Word abonnee

Voetbal

Voetbal

Anouk Hoogendijk: ‘Ik zou het zo tien keer overdoen’

Anouk Hoogendijk (35) is al een tijdje [...]
Anouk Hoogendijk (35) is al een tijdje voetbalster af, maar uitdagingen zijn er nog genoeg. Ze werd gevraagd voor populaire tv-programma’s en is voetbalanalist. In oktober vorig jaar kwam ze voor de grootste uitdaging van haar leven te staan. Na een helse bevalling werd zoon Sonny geboren. We nodigden Anouk met haar kersverse gezin uit voor een shoot. Een mini Nederlands elftal-tenue hangt aan een lamp boven de bank in huize Verhoeven-Hoogendijk. Zoontje Sonny lacht ons in de armen van zijn moeder toe als we plaatsnemen. Kersverse vader Pieter, gymdocent op een middelbare school in Houten, maakt koffie en snijdt de appeltaart. Anouk laat ons trots het geboortekaartje zien. ‘Sonny Otto Verhoeven, geboren op 18 oktober 2020.’ Anouk: “Toen Sonny geboren werd, dachten Pieter en ik dat we precies tien jaar bij elkaar waren. Op het geboortekaartje zou iets komen te staan als: een bekroning van onze liefde; tien jaar samen en nu een zoon. Totdat Pieter me belde van zijn werk: ‘Ik heb slecht nieuws. We zijn pas negen jaar samen.’” Pieter: “We leerden elkaar kennen op de Academie voor Lichamelijke Opvoeding in Amsterdam. Jaren later kwamen we elkaar op Facebook weer tegen. Anouk had in Engeland gespeeld, was net een dag terug in Nederland. Ik stuurde haar een berichtje: over een half uurtje zien we elkaar op die plek. In die week spraken we meteen vier keer af.” Anouk lachend: “Het was liefde op het tweede gezicht. Pieter en ik zijn heel verschillend, maar vullen elkaar goed aan. Ik had altijd een turbulent leven en was heel impulsief. Pieter is juist rustig en stabiel.” Pieter: “Eerst viel ik op haar mooie verschijning. Maar Anouk is ook heel spontaan, je kunt haar overal mee naartoe nemen, zij vermaakt zich wel. Ze is ondernemend en ambitieus. ‘Nee’ is geen optie voor haar, ze denkt altijd in mogelijkheden. Ik wist wel dat Anouk voetbalde, maar ik had me nooit echt in haar carrière verdiept. Dat ze inmiddels een bekende Nederlander is, hoort bij haar werk en haar leven. Soms ga ik wel mee naar feestjes, hoor, als ik uitgenodigd word. Dat vind ik leuk en doe ik graag voor haar.” Anouk: “Maar jij staat liever niet in de schijnwerpers.” Pieter lachend: “Nee, want wat ben ik dan: voetbalman?” Anouk: “Pieter is heel bescheiden. Ik ben allang blij dat mensen nu ook eens zien wie je bent en wie de vader van Sonny is.” Ellende Pieter: “We wilden altijd al graag kinderen. Toen we hier kwamen wonen, waren we er klaar voor.” Anouk: “Jij wilde eerst verhuizen, ik voetbalde nog. Toen ik was gestopt, wilde ik eerst ondervinden wat het leven buiten voetbal voor mij inhield. We hebben samen nog een reis gemaakt naar Nieuw-Zeeland. Vlak daarna raakte ik zwanger. Het voelde als een wonder. We zaten negen maanden lang samen op een roze wolk. Ik vond het ook heel mooi dat ik mijn ouders een kleinkind kon geven. Mijn zwangerschap verliep heel soepel, een dag voor de bevalling heb ik nog gesport. Ik keek uit naar de bevalling, wist heus wel dat ik de ergste pijn uit mijn leven zou gaan voelen, maar ik had er veel vertrouwen in.” Pieter: “Een paar dagen voor de uitgerekende datum begon het.” Anouk: “Het was vrijdagmiddag, jij had net vakantie. Lekker nog een weekje rust, dachten we. Ik stond op de trap om de schoonmaakster uit te laten, toen mijn vliezen braken. Die nacht deed ik geen oog dicht. En de volgende ochtend kwamen de weeën al om de anderhalve minuut. Ik kon niet zitten of liggen en in bad gaan hielp ook niet. Ik dacht: dit houd ik nooit vol. Na een halve dag weeën en drie centimer ontsluiting besloten we naar het ziekenhuis te gaan. Ik vroeg om een ruggenprik, maar kreeg lachgas als pijnstilling. Daar werd ik alleen maar melig van. Riep ik tegen Pieter: zullen we de naam van ons kind heroverwegen? Laten we hem Terror noemen, want dit wordt echt een terrorkind. Anouk: 'Het was liefde op het tweede gezicht. Pieter en ik zijn heel verschillend, maar vullen elkaar goed aan' Inmiddels had ik te veel ontsluiting om nog een ruggenprik te mogen. Ze dachten dat ik binnen een uur kon gaan persen. Maar het schoot niet op en ik moest aan de weeënopwekkers. Die maakten het nog veel pijnlijker. Pas tien uur later mocht ik eindelijk persen. Ik gaf alle kracht die ik in me had, werd steeds zwakker en kon op een gegeven moment alleen nog maar overgeven. Na een paar uur persen dacht ik: ik ben de eerste vrouw bij wie het kind blijft zitten. Ik was het vertrouwen in mezelf volledig kwijtgeraakt. Dat vond ik nog het zwaarst.” Pieter: “Ik voelde me zo machteloos, kon niks doen, behalve Anouk ondersteunen. De bevalling viel zo tegen. Het was vreselijk om te zien.” Anouk: “Voor een keizersnede was het te laat, want ze zagen het hoofdje al. Het was een opluchting toen ze zeiden dat ze een vacuümpomp konden proberen. Mijn stemming sloeg om. Het einde was in zicht. Ik hoorde Pieter zeggen: ‘Kan iemand foto’s maken?’ Met behulp van een vacuümpomp werd Sonny op zondagochtend geboren. Pieter riep: ‘Het is je gelukt!’ Hij was in tranen. Ik was helemaal gesloopt, maar ook euforisch. Ons kind was er. De ellende was ik meteen vergeten.” Helden Magazine 56 Het eerste gedeelte van het verhaal van Anouk Hoogendijk komt voort uit Helden Magazine 56, waar bondscoach van het Nederlands elftal: Frank de Boer zich uitspreekt over het WK in Qatar, Virgil van Dijk, de kansen van ‘zijn’ Oranje, Louis van Gaal, Guus Hiddink en zijn rol als vader van drie dochters. In deze editie is er wederom aandacht voor turnterreur. Renske Endel, Suzanne Harmes, Verona van de Leur en Gabriëlla Wammes, de turnsters van de Sportploeg van het Jaar in 2001 en 2002, deden tien jaar geleden voor het eerst een boekje open over het gedrag van hun trainers Gerrit Beltman en Frank Louter. Na de bekentenis van geestelijke en lichamelijke mishandeling door Beltman afgelopen zomer is de bom gebarsten én delen de oud-turnsters nogmaals hun schokkende verhalen. Ook in Helden Magazine 56 spraken we met Noa Lang, hij maakte afgelopen zomer de overstap van Ajax naar Club Brugge. En met succes. We legden hem stellingen voor. Nadine Visser werd opnieuw Europees kampioen indoor op de 60 meter horden, wat maakt haar zo goed? Daarnaast was Tom Boonen jarenlang de koning van het voorjaar. We spraken hem over Tom Dumoulin, cocaïne, immense druk en de kick van autoracen. Verder blikt Stanley Menzo terug op een roerig leven. Is Chantal van den Broek-Blaak in grote vorm, maar heeft ze besloten volgend jaar te stoppen als wielrenster. Doet bokser Peter Müllenberg zijn verhaal en hoopt marathonloper Björn Koreman zicht te kwalificeren voor de Spelen. Judoka Roy Meyer deelt zijn levenslessen met Victoria Koblenko én Erben Wennemars is parkdirecteur tijdens De Droomzomer.  In ‘de dag dat alles misging’ blikt Rianne Schorel daarnaast terug op de Spelen van 2016 en staan we stil met Kika van Es in de ‘Leeuwinnen in het Rijks’. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

Voetbal

Kika van Es: Strijder van Oranje

Kika van Es (29) maakte tien jaar geleden haar debuut voor Oranje [...]
Kika van Es (29) maakte tien jaar geleden haar debuut voor Oranje en is uitgegroeid tot een van de vaste krachten van de OranjeLeeuwinnen. We nodigden haar uit in Het Rijksmuseum voor de serie Leeuwinnen in het Rijks en stonden stil bij Officieren en andere schutters van wijk XVIII in Amsterdam onder leiding van kapitein Albert Bas en luitenant Lucas Conijn geschilderd door Govert Flinck. Het is voor Kika van Es de eerste keer dat ze het Rijksmuseum bezoekt. En het is meteen een heel bijzondere ervaring, want tijdens het bezoek zit Nederland nog steeds in lockdown en dat betekent dat het museum officieel gesloten is. Bij hoge uitzondering mogen wij naar binnen. In de Nachtwachtzaal zijn we helemaal alleen en dat geeft ons de mogelijkheid om rustig, zonder tientallen mensen om ons heen, de Nachtwacht te bekijken. Schuin tegenover de Nachtwacht hangt het schilderij Officieren en andere schutters van wijk XVIII in Amsterdam onder leiding van kapitein Albert Bas en luitenant Lucas Conijn, geschilderd door Govert Flinck in 1645. Flinck wordt gezien als een van de beroemdste leerlingen van Rembrandt. Op het groepsportret zien we de schutterij van kapitein Albert Bas en luitenant Lucas Conijn. De schutterij bestond uit burgers die als taak hadden de stad te verdedigen in tijden van nood, wanorde en oproer. Een andere belangrijke taak van de schutters was het lopen van de nachtwacht om de stad en stadspoorten te beschermen. Collectieve portretten zoals het schilderij van Flinck, ook wel schuttersstukken genoemd, werden gemaakt om de leden van verschillende schuttersgilden te herinneren aan hun rol als bewakers van vrede, veiligheid en eenheid. Op het schilderij zien we schutters die vooropgingen in de strijd. Snap je de vergelijking tussen jou en de schutters? “Ja, ik vind het wel bij mij passen. In het veld geef ik altijd honderd procent, maar ook daarbuiten. Ik heb de nodige tegenslagen gehad, heb te maken gehad met zware blessures, maar ben er altijd weer bovenop gekomen.” Wat geeft jou houvast in die periodes? “Dat er altijd wel weer een moment komt dat ik weer op het veld sta en tegen een bal kan trappen. Elke keer als ik geblesseerd raak, maak ik een plan voor mezelf. De conclusie van het plan is steeds hetzelfde: ik wil weer voetballen. Ik haal zoveel plezier uit het spelletje, voetbal is echt mijn leven. Die gedachte houd ik altijd in mijn achterhoofd. Die zorgt ervoor dat ik steeds weer die drive heb om er hard voor te werken en sterker terug te komen.” 'Ik kan me normaal gesproken heel goed uiten en goed voor mezelf opkomen. Dat lukte in het Engels niet altijd. Ik heb ook wel een paar keer moeten huilen op trainingen' Maar voordat je weer op het veld staat, heb je uren bij de fysio doorgebracht en geen bal aangeraakt. Dat gedeelte lijkt me enorm zwaar. “Dat is het ook, vooral mentaal. Je ziet iedereen om je heen zichzelf ontwikkelen en zelf sta je voor je gevoel stil. Tijdens de revalidatie krijg je ook weer te maken met tegenslagen, dingen gaan in die periode vaak niet zoals je zou willen. Ook dan moet je jezelf blijven motiveren en doelen blijven stellen. Dat is misschien wel het zwaarste van alles.” Als team hebben jullie ook gestreden voor het vrouwenbal in Nederland. Dankzij jullie staat het op de kaart. Hebben jullie het daar weleens over met elkaar? “Af en toe, maar wij beseffen ook: zonder de generatie vóór ons, hadden wij weer nooit gestaan waar we nu staan. Voor corona hebben we een lunch gehad met oud-profs van het Nederlands vrouwenelftal en dat was zo inspirerend. Mensen kijken vaak alleen naar prestaties. Wij hebben het geluk gehad dat er in 2017 een EK was in Nederland. Dat we ook een podium kregen. Het was makkelijk om een wedstrijd te bezoeken en de wedstrijden werden ook uitgezonden op tv. Maar daar is zoveel meer aan vooraf gegaan. Een eerste EK en een eerste WK waaraan de Nederlandse voetbalvrouwen meededen. Dat hebben zij voor ons gedaan en dat is iets waar we heel dankbaar voor moeten zijn. Wat bij ons nu normaal is, daar konden zij niet eens van dromen.” Helden Magazine 56 Het eerste gedeelte van het verhaal van Kika van Es komt voort uit Helden Magazine 56, waar bondscoach van het Nederlands elftal: Frank de Boer zich uitspreekt over het WK in Qatar, Virgil van Dijk, de kansen van ‘zijn’ Oranje, Louis van Gaal, Guus Hiddink en zijn rol als vader van drie dochters. In deze editie is er wederom aandacht voor turnterreur. Renske Endel, Suzanne Harmes, Verona van de Leur en Gabriëlla Wammes, de turnsters van de Sportploeg van het Jaar in 2001 en 2002, deden tien jaar geleden voor het eerst een boekje open over het gedrag van hun trainers Gerrit Beltman en Frank Louter. Na de bekentenis van geestelijke en lichamelijke mishandeling door Beltman afgelopen zomer is de bom gebarsten én delen de oud-turnsters nogmaals hun schokkende verhalen. Ook in Helden Magazine 56 een uitgebreid interview met oud-voetbalster Anouk Hoogendijk over de ontwikkeling van het vrouwenvoetbal en een loodzware bevalling. Noa Lang maakte afgelopen zomer de overstap van Ajax naar Club Brugge. En met succes. We legden hem stellingen voor. Nadine Visser werd opnieuw Europees kampioen indoor op de 60 meter horden, wat maakt haar zo goed? Daarnaast was Tom Boonen jarenlang de koning van het voorjaar. We spraken hem over Tom Dumoulin, cocaïne, immense druk en de kick van autoracen. Verder blikt Stanley Menzo terug op een roerig leven. Is Chantal van den Broek-Blaak in grote vorm, maar heeft ze besloten volgend jaar te stoppen als wielrenster. Doet bokser Peter Müllenberg zijn verhaal en hoopt marathonloper Björn Koreman zicht te kwalificeren voor de Spelen. Judoka Roy Meyer deelt zijn levenslessen met Victoria Koblenko én Erben Wennemars is parkdirecteur tijdens De Droomzomer.  In ‘de dag dat alles misging’ blikt Rianne Schorel daarnaast terug op de Spelen van 2016. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

