bed & breakfast runt zijn Portugese manager João Correia diens bedrijf in Gamba, dat exclusieve fiets­vakanties organiseert. “Alles is hier super­ geregeld. Naast de massage werd mijn fiets helemaal nagelopen en schoongemaakt, zodat ik vandaag een goede trainingstocht van dik 180 kilometer kon doen. Het is net een luxe trainingskamp.” 'Als ik thuis in mijn mancave naar de roze trui kijk die Tom me heeft gegeven, dan word ik daar heel blij van’ Minimaal één keer per jaar brengt Laurens een bezoek aan Lecchi, ook al is het zoals nu maar voor een paar nachtjes. Hij vindt er rust, een doorgaans aangenaam klimaat en perfecte trainingsmogelijkheden. “Ik ken João al sinds 2010 toen hij nog voor Cervélo reed. Dat jaar viel ik geblesseerd uit in de Vuelta en hij nodigde me uit om naar Lecchi te komen. Ik besloot te gaan, samen met mijn vrouw Thessa. Rond middernacht reden we in onze gehuurde Fiat Panda in het donker naar het verderop gelegen dorpje Galenda. Bij aan­komst brandde er nog in één huisje licht. Er lag een briefje van João: ‘Dit is jullie appartement, ik slaap bij mijn buurman. Rijd morgen naar Lecchi, dan zien we elkaar daar in de bar.’ De volgende dag zaten João en Paolo, hij is de capo van het dorp met wie ik ook bevriend ben, ons op te wachten. Datzelfde weekend hoorde João dat Cervélo er na het seizoen mee zou stoppen. Ik was erbij toen hij een tweet de wereld in stuurde met de vraag wie er naar Toscane wilde komen om met hem als gids te gaan fietsen en genieten van het Italiaanse leven. Zo is inGamba ontstaan. João en ik zijn sindsdien vrienden voor het leven en in de loop der jaren ben ik echt ingeburgerd in dit dorp.” Op 37-­jarige leeftijd is Laurens bezig aan zijn zestiende seizoen als wielerprof. Hij geniet nog altijd met volle teugen van het fietsen. Dat doet hij al zijn hele leven, op een paar mindere periodes na. Zoals in 2015 toen hij na enkele succesvolle jaren als klassements­renner, met de negende plaats in de Tour de France 2014 als hoogtepunt, doorsloeg in zijn aanpak. “Ik had zoiets van: nu wil ik zesde worden in de Tour. Daardoor ging ik nog extremer voor het fietsen leven, nog meer trainen, nog meer afvallen. Het was op en over het randje. Ondanks al die opofferingen kreeg ik er niets voor terug. In de Tour liep ik door een val een schouderblessure op en kort erna werd ik op de training door een auto aan­gereden waarbij ik mijn rug brak. Ik was er helemaal klaar mee. Het was de eerste keer dat ik geen plezier meer beleefde aan het fietsen. Mijn vrouw en ik hadden altijd al het plan om met het gezin een jaar Amerika te doen aan het einde van mijn carrière en in het najaar van 2015 besloten we naar Californië te gaan.” Na negen trouwe dienstjaren nam Laurens afscheid bij LottoNL­Jumbo. Hij had zich al verzoend met een geruisloos einde van zijn loopbaan, maar daar dacht manager João anders over. In plaats van afbouwen bij een klein Amerikaans team werd het een nieuwe uitdaging bij Giant­Alpecin als mentor en meesterknecht voor jonge talenten. Laurens woonde en trainde in 2016 in de Verenigde Staten en reisde naar Europa om wedstrijden te rijden. “Ik zeg altijd: don’t break the law, break the rules. Er is geen Europeaan geweest die in Amerika ging wonen, maar toch in Eu­ropa bleef koersen. En alle Amerikanen gaan daarom juist in het Spaanse Girona zitten. De periode in Santa Cruz heeft mijn carrière verlengd. Ik zag mijn twee zoontjes elke dag, we waren lekker buiten in de zon en na mijn trainingen gingen we geregeld mountain­biken, skaten of surfen. Dat jaar heb ik de liefde voor het fietsen teruggevonden.” Helden Magazine 41 Het eerste gedeelte van het verhaal van Laurens ten Dam komt voort uit Helden Magazine 41 waar Wesley Sneijder de cover siert. Sneijder is niet langer international. In een exclusief interview doet hij zijn verhaal vanuit Qatar. ‘’Ik ben nog hetzelfde straatschoffie’’. Verder in de 41ste editie van Helden, voetbaltrainer Phillip Cocu over zijn indrukwekkende carrière, paralympisch triatleet Jetze Plat, voetbalster Jackie Groenen over haar studie en nog meer, de zusjes Smulders over de wereldtop van de BMX, voetballer Kevin de Bruyne, koning van de marathon Eliud Kipchoge, voetballer Lasse Schöne, oud-wielrenner Johan van der Velde, oud-tenniser Raemon Sluiter, de paravolleyballers over hun droom de paralympische Spelen in Tokio en oud-voetballer Khalid Boulahrouz ontmoet Barbara Barend en spreekt over hun innige band, ons land en het Marokkaanse WK-elftal. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.