Voetbal

Rafael van der Vaart en Theo Janssen: Een gouden duo

Theo Janssen en Rafael van der Vaart hebben veel gemeen. Ze zijn [...]
Theo Janssen en Rafael van der Vaart hebben veel gemeen. Ze zijn generatiegenoten, linkspoten, levensgenieters en niet zo lang geleden gestopt met voetbal. En ze zijn allebei voetbalanalisten bij Studio Voetbal die niet te beroerd zijn om hun mening te geven. We schotelden hen zeven stellingen voor. Wij hebben alles uit onze carrières gehaald Rafael, lachend: “Geef jij daar eerst even antwoord op, Theo?” Theo: “De meeste mensen zullen vinden van niet, bij mij. Maar als mens heb ik wel alles uit het leven gehaald. Ik heb geleefd, dingen gedaan die je als voetballer misschien niet zou moeten doen. Ik heb weleens op het veld gestaan dat ik het hele stadion zag draaien.” Rafael: “Ja, dat kwam natuurlijk omdat je tegen ons speelde.” Theo, lachend: “Het is gebeurd dat ploeggenoten tegen me zeiden: ‘Neem maar even een pepermuntje...’ Maar op die momenten speelde ik vaak ook gewoon een prima wedstrijd, hoor. Ik vond het nu eenmaal veel belangrijker om leuke dingen te doen, om lekker met vrienden op pad te gaan. Voetbal was leuk, maar ik heb het altijd meer als een hobby dan als m’n werk gezien.” Theo, jij bent nu jeugdtrainer van Vitesse. Wat zeg je tegen een jeugdspeler van wie jij denkt dat hij beter een pepermuntje kan nemen? Theo: “Ik zou hem wel even aanspreken. Het is nu ook een heel andere tijd. Jongens als Rafael en ik voetbalden de hele dag op straat, dat zie je niet meer. De talentjes van nu spelen allemaal al vanaf hun tiende bij een betaald voetbalclub en horen op die leeftijd al de hele dag door wat ze wel en niet moeten doen. Ik kwam pas op m’n vijftiende bij Vitesse, voor die tijd speelde ik met m’n vrienden bij de amateurs van Vitesse 1892. Maar tegelijkertijd durf ik wel te zeggen dat je talenten zoals uit onze generatie, nu niet meer ziet.” Vind je echt dat er minder talent is? Theo: “Nou, ik denk dat ik wel wat meer interlands had gespeeld als ik in de huidige periode mijn beste tijd als voetballer had gehad. Ha, dan was ik recordinternational geworden! Ik had jongens als Rafael en Wesley Sneijder voor me op het middenveld bij Oranje. Hij zit er nu bij, maar ik vond Rafael de beste speler die we hadden. Dat had vooral te maken met zijn balaanname. Die was altijd goed, maakte niet uit hoe hij de bal aangespeeld kreeg. Welke Nederlandse speler van nu legt de bal meteen dood en kan meteen door voetballen? Op dat gebied was Raf geniaal.” Rafael: “En Theo is misschien wel de Nederlandse voetballer met het beste linkerbeen ooit. Ik kon een bal ook wel aardig neerleggen, maar die crosspasses over een meter of zestig van hem! En dat al op jonge leeftijd, hè. Theo is ruim anderhalf jaar ouder dan ik. Ik weet nog dat we meededen aan het Terborg Toernooi voor jeugdteams in Groningen en ik keek echt tegen Theo op. Hij was het grote talent, had toen al meegedaan met het eerste van Vitesse. Ik herinner me nog dat je toen blond haar had.” Theo, lachend: “Waarschijnlijk had ik het net nog even geverfd.” Rafael: “Jij was echt zo’n schoffie. En dat hij zo in elkaar stak, maakte hem ook zo goed. Theo had schijt aan alles. Dat had je in die tijd ook wel een beetje nodig om je staande te houden. Zie je nu niet meer. Als Steven Berghuis zegt dat hij weinig plezier haalt uit de manier waarop Feyenoord zijn wedstrijden wint, dan is meteen iedereen boos. Dat kan hij niet zeggen omdat hij aanvoerder is. Ik denk juist: daar is toch geen speld tussen te krijgen? Wij konden dat tenminste nog wel gewoon roepen.” Jullie zijn allebei jongens van de straat, toch? Theo knikt: “Ik heb het idee dat als wij eenmaal op het veld stonden we wat meer ten koste van alles wilden winnen. Als het niet op de goede manier ging, dan maar op de slechte. En dat betekende: schoppen, iedereen verrot schelden, zuigen bij de tegenstander, spelen met het publiek. We zochten naar manieren om toch de wedstrijd te laten kantelen. Dat is het straatvoetballersinstinct.” Rafael: “Ik heb Theo ballen zien geven, zo mooi. Ik herinner me een stiffie over de keeper toen je bij Twente speelde. Die hakbal van mij tegen Feyenoord kwam op als poepen. Dat is denk ik de straat in ons. Schijt hebben aan iets en het gewoon doen. Wij dachten: er zitten mensen in het stadion en die willen we laten genieten.” Jullie waren ook allebei levensgenieters. Rafael: “En daarom kunnen we het zo goed met elkaar vinden. Kun jij je het trainingskamp voor het WK onder 19 in Argentinië nog herinneren in 2001? We moesten corners nemen en de ene na de andere bal legden we allebei fantastisch neer. En Louis van Gaal, die er toen bij kwam omdat hij meeging naar het WK als coach, maar applaudisseren en schreeuwen naar jou. Jij dacht alleen maar: die man is gek. Jij had het al snel bekeken.” Theo: “Ik zei dat het in m’n lies was geschoten toen we weer corners moesten oefenen. Toen ze me behandelden zei ik telkens ‘au’ als ze ergens drukten. Er was niets aan de hand, maar ik wilde daar weg. De voorbereiding was heel lang. Toen Van Gaal erbij kwam, was ik ineens geen aanvoerder meer. Ik speelde altijd met nummer vier en kreeg plotseling nummer dertien of veertien. En Van Gaal zei telkens dat ik op de bank zou zitten. Ik dacht: wat is dit? Hij was de hele tijd met me bezig. Misschien was zijn intentie heel goed, maar ik werd er helemaal gek van. Elke dag kwam hij weer naar me toe om te vertellen wat er allemaal niet goed was. Ik speelde wel telkens, maar ik merkte dat hij heel erg gecharmeerd was van sommige spelers en dat liet hij ook duidelijk blijken. Theo: 'Ik heb destijds nooit spijt gehad dat ik best vaak heb afgezegd voor Oranje. Ik had nooit een weekend vrij. Behalve als het Nederlands elftal speelde' De druppel was voor mij dat de dokter of fysiotherapeut publiekelijk verrot werd gescholden door Van Gaal omdat zijn stropdas niet goed zat. Ik dacht: pff, hier heb ik geen zin meer in. De training erna raakte ik ‘geblesseerd’. Ik ging naar Van Gaal en zei dat ik naar huis wilde. Hij zei: ‘Samen uit, samen thuis.’ Ik zei: leuk en aardig, maar ik ga toch echt naar huis. Van Gaal zei weer: ‘Jij gaat niet naar huis.’ Toen vertelde ik dat ik zelf wel zou regelen dat ik terug kon. Uiteindelijk liet hij me gaan, ben ik samen met Jürgen Colin, die geblesseerd was geraakt, terug naar Nederland gevlogen.” Rafael: “Maar terugkomend op de stelling: ik denk dat ik er als voetballer wel alles uit heb gehaald. Ik leefde ook op de manier waarop ik wilde leven. Het was bij mij niet zo extreem als bij Theo. Ik genoot vooral ná een wedstrijd, dacht dan: straks met vrienden heerlijk wat drinken. Dat genieten hadden wij nodig om goed te kunnen spelen. Ik liep laatst rond in Zeist waar het Nederlands elftal toen zat en dacht: ik weet niet of ik in deze tijd tot twee interlands was gekomen. Van een afstand lijkt het alsof iedereen alleen maar met voetbal bezig is. Knap hoor, maar ik denk niet dat ik dat op had kunnen brengen. Alles wat er vandaag de dag bij komt kijken, krachttraining, een test hier en een test daar; ik word al moe als ik ernaar kijk. Ik denk dat het ook een reden is dat ik het voetbal geen moment heb gemist sinds ik ben gestopt.” Help, ons type voetballers wordt met uitsterven bedreigd! Theo: “Het voetbal van nu wordt helemaal doorgemeten. De middenvelders van nu lopen iets van veertien kilometer per wedstrijd, terwijl wij tot een kilometer of tien kwamen. Ze zijn dus alleen maar aan het rennen en vliegen. Maar de echt slimme spelers die op het juiste moment een paar meter lopen om vrij te komen, zie je niet meer.” Rafael: “Als je altijd naar de verkeerde kleur speelt, moet je natuurlijk best veel rennen. Iedereen is lyrisch over Madueke van PSV. Hij is een geweldenaar als het gaat om ballen afpakken. Maar van de honderd ballen die hij verovert, komt dat 98 keer omdat hij zijn eigen fouten aan het herstellen is. Waarom waren we zo blij dat Hakim Ziyech nog in Nederland voetbalde? Waarom baalden we dat Mohamed Ihattaren aan het begin van deze competitie de lijn die hij had ingezet niet wist door te trekken? Omdat je spelers die met hun techniek het verschil kunnen maken, niet veel meer ziet. Daarom is het zo verschrikkelijk jammer dat Abdelhak Nouri nooit heeft kunnen laten zien waartoe hij in staat was geweest. Rafael: 'Wij kunnen moeilijk zeggen dat we nog een sixpack hebben. Nou ja, die hebben we wel, maar die hebben we heel goed verstopt' Geen enkele twijfel over zijn kwaliteiten, maar ik heb mijn twijfels of hij de kans had gekregen om dat te laten zien in het eerste van Ajax. Over Naci Ünüvar wordt ook gezegd dat hij een goeie is. Maar ik zie hem niet spelen in het eerste. Dan wordt er gezegd dat hij nog maar zeventien of achttien is. Nou, op die leeftijd speelden wij al in het eerste. Terwijl Ajax juist spelers met een uitstekende techniek, die mensen vrij voor de goal kunnen zetten, hard nodig heeft. Het lijkt wel of zulke types veel minder de kans krijgen om te laten zien wat ze kunnen. Dat is toch gek? In onze tijd was techniek de basis. Daarmee groeiden wij op in Nederland. Als we naar een buitenlandse club gingen, blonken we op dat vlak ook meteen uit. Onze aannames, het passen en trappen; dat konden ze daar niet zoals wij dat konden. In onze tijd hadden die creatieve spelers meer kans gehad om bij een topclub te komen. Maar na al die seizoenen wedstrijden analyseren voor de NOS en Ziggo, begrijp ik helaas ook dat het in het moderne voetbal zonder fysieke basis onmogelijk is om uit te blinken. Maar dan toch liever een speler die echt goed kan voetballen, iemand met een goede techniek dus.” Theo: “Er werd ook nog veel vaker met een echte nummer tien gespeeld dan nu.” Helden Magazine 55 Het eerste gedeelte van het verhaal van het 'gouden duo' komt voort uit Helden Magazine nummer 55. De 55ste editie staat in het teken van Gouden duo’s. Kjeld Nuis en Joy Beune zijn naast collega’s ook geliefden. Over hun relatie was veel te doen. Voor het eerst doen ze samen hun verhaal. Naast het verhaal van Kjeld Nuis en Joy Beune lees je veel meer interviews en reportages met én over jouw favoriete Nederlandse topsporters. Zo beleefde Femke Bol haar internationale doorbraak, doet Dylan Groenewegen voor het eerst uitgebreid zijn verhaal over De Val, waarbij collega Fabio Jakobsen zwaargewond raakte en blikt Wilco Kelderman terug op de bloedstollende ontknoping van zijn derde plek in de Giro. Ook in de 55ste editie van Helden spraken we vrienden en sinds kort weer ploeggenoten: Kai Verbij, Thomas Krol en Dai Dai N’Tab. Gingen we langs bij drievoudig olympisch kampioene, Jorien ter Mors over onder meer KiKa, Lara van Ruijven en de liefde. Is Tonny Vilhena gelukkig in Rusland bij FC Krasnodar en won Richard Krajicek 25 jaar geleden Wimbledon. Vandaag de dag heeft hij een andere uitdaging: toernooidirecteur van het ABN AMRO WTT zijn in coronatijd. Verder maakte speler van Atalanta Bergamo en Oranje, Hans Hateboer de verschrikkingen van corona in het zwaargetroffen Bergamo van dichtbij mee. Wil Carsten Nienhuis naar de Olympische Spelen als alpineskiër en ziet paralympisch wielrenner Tristan Bangma bijna niets, maar door de nieuwste 5G-technologie kan hij ‘zien’ met zijn oren. In ‘de dag dat alles misging’ blikt Adelinde Cornelissen terug op de Spelen van 2016 en staan we stil met Aniek Nouwen in de ‘Leeuwinnen in het Rijks’. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

Voetbal

Tonny Vilhena: From Russia with love

Tonny Vilhena was jarenlang het kroonjuweel van [...]
Tonny Vilhena was jarenlang het kroonjuweel van Feyenoord. Nederland leefde met hem mee toen hij in 2016 zijn moeder verloor. Anderhalf jaar geleden verhuisde hij naar FC Krasnodar, een stap die niet iedereen begreep. Met zijn vriendin en vorig jaar geboren zoontje was hij even terug in Nederland. “Ik geloof er heel erg in dat het pad dat ik bewandel vooraf is bepaald. En dat loopt via Krasnodar.” Tonny Vilhena sierde begin 2017 met vader Toy, zus Sabrina en broertje Randy de cover van Helden. In zijn hand droeg hij de foto van zijn kort daarvoor veel te vroeg overleden moeder Jeannette. Tonny was vaste kracht van Feyenoord en international. Hij had in 2016 al aanbiedingen van Sampdoria en FC Porto op zak, maar besloot bij zijn familie in Maassluis en dus bij Feyenoord te blijven. Hoe anders ziet zijn leven er tegenwoordig uit. Eind 2019 verhuisde hij naar Rusland, waar hij voor FC Krasnodar speelt. En Tonny is niet alleen. Hij is samen met zijn vriendin Lana en hun grote trots: zoontje Future Emilio die op 19 april 2020 werd geboren in Krasnodar. Tonny: “De naam Future kozen we omdat hij onze hoop is voor de toekomst, Emilio is mijn tweede naam.” Future wijkt tijdens het interview niet van de zijde van zijn vader. Lana: “Mooi toch? Tonny is van begin af aan heel betrokken bij zijn zoon, zo mooi om te zien hoe gek ze met elkaar zijn.” Voor familiebezoek rond de kerstdagen liet het gezin Krasnodar achter. Eerst vlogen ze naar Nederland en daarna gingen ze naar Portugal. Tonny: “De kerstdagen hebben we met mijn broertje bij mijn vader en mijn opa in Lissabon doorgebracht We zijn niet gaan vliegen, ik heb een busje in Nederland en we zijn lekker gaan rijden. In Lissabon woont veel familie van mijn vaders kant die destijds ook uit Angola is gevlucht. We waren daar met mijn vader, opa en allemaal ooms en tantes. Op dat soort familiebijeenkomsten verheug ik me altijd heel erg, die zijn zo leuk en warm.” Tonny zegt dat het met zijn vader, zus en broertje ook weer goed gaat. “Het gezin van mijn zus breidde vlak na het overlijden van onze moeder uit met een eerste kind en ze heeft inmiddels al een tweede. We zijn nog steeds net zo hecht als rond het overlijden van mijn moeder. Maar met één groot verschil: er zijn nu kleinkinderen. Mijn vader komt geregeld naar Krasnodar. Destijds, in 2016, was hij van plan me te vergezellen als ik naar het buitenland zou vertrekken omdat hij me als 21-jarige te jong vond om alleen te gaan, maar ik ben nu natuurlijk bijna vijf jaar ouder. Hij geniet echt van zijn kleinkinderen. Voor mij was hij vroeger heel streng. Alles wat ik vroeger niet mocht, mag zijn kleinzoon wel. Bij het minste of geringste huilbuitje, krijgt hij zijn zin.” Machocultuur Lana begint over de geboorte van hun zoontje. “Vliegen was door corona een groot probleem, we konden Rusland niet makkelijk verlaten. Ik wilde graag dat Tonny erbij zou zijn, dus besloten we dat ik niet in Nederland zou beval­len. Omdat ik geen Russisch spreek, was er uit voorzorg een tolk aanwezig, als zich een complicatie zou voordoen. De bevalling verliep echter goed. Tonny was overal bij en ik heb heel veel aan hem gehad, ik had het bij wijze van spreken niet alleen gekund.” Tonny: “Ik moest heel erg hard huilen, was zo blij en zo geëmotioneerd toen Future Emilio was geboren.” Lana: “Dat Tonny erbij was, is niet gebruikelijk in Rusland. In de macho­ cultuur die er heerst, willen ze dat de man de vrouw niet ziet in haar, om het zo uit te drukken, niet meest aan­ trekkelijke pose. Ze houden bevallen vrouwen drie dagen in het ziekenhuis, daarna mag de vader haar en zijn kind zien. Dus pas weer als de moeder ‘toon­ baar’ is. Nou, daar wilde Tonny niets van weten, hij eiste dat hij erbij kon zijn. Mijn moeder hadden we op tijd gewaar­ schuwd, zij landde net voor de bevalling, maar mocht niet bij me in het zieken­ huis komen. De eerste weken heeft mijn moeder bij ons gewoond, want kraam­ hulp kennen ze hier niet. De familie wordt geacht die zorg op zich te nemen.” 'Natuurlijk heb ik als kind ook racisme meegemaakt. Helaas veel te vaak, ook op het voetbalveld' Vier jaar geleden was Lana nog niet in Tonny zijn leven. Ze kenden elkaar al wel, komen allebei uit Maas­ sluis. “We kwamen elkaar bij toe­val weer eens tegen en toen is er langzaam iets ontstaan,” zegt Lana. Ze twijfelde niet om met Tonny naar Rusland te verhuizen toen hij inging op de aanbieding uit Krasnodar, een stad in het zuiden van Rusland. “Ik heb geen seconde getwij­feld toen Tonny deze aanbieding kreeg. Natuurlijk is het even wennen, ver weg van familie en vrienden. Ik had in Neder­ land een schoonheidssalon, maar daarvoor moet je goed kun­ nen communiceren met je klanten. Dat lukt me in Krasnodar niet. Je maakt moeilijk contact met de lokale bevolking omdat bijna niemand Engels spreekt en Russisch niet bepaald een makkelijke taal is om te leren.” Helden Magazine 55 Het eerste gedeelte van het verhaal van Tonny Vilhena komt voort uit Helden Magazine nummer 55. De 55ste editie staat in het teken van Gouden duo’s. Kjeld Nuis en Joy Beune zijn naast collega’s ook geliefden. Over hun relatie was veel te doen. Voor het eerst doen ze samen hun verhaal. Naast het verhaal van Kjeld Nuis en Joy Beune lees je veel meer interviews en reportages met én over jouw favoriete Nederlandse topsporters. Zo hebben Rafael van der Vaart en Theo Janssen veel gemeen. Ze zijn generatie genoten, linkspoten en levensgenieters. Daarnaast beleefde Femke Bol haar internationale doorbraak, doet Dylan Groenewegen voor het eerst uitgebreid zijn verhaal over De Val, waarbij collega Fabio Jakobsen zwaargewond raakte en blikt Wilco Kelderman terug op de bloedstollende ontknoping van zijn derde plek in de Giro. Ook in de 55ste editie van Helden spraken we vrienden en sinds kort weer ploeggenoten: Kai Verbij, Thomas Krol en Dai Dai N’Tab. Gingen we langs bij drievoudig olympisch kampioene, Jorien ter Mors over onder meer KiKa, Lara van Ruijven en de liefde en won Richard Krajicek 25 jaar geleden Wimbledon. Vandaag de dag heeft hij een andere uitdaging: toernooidirecteur van het ABN AMRO WTT zijn in coronatijd. Verder maakte speler van Atalanta Bergamo en Oranje, Hans Hateboer de verschrikkingen van corona in het zwaargetroffen Bergamo van dichtbij mee. Wil Carsten Nienhuis naar de Olympische Spelen als alpineskiër en ziet paralympisch wielrenner Tristan Bangma bijna niets, maar door de nieuwste 5G-technologie kan hij ‘zien’ met zijn oren. In ‘de dag dat alles misging’ blikt Adelinde Cornelissen terug op de Spelen van 2016 en staan we stil met Aniek Nouwen in de ‘Leeuwinnen in het Rijks’. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

Voetbal

Aniek Nouwen: De TikTok-aanvoerster van Oranje

Aniek Nouwen (21) is een van de grootste talenten [...]
Aniek Nouwen (21) is een van de grootste talenten van de OranjeLeeuwinnen en hoopt op de Olympische Spelen voor het eerst mee te doen aan een groot eindtoernooi. We nodigden haar uit in Het Rijksmuseum voor de serie Leeuwinnen in het Rijks en stonden stil bij Stilleven Met Vergulde Bokaal van Willem Claesz. Heda. Als we het Rijksmuseum bezoeken, is het vrijwel leeg. Het hele land zit namelijk in lockdown. Extra speciaal dus dat wij als een van de weinigen wel een bezoek mogen brengen aan het museum. Een rare maar bijzondere ervaring, vinden ook Aniek Nouwen en haar moeder Saskia. “Ik ben hier een aantal jaar geleden geweest toen er wel veel mensen waren. Dan is dit heel gek om mee te maken,” aldus Aniek. Door corona kon er geen rondleider bij het bezoek aanwezig zijn, maar gelukkig zijn er in deze tijd genoeg digitale manieren om meer over het schilderij van Willem Claesz. Heda te weten te komen. Zo is het schilderij geschilderd in 1635 en stond de Haarlemse schilder bekend als ‘de meester van de reflecties’. Dat zie je terug als je kijkt naar de tinnen kan op het schilderij. In de bolle buik weerspiegelt het servet. In de voet weerkaatst het omgevallen glas. En in de hals schittert de gouden trofee die ernaast staat. Er zijn weinig kunstenaars die zo mooi de doffe glans van tin konden schilderen als Heda. En door de manier waarop de verschillende voorwerpen achter elkaar staan, ontstaat er diepte. Er is daarnaast gebruikgemaakt van verschillende soorten grijstinten, waardoor het schilderij een sobere uitstraling krijgt. Maar de voorwerpen die je op het schilderij ziet, zijn dat allerminst. Van de gouden bokaal en oesters tot en met het zout en de peper. Het zijn de restanten van een zeer luxueuze feestmaaltijd. Op de vraag of oesters ook op het menu zouden staan van de feestmaaltijd van Aniek, is ze duidelijk. “Nee. Geef mij dan maar pizza, dat gaat er altijd wel in. Ik moet wel opletten met wat ik eet, maar als het kan laat ik soms de touwtjes even vieren.” Jonkies Rechts op het schilderij zien we een grote, gouden bokaal. Wat is voor jou de grootste bokaal die je hebt gewonnen in je nog jonge carrière? “Met het Nederlands elftal onder 16 heb ik het Nordic Tournament gewonnen. Dat is de grootste prijs tot nu toe. M’n eerste, echt grote prijs moet nog komen. Ik hoop natuurlijk dit seizoen prijzen te pakken met PSV en ooit een groot eindtoernooi te winnen met Oranje. Een EK, WK of de Olympische Spelen. Dat lijkt me heel mooi.” Sinds het EK van 2017 is het voor de buitenwereld ‘normaal’ geworden dat jullie als team meedoen om de prijzen. Wat merken jullie daarvan? “We voelen dat de buitenwereld meer naar ons kijkt en dat we meer aandacht krijgen, maar het is niet zo dat we het er als team veel over hebben. Binnen het team is het gewoon heel normaal en relaxed.” 'Toen ik nog jong was, had ik kort haar. Ik heb dus geregeld gehoord dat ouders of kindjes tegen elkaar zeiden: 'Pak dat jongetje!'' Van jouw generatie gaat nog meer verwacht worden... “Klopt. Wij zijn de volgende die het moeten gaan doen en waarmaken. Daar hebben we het ook weleens over als we met de ‘jonkies’ bij elkaar zitten. Het is niet zo dat we onszelf extra druk opleggen, maar het is wel leuk dat we met elkaar dezelfde droom hebben.” Jongensteam Kom je uit een echte voetbalfamilie? “Nee, helemaal niet. Mijn vader was een zwemmer. Hij zwom op een aardig hoog niveau. M’n moeder is wel heel fanatiek, maar niet met voetbal. M’n broer heeft wel altijd gevoetbald, totdat hij het uitgaansleven ontdekte. Maar inmiddels zijn we wel een echte voetbalfamilie geworden.” Staan je ouders iedere wedstrijd langs de lijn? “Dat hebben ze altijd al gedaan, ook toen ik nog bij SV Deurne speelde. Ze reden me overal naartoe. En nu zijn ze er ook altijd. Sowieso bij alle wedstrijden die ik met PSV speel, zowel uit als thuis. Toen ik in de jeugdteams speelde van Oranje gingen ze ook iedere buitenlandse trip mee. We gingen bijna jaarlijks voor een trainingskamp naar Portugal en m’n moeder maakte daar gewoon een kleine vakantie van. Ze heeft in al die tijd maar één buitenlandse trip gemist. Nu is een trip met Oranje soms maar twee dagen en dan is het niet handig om mee te gaan. Maar als ik op een eindtoernooi mag spelen, weet ik zeker dat ze erbij zullen zijn.” Helden Magazine 55 Het eerste gedeelte van het verhaal van Aniek Nouwen komt voort uit Helden Magazine nummer 55. De 55ste editie staat in het teken van Gouden duo’s. Kjeld Nuis en Joy Beune zijn naast collega’s ook geliefden. Over hun relatie was veel te doen. Voor het eerst doen ze samen hun verhaal. Naast het verhaal van Kjeld Nuis en Joy Beune lees je veel meer interviews en reportages met én over jouw favoriete Nederlandse topsporters. Zo hebben Rafael van der Vaart en Theo Janssen veel gemeen. Ze zijn generatie genoten, linkspoten en levensgenieters. Daarnaast beleefde Femke Bol haar internationale doorbraak, doet Dylan Groenewegen voor het eerst uitgebreid zijn verhaal over De Val, waarbij collega Fabio Jakobsen zwaargewond raakte en blikt Wilco Kelderman terug op de bloedstollende ontknoping van zijn derde plek in de Giro. Ook in de 55ste editie van Helden spraken we vrienden en sinds kort weer ploeggenoten: Kai Verbij, Thomas Krol en Dai Dai N’Tab. Gingen we langs bij drievoudig olympisch kampioene, Jorien ter Mors over onder meer KiKa, Lara van Ruijven en de liefde. Is Tonny Vilhena gelukkig in Rusland bij FC Krasnodar en won Richard Krajicek 25 jaar geleden Wimbledon. Vandaag de dag heeft hij een andere uitdaging: toernooidirecteur van het ABN AMRO WTT zijn in coronatijd. Verder maakte speler van Atalanta Bergamo en Oranje, Hans Hateboer de verschrikkingen van corona in het zwaargetroffen Bergamo van dichtbij mee. Wil Carsten Nienhuis naar de Olympische Spelen als alpineskiër. Ziet paralympisch wielrenner Tristan Bangma bijna niets, maar door de nieuwste 5G-technologie kan hij ‘zien’ met zijn oren en blikt Adelinde Cornelissen in 'de dag dat alles misging' terug op de Spelen van 2016. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

Voetbal

Hans Hateboer: ‘Ik ben anders tegen het leven aan gaan kijken’

Hans Hateboer is speler van Atalanta Bergamo en [...]
Hans Hateboer is speler van Atalanta Bergamo en het Nederlands elftal. Hij blikt terug op een jaar dat enorme impact op hem had. In het zwaar getroffen Bergamo maakte hij van nabij de verschrikkingen van corona mee, werd een van de nieuwe helden van de revelatie van de Serie A en kreeg kritiek voor de kiezen. “Ik ben als mens veranderd. Het jaar 2020 heeft mij een dubbel gevoel opgeleverd. Qua prestaties is het een topjaar geweest voor ons als team en mijn eigen ontwikkeling ging ook heel goed. Ik vond het een mooie erkenning dat ik met Stefan de Vrij, Matthijs de Ligt en Virgil van Dijk werd genomineerd door de UEFA voor het Elftal van het Jaar 2020. Maar ik zie ook dat het leven op de wereld er door corona een stuk minder florissant voor staat.” Hans Hateboer, verdediger van Atalanta Bergamo en het Nederlands elftal, praat openhartig over het jaar met sportieve pieken en de enorme impact die corona op hem had en heeft. “Er is meer in het leven dan voetbal. De situatie dat je thuis opgesloten zat en niet bij de familie kon zijn, was zwaar. Het is heel dubbel geweest in het afgelopen jaar.” Hans bevond zich in het epicentrum van de uitbraak van het coronavirus in Europa. Het verdriet maakte hij van zeer nabij mee. Eind 2020 zag hij de besmettingscijfers ook in Bergamo weer oplopen, de stad ging opnieuw in lockdown. “Buiten het voetbal is er niks te doen, de restaurants zijn gesloten, de winkels zijn nog wel open, maar voor de rest is alles dicht. Je kunt niet zo heel veel doen, dus je leeft van wedstrijd naar wedstrijd. Het is fysiek zwaar, maar het is misschien mentaal nog wel zwaarder. Maar ik weet ook: wij worden er nog goed voor betaald, moeten niet zeuren. Er zijn genoeg mensen hier in Italië die financieel en emotioneel zwaar getroffen zijn, die werkloos zijn geworden en die in een appartementje zitten met een gezin met drie kinderen. Nauwelijks inkomen en veel stress.” Hans zegt ook dat hij van nabij heeft meegemaakt dat corona, met al zijn rampspoed, voor verbroedering heeft gezorgd. “De enorme veerkracht van de mensen hier is bewonderenswaardig. Iedereen is ook zo sociaal en probeert positief te blijven. Ik kende tot de corona-uitbraak mijn onderburen niet en ben maar een praatje met ze gaan maken. De buurman zei dat hij nog geen cent salaris had gezien en dat hij niet wist hoe het verder moest. Dat deed me echt iets. En toch vroeg hij me aan het eind van het gesprek of ik nog iets van eten nodig had, dat ze pasta hadden gemaakt en of ik mee wilde eten. Zelfs al hadden ze het zelf heel moeilijk, toch stonden ze klaar om anderen te helpen.” 19 februari 2020 Iets van 40.000 dolgelukkige Atalanta Bergamo fans vliegen elkaar in de armen na de 4-1-zege in de Champions League op Valencia. Dankzij onder meer twee doelpunten van Hans Hateboer neemt de Italiaanse ploeg in San Siro al voor de return een voorschot op een plek in de kwartfinales. Atalanta moest uitwijken naar Milaan, omdat het eigen stadion niet voldoet aan de eisen van de UEFA. Op dat moment is het coronavirus nog vooral een probleem in de Chinese regio Wuhan, denkt bijna iedereen. De wedstrijd krijgt achteraf het stempel superspread event. In San Siro is die avond een biologische bom ontploft. Vier dagen later wordt Italië opgeschrikt door de eerste coronapatiënt. Een paar weken later beheerst corona het leven in Italië en heel Europa. Bergamo, een stad qua inwoners vergelijkbaar met Leeuwarden of Zoetermeer, is met zesduizend doden de zwaarst getroffen regio van Europa. Nog geen maand na de wedstrijd kunnen crematoria in Bergamo de lichamen van overleden inwoners niet meer aan. “Het is voor mij zo dubbel om terug te blikken op die avond in San Siro,” zegt Hans. “De wedstrijd zelf was voor mij het hoogtepunt van 2020. We klopten Valencia met maar liefst 4-1, ik scoorde twee keer, mijn familie was uit Groningen overgekomen en had een topavond. Maar ja, achteraf blijkt die wedstrijd de coronabom te zijn geweest hier in Italië. Niemand had daar ook maar een idee van. Je hoorde wel van corona op het nieuws, maar het was nog geen groot issue, het was iets van ver weg. Maar het werd al snel heel serieus. Een paar dagen later was er de eerste coronabesmetting in de provincie. De wedstrijd van ons op zondag werd gecanceld en ook het carnaval van dat weekend ging niet door. De sfeer was absurd. Het waren de eerste mooie dagen van het jaar en veel mensen waren op straat. Het voorjaar begon. De terrassen zaten vol. Niet veel later werd het iedereen duidelijk hoe zwaar Bergamo was getroffen en kreeg ook de rest van de wereld te maken met corona.” [caption id="attachment_18284" align="alignnone" width="2560"] 19 februari 2020: de beruchte champions League-wedstrijd atalanta bergamo- valencia (4-1). Hans hateboer is de grote man met twee goals.[/caption] 10 maart 2020 De ziekenhuizen stromen vol met coronapatiënten en ook in Valencia neemt het aantal gevallen van mensen met Covid-19 snel toe als gevolg van de wedstrijd op 19 februari. In gespannen sfeer wordt de return tussen Atalanta en Valencia gespeeld. Zonder publiek. Atalanta wint met 4-3, maar is op dat moment al om een heel andere reden wereldnieuws. “Op straat hoorde je na terugkeer alleen sirenes en de kerkklokken voor de overledenen. Langer dan een uur zijn we niet blij geweest met de overwinning op Valencia,” twitterde ploeggenoot en collega-international Marten de Roon. 'Die wedstrijd tegen Valencia blijkt de coronabom te zijn geweest. Je hoorde van corona op het nieuws, maar het was iets van ver weg' “Mijn vriendin is vanuit Valencia meteen naar Nederland gegaan. We hebben snel haar vlucht omgeboekt, want het werd snel duidelijk hoe ernstig de situatie in Bergamo was. Ik dacht dat ze beter af zou zijn bij haar familie in Nederland. Er waren veel doden en er was de dreiging van een langdurige lockdown. Normaal gesproken zouden er na zo’n wedstrijd duizenden dolenthousiaste supporters staan op het vliegveld, nu was er niemand. Helden Magazine 55 Het eerste gedeelte van het verhaal van Hans Hateboer komt voort uit Helden Magazine nummer 55. De 55ste editie staat in het teken van Gouden duo’s. Kjeld Nuis en Joy Beune zijn naast collega’s ook geliefden. Over hun relatie was veel te doen. Voor het eerst doen ze samen hun verhaal. Naast het verhaal van Kjeld Nuis en Joy Beune lees je veel meer interviews en reportages met én over jouw favoriete Nederlandse topsporters. Zo hebben Rafael van der Vaart en Theo Janssen veel gemeen. Ze zijn generatie genoten, linkspoten en levensgenieters. Daarnaast beleefde Femke Bol haar internationale doorbraak, doet Dylan Groenewegen voor het eerst uitgebreid zijn verhaal over De Val, waarbij collega Fabio Jakobsen zwaargewond raakte en blikt Wilco Kelderman terug op de bloedstollende ontknoping van zijn derde plek in de Giro. Ook in de 55ste editie van Helden spraken we vrienden en sinds kort weer ploeggenoten: Kai Verbij, Thomas Krol en Dai Dai N’Tab. Gingen we langs bij drievoudig olympisch kampioene, Jorien ter Mors over onder meer KiKa, Lara van Ruijven en de liefde. Is Tonny Vilhena gelukkig in Rusland bij FC Krasnodar en won Richard Krajicek 25 jaar geleden Wimbledon. Vandaag de dag heeft hij een andere uitdaging: toernooidirecteur van het ABN AMRO WTT zijn in coronatijd. Verder wil Carsten Nienhuis naar de Olympische Spelen als alpineskiër en ziet paralympisch wielrenner Tristan Bangma bijna niets, maar door de nieuwste 5G-technologie kan hij ‘zien’ met zijn oren. In ‘de dag dat alles misging’ blikt Adelinde Cornelissen terug op de Spelen van 2016 en staan we stil met Aniek Nouwen in de ‘Leeuwinnen in het Rijks’. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

Voetbal

Ronald Koeman: ‘Wij vieren vanaf nu het leven’

Ronald Koeman (57) verruilde in augustus het [...]
Ronald Koeman (57) verruilde in augustus het Nederlands elftal voor FC Barcelona. Het is een nieuw hoofdstuk in een roerige periode. Want buiten de lijnen was er vreugde en verdriet. Ronald en Bartina (59) begroetten hun eerste kleinkinderen. Bartina werd opnieuw ziek. En Ronald kreeg een hartinfarct. Een openhartig gesprek met ‘opa en oma Koe’. Het moest er ooit van komen: Ronald Koeman trainer van Barcelona. Toen hij in 2003 trainer was van Ajax, wilde Barcelona de gevraagde afkoopsom niet betalen en begin dit jaar wilde Ronald bij het Nederlands elftal blijven dat zich immers had geplaatst voor het EK. “Ik was in januari al de eerste keus van president Bartomeu. Blijkbaar zijn sommige dingen voorbestemd in het leven. Bartina en ik hadden net een appartement in Barcelona gekocht, omdat deze stad voor ons altijd voelt als thuiskomen. We waren bezig met de inrichting en zaten vrijdag 14 augustus in ons appartement naar die kwartfinale Champions League te kijken die Barcelona met 8-2 verloor van Bayern München. Meteen na de wedstrijd belde de president, noem het toeval dat wij in Barcelona waren. Zondagochtend is hij naar ons toegekomen. Bartina en ik keken elkaar aan na dat gesprek en toen wist ik het al: we doen het.” Bartina: “Mag ik dat magische moment noemen dat wij zaterdagmiddag buiten op ons terras zaten? Ik kan daar weer emotioneel van worden. Het raakte me zo dat Bartomeu jou het appje stuurde ter bevestiging dat hij zondag langs zou komen. We keken elkaar aan en zeiden: nu gaan we geen ‘nee’ meer zeggen.” Waarom emotioneert dat je zo? Bartina: “Omdat het weer zo’n mooi moment in ons leven was. We hadden de koffers al gepakt om zondagochtend naar huis te vliegen. We dachten: we zien wel wanneer we de inrichting van het appartement afmaken. En ineens wisten we: we gaan hier blijven!” De clausule en de aanbieding Bartomeu stond zondagochtend 16 augustus voor de deur. De president van FC Barcelona was alleen. “We hebben met z’n tweeën van alles besproken, de situatie bij de club, de coronacrisis en de veranderingen die de club wilde doorvoeren om te voorkomen dat Barcelona nog zo’n seizoen als het vorige zou meemaken,” zegt Ronald. “Ik heb voorgesteld om een volgende afspraak in Nederland te maken, vond het netjes de volgende dag de KNVB niet telefonisch in te lichten dat ik was benaderd en dat ik gebruik wilde maken van de clausule in mijn contract dat ik de KNVB kon verlaten als ik een aanbieding zou krijgen van Barcelona. Ik ben maandagochtend naar Zeist gegaan om directeur Eric Gudde te spreken, maar hij was er niet. Dus heb ik hem toch telefonisch ingelicht. Hij gunde me de overgang. Maar hij zag ook hoe positief alles rond het Nederlands elftal was, dus was hij ook teleurgesteld.” Bartomeu is inmiddels afgetreden. Waarom wilde hij jou? “Ik ken de club, heb hier gespeeld, ben geliefd, was al een paar jaar trainer, dus het hele plaatje overtuigde hem. Hij had van de laatste jaren geleerd dat hij geen trainer meer wilde die de clubcultuur niet kende. En hij weet dat ik graag met jeugd wil en kan werken. De club wil vernieuwen, maar dat zei hij ook al toen hij me in januari belde.” En toen moest je het de spelers van Oranje vertellen... “Nadat ik was benaderd, heb ik meteen mijn aanvoerder Virgil van Dijk op de hoogte gesteld. De spelersraad heeft een appgroep en daarin delen ze alles met elkaar. Mede daardoor vond ik het niet nodig andere spelers in te lichten. Virgil wist hoe ik erin stond na de annulering van het EK. Het schrappen van het eindtoernooi dit jaar en de onzekerheid over volgend jaar hebben een heel grote rol gespeeld in mijn beslissing.” Hoe belangrijk was jouw stem, Bartina? Bartina lachend: “Ik liet hem geen keus! Ronald zei meteen na dat telefoontje van Bartomeu: ‘Als ze me nu willen, dan doe ik het.’ Ik zag dat hij door dat telefoontje echt geëmotioneerd was.” Ronald: “Los van wat Barcelona bij Bartina en mij losmaakt, wie garandeert mij dat er volgend jaar wel een EK is in twaalf landen waar iedereen door elkaar heen zou moeten reizen? Dat we door de coronapandemie de laatste interland in november vorig jaar hadden gespeeld, heeft zeker meegespeeld in mijn beslissing. Lange periodes zonder wedstrijden zijn echt niet leuk. Uiteindelijk moet je ook aan jezelf denken. Maar geloof me, ik zou voor geen enkele andere club het Nederlands elftal hebben verlaten.” Bartina:'Het afscheid van het Nederlands elftal deed jou, maar ook mij, veel pijn. Het voelt toch als in de steek laten' Bartina: “Tegelijk deed het afscheid van het Nederlands elftal jou, maar ook mij, veel pijn. Het voelt toch als in de steek laten. Je had zo’n bijzondere band met de spelers, er was zo’n bijzondere klik. De sfeer was een beetje magisch.” Wat maakte de band met de spelers van het Nederlands elftal zo bijzonder? Zelfs de reservespelers leken het naar hun zin te hebben. “Sinds ik ben gekomen, hebben we met elkaar weer een Nederlands elftal gevormd met een heel positieve uitstraling. Natuurlijk werkte mee dat we goede resultaten boekten in de Nations League in een poule met Frankrijk en Duitsland, de wereldkampioenen van 2018 en 2014, en de finale haalden. We kwalificeerden ons weer voor een eindtoernooi, maar het belangrijkste was dat het elftal weer uitstraling had. Van invloed in dat proces is geweest dat we niet meer zoals voorheen bijeenkwamen in Noordwijk, maar op de campus in Zeist. Op de campus heerst in alle geledingen een echt topsportklimaat, van de velden waar we op de fiets naar toe konden tot het medisch centrum. Ik merkte dat de grote gezamenlijke ruimte die de KNVB speciaal voor ons had gecreëerd, een soort huiskamer waar tafeltennistafels en biljarttafels staan en waar de spelers met elkaar ’30 seconds’ speelden, heel sfeerbepalend was. Iedereen had het naar zijn zin. Het was superleuk om te zien hoe de spelers elkaar begroetten als we op maandag bij elkaar kwamen.” Hoe verklaar je jouw band met de spelersgroep? “Dat heeft mede te maken met mijn manier van leiding geven. Ik ben een coach die zaken aanpakt en waar nodig verandert, maar tegelijk spelers in hun waarde laat en hen niet behandelt als kleine kinderen. Ik geef spelers graag verantwoordelijkheid en ik vond het als speler ook belangrijk dat ik me prettig voelde.” Bartina: “Jouw status als speler heeft ook geholpen en ik denk dat ze jou als een vaderfiguur zagen.” Ronald: “De spelers hebben de leeftijden van onze kinderen en daardoor herkende ik veel van hun gedrag en interesses. Ik ben ouderwets ingesteld op het gebied van gezag, normen en beleefdheid, maar ik heb wel een speciaal gevoel bij spelers die zich, zolang ze het groepsproces niet verstoren, niet doorsnee gedragen.” Verklaart dat jouw goede relatie met Memphis Depay? “Allereerst is Memphis een geweldige speler. Ik voelde dat ik hem anders moest benaderen dan een heel nuchtere speler als Frenkie de Jong, zonder dat ik Memphis een uitzonderingspositie gaf. Dat wilde hij ook niet, maar bij die iets andere benadering kreeg hij wel een goed gevoel. Ik wist bijvoorbeeld dat ik hem niet in de groep moest corrigeren, dus waarom zou ik dat doen? Als ik iets op hem had aan te merken, liep ik op de training langs bij hem, gaf ’m een tikkie in z’n rug en zei achteloos: doe even normaal, doe niet zo moeilijk. En dan liep ik gewoon door. Dat leek me een betere manier dan hem voor de groep als een leraar terecht te wijzen om wat hij niet goed deed. Hij had vrijheid als spits, maar hij mocht van mij niet te veel op het middenveld een bal gaan halen. Dat zei ik ook wel tegen hem en dat accepteerde hij. Als je ziet dat er een band groeit met een speler en hij zich elke wedstrijd geeft met alles wat hij heeft, dan is dat heel mooi.” Louis van Gaal zei in Helden dat hij jou aanraadde Memphis die vrijheid als spits te geven. Lachend: “Geef Louis maar die credits, hoor. Ik praat altijd over ‘wij’. We doen het immers met elkaar. Bij Louis hoor ik vaak ‘ik’. Nou prima.” Jij had graag zowel Memphis als Georginio Wijnaldum naar Barcelona gehaald. “Olympique Lyon, Barcelona en Memphis hebben er alles aan gedaan, maar door de rode cijfers moesten we eerst een speler verkopen. Dat lukte niet. Van Georginio was al eerder duidelijk dat hij niet kon komen. Bij Liverpool speelt Wijnaldum vooral verdedigend op het middenveld, ik zie hem als een echte nummer tien. En de klik tussen Memphis en Georginio is geweldig. Het lukte helaas niet hen te halen.” Helden Magazine 54 Het eerste gedeelte van het verhaal van Ronald Koeman komt voort uit Helden Magazine nummer 54. Naast het verhaal van Ronald en Bartina Koeman lees je veel meer interviews en reportages met én over jouw favoriete Nederlandse topsporters. Zo eren ploeggenoten Suzanne Schulting, Yara van Kerkhof en Rianne de Vries hun vriendin, in de Ode aan Lara. Daarnaast spraken we Patrick Lefevere over de afschuwelijke crash van zijn topsprinter Fabio Jakobsen, is Sven Kramer begonnen aan zijn ‘last dance’, vertelt Stefan de Vrij over het geheim achter zijn succes én lees je een dubbelinterview met de blikvangers van het Nederlandse hockey: Jorrit Croon en Maria Verschoor. Ook in de 54ste editie van Helden spraken we onze Held van het Jaar, Harrie Lavreysen over dikke benen en slapen in een dwangbuis. Gingen Erben Wennemars en Marlou van Rhijn op audiëntie bij de koning van de marathon: Eliud Kipchoge én verteld Esther Vergeer over hoe haar lang gekoesterde kinderwens uitkwam en ze dit jaar werd geconfronteerd met borstkanker. Verder legt onze Heldin van het Jaar: Anna van der Breggen uit waarom ze volgend jaar heeft besloten te stoppen en spraken we wereldkampioene Ceylin del Carmen Alvarado over de liefde, het geloof, looks en racisme. Daarnaast bracht Helden een eerbetoon uit aan een van de beste NBA-basketballers ooit: Kobe Bryant, lees je een reconstructie over de turnvendetta, behaalde Henk Gemser vele successen als schaatscoach, behoort Kimberly Alkemade tot de snelste paralympische sprinters van Nederland en autocoureur Alessandro Zanardi verteld over zijn pech als mens. Victoria Koblenko ging langs bij hockeyinternationaal Terrance Pieters en staan we stil met Sari van Veendendaal in de ‘Leeuwinnen in het Rijks’. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

Voetbal

Stefan de Vrij: ‘Het was ook een zoektocht naar mezelf’

Stefan de Vrij is bij Internazionale uitgegroeid [...]
Stefan de Vrij is bij Internazionale uitgegroeid tot een grote meneer. Sterker, hij werd een aantal jaren geleden verkozen tot beste verdediger van de Serie A. Tijd voor een goed gesprek met de oud-Feyenoorder over Oranje, de liefde, het geloof en zijn groei als voetballer en mens. Je zou maar worden verkozen tot beste verdediger van Italië. Het land dus waar verdedigen tot kunst is verheven. Stefan de Vrij overkwam het. Op zijn 32ste is hij de rots in de branding van Internazionale uit Milaan. Stefan zette zich in 2014 internationaal op de kaart door op het WK in Brazilië met het Oranje van Louis van Gaal derde te worden. In die zomer maakte hij de overstap van Feyenoord naar Lazio. In 2018 volgde een transfer naar de modehoofdstad van Europa. Hij werd de tiende Nederlander die in het blauw-zwart van Internazionale ging spelen. Faas Wilkes, Dennis Bergkamp, Wim Jonk, Aron Winter, Clarence Seedorf, Andy van der Meijde, Edgar Davids, Wesley Sneijder en Luc Castaignos gingen hem voor. Ondanks alle loftuitingen was hij de afgelopen jaren, onder bondscoach Ronald Koeman, niet zeker van een basisplaats in Oranje. Waar er voorheen de nodige kritiek was op de verdediging en de kwaliteit van de spelers die de laatste linie van het Nederlands elftal bevolkten, is de concurrentie achterin nu moordend. Onder bondscoach Frank de Boer stond Stefan meteen in de basis. “Voor het eerst in twee jaar heb ik eindelijk weer voor het Nederlands elftal gespeeld. Ik zat er de laatste jaren altijd bij, maar ik heb een tijd niet meer gespeeld. Koeman koos in eerste instantie voor Virgil van Dijk en Matthijs de Ligt. Door het succes was er ook geen reden om te veranderen. Toen Matthijs geblesseerd was aan z’n schouder, kreeg ik onder Frank de Boer weer een kans.” Waren jullie teleurgesteld dat Koeman naar Barcelona ging? “Het is jammer, maar ik begrijp zijn keuze wel. We hebben een geweldige groep en hadden een enorme klik met hem. Ook al speelde ik onder hem bijna niets, ik voelde me wel onderdeel van het team. Koeman heeft me in het begin uitgelegd waarom hij voor De Ligt koos. Natuurlijk baalde ik, ik wil spelen, maar het werkte met Virgil en Matthijs, dus ik snapte dat hij dat niet veranderde.” Je bent zelfs op vakantie geweest met je concurrent... “Ja. Het grappige is dat Matthijs mijn concurrent is bij het Nederlands elftal, mijn tegenstander was in Italië en tegelijk een van mijn beste vrienden is geworden. We hadden meteen een band toen hij bij het Nederlands elftal kwam. En sinds hij bij Juventus ging spelen, is die band nog hechter geworden. We lijken ook qua karakter op elkaar. Met Ron Vlaar had ik ook zo’n goede klik toen we in 2011 samen bij Feyenoord speelden. En trouwens met Bruno Martins Indi heb ik het ook. Ik had Bruno een half uur geleden nog aan de lijn, zo’n fijne gozer. Ik heb zo’n mooie tijd met hem bij Feyenoord en het Nederlands elftal gehad.” Van Gaal Je blonk op het WK van 2014 uit in het centrum van de verdediging. Heb jij je internationale doorbraak te danken aan Louis van Gaal? “Het vertrouwen dat hij me gaf om ook op het allerhoogste podium een vaste waarde te zijn, deed wel iets met me. Het is een heel prettig gevoel als een coach vertrouwen in je heeft, dat betekent dat hij ook jouw speelwijze waardeert. Ook dankzij de rest van de staf heb ik op het WK in Brazilië echt top kunnen presteren. Van Gaal maakte ons al snel duidelijk dat we misschien niet de beste spelers hadden, maar wel het beste team konden worden. Het knappe vond ik dat Van Gaal ons niet alleen vertrouwen gaf, maar ook vertrouwen won omdat hij vaak voorspelde wat je kon verwachten in een wedstrijd en dat bleek vervolgens ook nog uit te komen. Dat WK met hem blijft een van de mooiste ervaringen in mijn carrière. Er was zo’n geweldig vibe, wie je daarover nog spreekt, de spelers en de staf, iedereen ziet dat WK als een hoogtepunt.” Waarom hebben ze jou gekozen als beste verdediger van de Serie A? Wat zijn de kwaliteiten waardoor je zo opvalt? “Ik ben tactisch en positioneel goed, sta vaak op de goede plek mede omdat mijn oriëntatie sterk is. Ook niet onbelangrijk is dat ik me een hele wedstrijd volledig kan concentreren. Ik probeer van begin tot eind actief te zijn. Daarnaast heb ik een goede basistechniek.” 'Het grappige is dat De Ligt mijn concurrent is bij het Nederlands elftal en tegelijk een van mijn beste vrienden is geworden' Is die goede basistechniek een kenmerk van Nederlandse verdedigers op dit moment? ''Dat denk ik wel. In Nederland trainen we heel veel op techniek, tactiek, passen en het positiespel. In Italië heb ik weer andere eigenschappen van het verdedigen geleerd, zoals het herkennen van spelsituaties. Daarin ben ik veel beter geworden.” Italië heet het land van de verdedigers te zijn. Hoe lastig was de overstap van Feyenoord naar de Serie A? “Ik merkte al gauw dat er toch wel anders wordt getraind. In Italië ligt heel veel nadruk op de tactiek, op looplijnen. Er wordt echt apart getraind op verdedigen. Ik vond dat heel leuk om te ervaren, stond er ook voor open. Ik was altijd al heel leergierig. Mijn enige probleem in het begin was eigenlijk de taal. Ik ben iemand die veel nadenkt, ook met voetballen. Over alles dat ik leerde, dacht ik na om het vervolgens in de praktijk te brengen.” Matthijs de Ligt had het in het begin moeilijk bij Juventus. Snapte je dat? “En of ik dat begreep. Ik had het ook heel lastig de eerste paar wedstrijden bij Lazio. Ik herinner me nog mijn eerste wedstrijd tegen AC Milan, die hoef ik niet terug te zien. In mijn derde wedstrijd kreeg ik een tweede gele kaart, dus rood, voor aangeschoten hands. Als je naar een land gaat waar je de taal niet spreekt en waar anders wordt gevoetbald en zeker anders wordt verdedigd, dan heb je echt wel even tijd nodig om je aan te passen. Maar gelukkig komt kwaliteit altijd weer bovendrijven. Dat zag je ook bij Matthijs.” Was je verrast dat juist een Italiaanse club destijds bij je aanklopte? “Ja, Italië lag niet het meest voor de hand. Maar toen Lazio interesse toonde, ben ik me in de club en de competitie gaan verdiepen. En het plaatje klopte.” Italiaanse verdedigers staan bekend als spijkerhard. Jou kenden we niet als een ‘slager’. “Als het moet, ben ik ook hard, hoor, maar wel fair. Ik begrijp wat jullie bedoelen, maar het is echt niet zo dat in de Serie A alleen maar verdedigers rondlopen die doodschoppen uitdelen. Verdedigen is in Italië niet alleen maar spijkerharde duels uitvechten. Kijk maar eens na hoeveel duels verdedigers in de Serie A aangaan, dat valt reuze mee. Ik ben veel meer bezig met het kiezen van de juiste positie. De duels zijn een klein, maar wel belangrijk onderdeel van het verdedigen.” [caption id="attachment_18231" align="alignnone" width="945"] Stefan in duel met Zlatan Ibrahimovic[/caption] Jij bent verkozen tot beste verdediger van Italië voor mannen als Giorgio Chiellini, Leonardo Bonucci en Matthijs de Ligt van kampioen Juventus. Je werd het op basis van statistieken, dus op basis van objectieve gegevens. Wat zegt dat? “Tja, vergeet niet dat ik al zes jaar in Italië speel, dat scheelt. Ik heb me enorm ontwikkeld. Al die jaren heb ik heel vaak met medespelers en trainers wedstrijdsituaties bekeken, alleen om te kijken hoe we beter konden worden. Ik ben dus ook harder  geworden, daarin heb ik echt wel stappen gezet. Maar verdedigen doe ik natuurlijk niet in m’n eentje. Als mijn teamgenoten goed presteren, zich goed opstellen en doen wat ze moeten doen, wordt het voor mij ook makkelijker om goed te spelen. Die prijs heb ik gewonnen dankzij mijn teamgenoten en de staf die me hebben geholpen een betere verdediger te worden.” Toch moeten we het ook nog even hebben over de Europa League-finale die jullie met 3-2 verloren van Sevilla, mede door twee goals van Luuk de Jong. “Dat was zo’n grote teleurstelling, het kon beide kanten op. Ik heb Luuk nog even kort gesproken, tja, dat was een wereld van uitersten, hij in die euforie en ik met zo’n grote kater.” Toen we in 2016 in Rome je trainer Simone Inzaghi bij Lazio spraken, was hij vol lof over hoe je je als Nederlandse verdediger in Italië zo snel had aangepast. “Stefano Pioli, mijn eerste trainer bij Lazio en nu de coach van AC Milan, zorgde er meteen voor dat ik me thuis voelde in Italië. Het is heel belangrijk dat een trainer je vertrouwen geeft en dat gaven Pioli en later Inzaghi me. Ik vind ook dat als je in het buitenland speelt, je je moet aanpassen aan de daar heersende cultuur. Ik genoot echt van het leven in Rome, merkte al snel dat de Italiaanse cultuur bij me past. Als je zo’n stap maakt, vind ik: dan is er geen weg meer terug. Ik zag de transfer naar Rome als een verrijking van mijn leven. Het is toch een voorrecht dat ik in het buitenland mag voetballen? Zo heb ik het vanaf dag één gezien. Natuurlijk moest ik mijn weg vinden in een stad waar ik helemaal niemand kende. Ik sprak ook de taal niet. Dat was niet makkelijk, maar het gaat erom wat je in zo’n situatie doet. Ik had al gauw in de gaten dat ik het slechter had kunnen treffen. Rome is zo mooi. Ik werd echt geraakt door de cultuur, de mensen en de hele sfeer. Het heeft me dus niet alleen als voetballer beter gemaakt, het heeft me ook als mens verrijkt.” En dan word je langzaam Stefano Il Libero? Lachend: “Zo zou je het kunnen zeggen.” [caption id="attachment_18232" align="alignnone" width="1190"] Matthijs de Ligt en Stefan de Vrij vieren samen vakantie[/caption] Verliefd Corona kreeg in Europa een gezicht toen het virus in februari doorbrak in Noord-Italië. Op 9 maart werd een lockdown afgekondigd die twee maanden duurde. Stefan zat noodgedwongen al die tijd thuis in zijn appartement in Milaan. “We speelden onze laatste wedstrijd met Inter tegen Juventus op 8 maart en gingen daarna meteen in lockdown. Sommige buitenlanders van Inter zijn naar hun eigen land gegaan, maar ik ben gebleven. Ik hoorde continu ambulances rijden en helikopters overvliegen. Bang ben ik overigens nooit geweest. Wel ben ik twee maanden lang mijn huis niet uit geweest. 'Ik ben geen type dat zomaar op iemand afstapt, het was omdat ik haar iets moest vragen. We zijn nu drie jaar samen, zijn heel verliefd' Het enige dat ik deed, was met de lift naar beneden gaan, in de garage van ons appartementencomplex hardlopen en daarna weer met de lift naar boven. Elke dag. Je mocht wel boodschappen doen en de hond uitlaten, maar ik heb geen hond. En om alleen voor boodschappen de deur uit te gaan, vond ik een te groot risico, mede omdat de club ons dagelijks maaltijden bezorgde en ook verder heel goed voor ons zorgde. Omdat het lekker weer was, kon ik bijna elke dag op mijn balkon zitten, zodat ik toch nog een beetje buiten kwam. Maar verder dan mijn balkon en de garage kwam ik niet. Op een gegeven moment werden er door de club hometrainers en elastieken bij ons thuis afgeleverd en deden we om de dag via Zoom krachttraining, conditietraining en training met de bal. In een ruimte van drie bij drie meter bij mij thuis moest ik kort dribbelen, kappen en weer terug dribbelen om balgevoel te houden. Toen we weer op het veld mochten trainen, had iedereen nog een redelijke conditie. Vanaf 14 mei, een maand voor de competitie is hervat, mochten we weer volle bak trainen. Tussendoor deed ik met mijn vriendin actief yogaoefeningen en heb ik heel veel gelezen.” We hebben gelezen dat corona twee dingen kan doen met een relatie, of elkaar bij wijze van spreken de hersens inslaan of het juist heel leuk hebben. “Bij ons gold het laatste. We hadden het juist heel leuk, bovendien had zij het druk met haar studie interior design. Ze volgde heel veel lessen via Zoom.” Hoe hebben jullie elkaar ontmoet? “Na de bekerfinale met Lazio in 2017. Doina werkte als hostess in het restaurant waar wij na afloop aten. Toen was ze me al opgevallen. Geheel toevallig kwam ik haar een dag later weer tegen op een evenement waar zij ook weer als hostess werkte en toen raakten we aan de praat. Ik ben geen type dat zomaar op iemand afstapt, het was eigenlijk omdat ik haar iets moest vragen. We zijn nu drie jaar samen. In de toekomst zouden we wel kinderen willen, maar nu genieten we vooral met elkaar. Ze is een jaar ouder dan ik, is heel zelfstandig en onafhankelijk. We vinden het leuk om samen te zijn, maar we kunnen ook alleen zijn, we kunnen ook heel goed zonder elkaar. We geven elkaar heel veel vrijheid en ruimte. Ik vind dat heerlijk. We hebben het, zoals ik het zie, ideaal samen, we zijn heel verliefd.” Blijf je na je voetbalcarrière in Italië wonen? “Het zou zomaar kunnen. Doina is Moldavisch, maar woont al vijftien jaar in Italië. Ze heeft ook een Italiaans paspoort. We hebben nog geen idee over onze toekomst, willen voorlopig hier genieten. Ik heb het echt met haar getroffen. We hebben dezelfde interesses, zij is ook geïnteresseerd in de boeken die ik lees. Want ik lees heel graag. Bij Inter weten ze dat ook. Laatst zag ik trouwens een medespeler ook met een boek van Don Miguel Ruiz! Als jullie naar Milaan komen, zal ik jullie mijn boekenkast laten zien. Als jullie tips hebben welke boeken ik moet lezen, dan houd ik me aanbevolen.” Iceman Wat voor boeken lees je? “Ik heb heel veel spirituele boeken gelezen zoals De Vier Inzichten en Het Vijfde Inzicht van Don Miguel Ruiz. Echte aanraders. Ik lees de boeken vooral voor mijn zelfontwikkeling. Tijdens de lockdown heb ik naast boeken van Ruiz ook boeken van Tony Robbins en Eckhart Tolle gelezen. Op dit moment lees ik Herontdek de Stem van de Waarheid, ook van Don Miguel Ruiz. Ken je trouwens De 7 Spirituele Wetten van Succes van Deepak Chopra, dat is ook echt een aanrader. Spiritualiteit spreekt me aan. Ik mediteer, gebruik daarvoor de headspace-app en doe ademhalingsoefeningen. Ik heb daarbij ook veel gehad aan Iceman Wim Hof. Met een aantal andere sporters onder wie kickbokser Luis Tavares en judoka Roy Meyer ben ik bij Hof thuis geweest. Hij heeft bij zijn huis een koelcel waarin we bij 25 graden onder nul moesten hardlopen. In het begin was het afzien, maar daarna voelde ik me zo goed. Ik heb van Wim ook geleerd hoe goed het is om koud te douchen. In het begin was dat heel heftig, maar ook daardoor voel ik me zo lekker. Ik begin elke dag met ademhalingsoefeningen en die koude douche. Als ik daarmee klaar ben, voel ik dat ik veel meer energie in mijn lichaam heb dan vroeger toen ik deze oefeningen nog niet deed.” Dus Wim Hof heeft ertoe bijgedragen dat jij nu een van de beste verdedigers ter wereld bent? “Het is een combinatie, ik geloof heel erg in zijn methodiek. Vooral door ademhalingsoefeningen krijg ik meer energie. Ik ben ook erg fan van NLP, Neuro Linguïstisch Programmeren. Ron Vlaar raadde mij aan om het boek van Bouke de Boer een keer te lezen, zo ben ik ook met Bouke in contact gekomen. Ik speelde al in Italië, zat een keer bij een wedstrijd van Feyenoord en kende hem niet. Een man achter me tikte me op m’n schouder en zei: ‘Weet je wie ik ben?’ Zo heb ik Bouke leren kennen en ik heb vervolgens een cursus bij hem gedaan. Af en toe komt hij bij me langs in Italië om me te helpen.” Heeft je zware blessure in het seizoen 2015-2016 je er ook toe bewogen andere dingen te proberen? “Ja, ik ben ervan overtuigd dat mentale fitheid je fysiek ook sterker maakt. Na mijn knieoperatie eind 2015 heb ik geen zware blessures meer gehad. Weleens kleine dingen, maar ik heb altijd rond de veertig wedstrijden per seizoen gespeeld.” Zou je na het voetballen iets met het mentale aspect willen doen? “Daarover heb ik wel nagedacht, maar tegelijk wil ik nog niet te veel nadenken en bezig zijn met de tijd na het voetballen. Het zal tegen die tijd wel op z’n plaats vallen, maar ik sluit iets in die richting niet uit.” Memphis Depay, je teamgenoot bij het Nederlands elftal, is heel gelovig en bidt veel. Jij bent ook gelovig opgevoed. Praten jullie over het geloof als jullie samen bij Oranje zijn? “Nee, dat valt wel mee. In Zeist spelen we vooral spelletjes en zijn we bijvoorbeeld fanatiek aan het tafeltennissen.” Heb je door alle boeken die je hebt gelezen ook minder met het geloof gekregen? “Lastig, ik heb door mijn eigen ontwikkeling gewoon keuzes gemaakt. Mijn ouders zien hoe ik een mooie ontwikkeling meemaak. Ik merk juist dat de band met mijn ouders daardoor veel hechter is geworden. Het was ook een zoektocht naar mezelf, wat ik wilde en waarvoor ik sta. Ik heb me altijd opengesteld voor nieuwe inzichten, voor vragen die het leven bepalen.” Wat zijn jouw belangrijkste inzichten in het leven de afgelopen jaren? “Perceptie is projectie, dat betekent dat alles wat je zegt of doet met jezelf te maken heeft en nooit met een ander. Jouw perceptie is een projectie van hoe jij de wereld ziet. Dit komt echt uit NLP, voor mij was dit inzicht echt een game changer. Don Miquel Ruiz zegt: ‘Vat niets persoonlijk op. Alles wat de ander zegt of doet heeft met die ander te maken en niet met jou. Jij kunt iemand anders niet boos maken, dat doet diegene zelf.’ Andersom geldt dit ook. Als je dit echt beseft en toepast, zal je altijd de verantwoordelijkheid nemen voor je gedrag en emoties, en zal je daar nooit meer iemand anders de schuld van geven. Dus als iemand kritiek op je heeft of zich aan je ergert, vat het dan niet persoonlijk op. Het heeft niets met jou te maken. Sinds ik dit allemaal weet, heb ik veel meer controle over mijn emoties.” Helden Magazine 54 Het verhaal van Stefan de Vrij komt voort uit Helden Magazine nummer 54.  In de 54ste editie van Helden sieren Ronald en Bartina Koeman de cover van het eindejaarsnummer. Ze vertellen uitgebreid over de roerige periode die ze achter de rug hebben. Ronald verruilde het Nederlands elftal voor FC Barcelona, ze werden voor het eerst opa en oma, maar kampten ook allebei met ernstige gezondheidsproblemen. Naast het verhaal van Ronald en Bartina Koeman lees je veel meer interviews en reportages met én over jouw favoriete Nederlandse topsporters. Zo eren ploeggenoten Suzanne Schulting, Yara van Kerkhof en Rianne de Vries hun vriendin, in de Ode aan Lara. Daarnaast spraken we Patrick Lefevere over de afschuwelijke crash van zijn topsprinter Fabio Jakobsen, is Sven Kramer begonnen aan zijn ‘last dance’ én lees je een dubbelinterview met de blikvangers van het Nederlandse hockey: Jorrit Croon en Maria Verschoor. Ook in de 54ste editie van Helden spraken we onze Held van het Jaar, Harrie Lavreysen over dikke benen en slapen in een dwangbuis. Gingen Erben Wennemars en Marlou van Rhijn op audiëntie bij de koning van de marathon: Eliud Kipchoge én verteld Esther Vergeer over hoe haar lang gekoesterde kinderwens uitkwam en ze dit jaar werd geconfronteerd met borstkanker. Verder legt onze Heldin van het Jaar: Anna van der Breggen uit waarom ze volgend jaar heeft besloten te stoppen en spraken we wereldkampioene Ceylin del Carmen Alvarado over de liefde, het geloof, looks en racisme. Daarnaast bracht Helden een eerbetoon uit aan een van de beste NBA-basketballers ooit: Kobe Bryant, lees je een reconstructie over de turnvendetta, behaalde Henk Gemser vele successen als schaatscoach, behoort Kimberly Alkemade tot de snelste paralympische sprinters van Nederland en autocoureur Alessandro Zanardi verteld over zijn pech als mens. Victoria Koblenko ging langs bij hockeyinternationaal Terrance Pieters en staan we stil met Sari van Veendendaal in de ‘Leeuwinnen in het Rijks’. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

Voetbal

Sari van Veenendaal: De beschermer van Oranje

Sari van Veenendaal (30) is de vaste keepster van [...]
Sari van Veenendaal (30) is de vaste keepster van de OranjeLeeuwinnen en werd vorig jaar uitgeroepen tot beste doelvrouw van de wereld. Afgelopen zomer keerde Sari terug naar Nederland, bij titelkandidaat PSV. We nodigden haar uit in Het Rijksmuseum voor de serie Leeuwinnen in het Rijks en stonden stil bij De Bedreigde Zwaan van Jan Asselijn. “Met opengeslagen vleugels beschermt de zwaan haar nest met eieren tegen een hond. De zwaan staat voor zuiverheid en de hond staat voor het kwaad,” vertelt Toon Berghahn, rondleider van Het Rijksmuseum aan Sari van Veenendaal en haar moeder Ria. “Gezien de details is er het vermoeden dat Jan Asselijn een opgezette zwaan heeft gebruikt om het schilderij te vervaardigen,” vervolgt Toon. “Het knappe is dat hij het schilderij wel heeft gecomponeerd tot iets levendigs. De veertjes die in het rond vliegen en de druppeltjes op de vliezen brengen het schilderij tot leven. Asselijn heeft ook op een mooie manier gebruikgemaakt van het licht. Dat schijnt van achteren door de vleugels heen, waardoor je de haartjes van de veren bijna kunt tellen.” “En zien jullie de teksten die erin staan?” vraagt Toon aan Sari en Ria, terwijl hij naar het schilderij wijst. Ze knikken bevestigend. Onder de zwaan staat ‘De raad=pensionaris’, in een van de eieren staat ‘Holland’ en boven de hond staat ‘De viand van de staat’. Hij legt uit wat de teksten betekenen. “De Bedreigde Zwaan is rond 1650 geschilderd. Na het overlijden van Asselijn zijn de teksten aangebracht en werd het schilderij politiek geduid: de witte zwaan werd opgevat als de in 1672 vermoorde staatsman Johan de Witt, die het land verdedigt tegen zijn vijanden.” Sari luistert aandachtig en reageert. “Ik vind de teksten zonde, maar ik snap dat het voor de geschiedenis een belangrijk onderdeel is. De zwaan vind ik wel echt heel indrukwekkend met die vleugels. Het trekt direct mijn aandacht.” Zie je de gelijkenissen tussen jou en de zwaan? “Ja, ik snap die vergelijking wel. Ik ben net als de zwaan ook een beschermend type, zeker in groepsverband. Bij alles wat ik doe en bij elke beslissing die ik neem, zal ik altijd kijken naar wat het beste is voor anderen en dus niet zozeer wat het beste is voor mezelf.” Is dat ook omdat je aanvoerder bent? “Deels, maar het zit ook zeker in mijn karakter. Ik vind het belangrijk dat iedereen zichzelf kan zijn en dat je respectvol bent naar elkaar. Die sfeer zal ik altijd proberen te creëren binnen een team, dat heb ik van huis uit meegekregen. Dat doe ik als aan- voerder natuurlijk niet alleen, ik vind het juist fijner om andere mensen daarbij te betrekken en aan te sturen. Daar hebben we op dit moment ook het team voor. Natuurlijk zal het nooit perfect zijn, daarvoor heb je te maken met te veel verschillende persoonlijkheden. Maar ik zal altijd proberen om er het maximale uit te halen, zodat iedereen zo goed mogelijk kan presteren.” Priegelwerk In een filmpje op social media werd je door Jackie Groenen ‘mama Sari’ genoemd. Zie je dat zelf ook zo? Lachend: “Nee, ik zie mezelf zeker niet als mama van de groep, dat is wat overdreven. Ik ben gewoon iemand met een heel groot hart voor het team. Ik wil altijd helpen en sta voor iedereen klaar.” ‘Dat meisjes nu dezelfde dromen kunnen hebben als jongens vind ik het mooiste wat wij als team hebben neergezet’ Ben je zelf beschermend opgevoed? “Ja, maar wel op een fijne manier. Ik kom uit een heel mooi en warm gezin. Mijn ouders hebben geprobeerd om mij en m’n zus zoveel mogelijk te behoeden voor het maken van fouten. Natuurlijk waren ook wij niet foutloos, er ging echt weleens iets mis. Je bent jong en een kind, dan hoort dat erbij.” Helden Magazine 54 Het eerste gedeelte van het verhaal van Sari van Veenendaal komt voort uit Helden Magazine nummer 54.  In de 54ste editie van Helden sieren Ronald en Bartina Koeman de cover van het eindejaarsnummer. Ze vertellen uitgebreid over de roerige periode die ze achter de rug hebben. Ronald verruilde het Nederlands elftal voor FC Barcelona, ze werden voor het eerst opa en oma, maar kampten ook allebei met ernstige gezondheidsproblemen. Naast het verhaal van Ronald en Bartina Koeman lees je veel meer interviews en reportages met én over jouw favoriete Nederlandse topsporters. Zo eren ploeggenoten Suzanne Schulting, Yara van Kerkhof en Rianne de Vries hun vriendin, in de Ode aan Lara. Daarnaast spraken we Patrick Lefevere over de afschuwelijke crash van zijn topsprinter Fabio Jakobsen, is Sven Kramer begonnen aan zijn ‘last dance’, vertelt Stefan de Vrij over het geheim achter zijn succes én lees je een dubbelinterview met de blikvangers van het Nederlandse hockey: Jorrit Croon en Maria Verschoor. Ook in de 54ste editie van Helden spraken we onze Held van het Jaar, Harrie Lavreysen over dikke benen en slapen in een dwangbuis. Gingen Erben Wennemars en Marlou van Rhijn op audiëntie bij de koning van de marathon: Eliud Kipchoge én verteld Esther Vergeer over hoe haar lang gekoesterde kinderwens uitkwam en ze dit jaar werd geconfronteerd met borstkanker. Verder legt onze Heldin van het Jaar: Anna van der Breggen uit waarom ze volgend jaar heeft besloten te stoppen en spraken we wereldkampioene Ceylin del Carmen Alvarado over de liefde, het geloof, looks en racisme. Daarnaast bracht Helden een eerbetoon uit aan een van de beste NBA-basketballers ooit: Kobe Bryant, lees je een reconstructie over de turnvendetta, behaalde Henk Gemser vele successen als schaatscoach, behoort Kimberly Alkemade tot de snelste paralympische sprinters van Nederland, autocoureur Alessandro Zanardi verteld over zijn pech als mens én Victoria Koblenko ging langs bij hockeyinternationaal Terrance Pieters. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.

Voetbal

Bryan Roy: ‘Het voelt alsof ik nu in de Champions League van het leven speel’

Nadat Bryan Roy op z’n zeventiende debuteerde bij [...]
Nadat Bryan Roy op z’n zeventiende debuteerde bij Ajax groeide hij uit tot een jeugdidool. Maar na een aanvaring met trainer Louis van Gaal vertrok de aanvaller in 1993 uit Amsterdam, waarna een rondgang volgde bij clubs in Italië, Engeland en Duitsland. Binnenkort komt de biografie Ongrijpbaar van de inmiddels 50-jarige Bryan uit. Victoria Koblenko ging bij hem langs. We kregen je voor dit interview nauwelijks te pakken tussen je zakentrips door naar Belgrado. Wat doe je daar? “Ik ben aan het bemiddelen in een bijzondere kunstdeal.” Hoe is dat zo gekomen dat je tegenwoordig in de kunst zit? “Eigenlijk heel organisch. Ik was de zoon van een vriendin aan het bekijken tijdens zijn voetbaltraining. Toevallig kwam een kunstcollectie ter sprake en ik voelde dat hier een kans lag voor mij. Het gaat hier om kunstenaars als Wassily Kandinsky en Kazimir Malevitsj, de Russische avant-garde.” Ik snap nu wel waarom je biografie Ongrijpbaar heet. Maar hoe sprong de vonk tussen jou en kunst precies over? “Ik ben toch wel een verbinder, altijd al geweest. De eindjes aan elkaar knopen op sociaal gebied en inhoudelijk, daar ben ik eigenlijk wel sterk in. Kunst vind ik toch wel sexy.” Waarom? “Kunst heeft me altijd al aangetrokken, maar tijdens m’n voetbalcarrière had ik er weinig tijd voor. Toen stond het op een laag pitje.” Sexy Lag het niet meer voor de hand om wat in het voetbal te blijven doen? “Ik vind de makelaardij in het voetbal niets voor mij, je moet. daar inhoudelijk echt heel sterk in zijn. Het is te specifiek voor mij. Mino Raiola is niet voor niets de allerbeste op dat gebied. Het voetbal zelf blijft natuurlijk wel mijn passie.” Het is wel gedurfd, een ex-voetballer en -trainer in de kunstscene. “Je moet moedig zijn als je ergens in gelooft. Mensen die me als voetballer kennen, weten dat ik moedig ben. Ik daagde liever m’n tegenstander uit dan dat ik de bal breed legde. Doe dat maar in een vol stadion.” Ben je privé ook moedig geweest? “Nee, ik ben heel lang een lafaard geweest. Na mijn scheiding heb ik dat van me afgeschud. Nee, ik ben niet de brave echtgenoot geweest. Ik werd prof in een tijd die cruciaal is om vrouwen te leren kennen. De tijd waarin je uit hoorde te gaan op donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag.” Hoe kijk je terug op het maakbare van een sportcarrière? “Ik heb Louis van Gaal heel lang van alles de schuld gegeven. We botsten in 1992. Hij vertelde dat ik in zijn ogen de positie van linksbuiten niet goed invulde. Ik besloot een paar maanden later weg te gaan bij Ajax. Uit boosheid. Een negatieve emotie speelde op. Die beslissing om weg te gaan, heeft me uiteindelijk mijn huwelijk met Nada gekost. Ik was continu in conflict met mezelf, dacht constant: Bryan, heb je dat nou goed gedaan? Nada had geen keuze. Ik nam de beslissing om naar het buitenland te gaan en zij moest mee. Naar Foggia, het lelijkste stadje van Italië. In plaats van erover te praten, kropte ik alles op. Ik wilde de volwassen man spelen, terwijl ik een heel onvolwassen keuze maakte. En dat is altijd een keuze vanuit negatieve emoties.” 'Ik heb altijd het gevoel gehad dat Louis het moeilijk vond dat ik een relatie kreeg met een vrouw die ook in de schijnwerpers stond. En ik kreeg al zoveel aandacht' Voor die clash met Van Gaal lachte het leven je toe. Je debuteerde op je zeventiende in het eerste van Ajax, scoorde meteen en iedereen liep met je weg. Al snel speelde je in het Nederlands elftal en schaakte ook nog eens actrice Nada van Nie, die toen net was doorgebroken vanwege haar rol in de film Honneponnetje. Hoe leerden jullie elkaar kennen? “Ik was 22 jaar. In Palladium pakte Nada mijn hand en begonnen we te kletsen. Brutaal en sexy was ze. Na vier weken stond ik bij haar op de stoep met mijn voetbaltas. En zes maanden later kreeg ik problemen met Louis. Voor ik Nada leerde kennen, woonde ik nog bij mijn ouders.” Helden Magazine 53 Het eerste gedeelte van het verhaal van Bryan Roy komt voort uit Helden Magazine nummer 53. In de 53ste editie blikken onder meer Robin en Bouchra van Persie uitgebreid terug op hún carrière, want zo voelt dat. Een gesprek over Louis van Gaal, Oranje, Feyenoord, racisme, homo-acceptatie, de toekomst én de liefde. Daarnaast verbindt niet alleen het zwemmen Femke Heemskerk, Kira Toussaint en Ranomi Kromowidjojo, maar ook het feit dat ze alle drie bijna gelijktijdig ten huwelijk zijn gevraagd. Daarnaast vertellen Joël en Naomi Veltman hoe zij er in goede en slechte tijden voor elkaar zijn, laat Guus Hiddink zijn licht schijnen over de rentree van Arjen Robben, Oranje en racisme én schittert aanstaande moeder Stefanie van der Gragt in de rubriek ‘Leeuwinnen in het Rijks.’ Verder in de 53ste editie van Helden spraken we met ploeggenoten met hetzelfde doel: Tom Dumoulin en Primoz Roglic. Blikten we met Laurens ten Dam terug op zijn loopbaan én vertelt Lorena Wiebes openhartig over de drugsverslaving van haar broer en hoeveel impact dat op haar en het gezin heeft gehad. Ook ging Helden langs bij de familie van den Goorbergh. Zonta van den Goorbergh wil in de voetsporen van zijn vader, oud-MotoGP-coureur Jurgen van den Goorberght, treden. De pas vijftienjarige Keet Oldenbeuving werd in 2019 Europees kampioen en won de NOC*NSF Young Talent Award. Theo Lucius voelt vijftien jaar na het mislopen van de Champions League-finale nog steeds de kater én Tessie Savelkouls raakte op 9 februari dit jaar zwaar geblesseerd, de kans dat ze ooit nog kan judoën is klein. Krijg jij geen genoeg van alle inspirerende sportverhalen? Kies het abonnement dat bij jou past én wordt abonnee. Zo ontvang je telkens de nieuwste edities op je deurmat, voordat het sportblad in de supermarkten te vinden is. Wil je een Helden Magazine cadeau doen? Het is ook mogelijk om een abonnement cadeau te doen, deze abonnementen lopen automatisch af. Daarnaast zijn de recentste exemplaren ook gemakkelijk te bestellen via onze webshop.